Thursday, September 6, 2018

மழைக்குருவியும் குயில்பாட்டும் - காதல் காட்சி



'மழைக்குருவி' பாடலில் இடம்பெறும், "கிச்சு கீச்சென்றது. கிட்ட வா என்றது. பேச்சு எதுவுமின்றி பிரியமா என்றது!" என்கிற வைரமுத்து வரிகளை ரஹ்மான் சுகித்துக் கொண்டாடும் அழகு, ஒரு மரக்கொப்பின் நுனியையும், அதிலிருந்து நூதன அழைப்புத் தருகிற ஒரு குயில் பேடின் சுகத்தையும் விழிக்குள் வீசியெறிந்து போகிறது. அதன் கீழே பார்த்தால், பாரதி அமர்ந்திருந்து தன் 'குயில் பாட்டு' கவிதையின் இறுதி வரிகளை எழுதிக்கொண்டிருக்கிறான்.   
"ஆன்ற தமிழ்ப் புலவீர், கற்பனையே ஆனாலும், வேதாந்தமாக விரித்துப் பொருளுரைக்க யாதானுஞ் சற்றே இடமிருந்தாற் கூறீரோ?"
பாரதி சொன்ன குயிலின் கதைபோல, வைரமுத்துவின் மழைக்குருவி பாடலும் கற்பனைதான். ஆனால், பாரதி கேட்பதுபோல், இதன் ஆழ்ந்த நுண்ணிய பொருளை எப்படி உரைப்பது?
ஆங்கே நீல மலைச்சாரல். தென்றல் வந்து நெசவு நடத்துமிடம் . ஆல மரக்கிளைமேல் மேகம் அடிக்கடி தங்குமிடம். நல்ல மழைக்காடு. எந்திர மனிதரின் அசைவும் ஓசையும் இல்லாமல் மௌனம் வீற்றிருக்கும் வனம். அங்கே இவன் இயற்கையை இரசித்து அணுக்கம் கொள்ள வந்திருக்கிறான். வானம் குனிந்து மண்ணை வளைந்து தொடுவதைப் பார்த்திருக்கிறான். இயற்கை ஒன்றையொன்று மோகமுற்று இருப்பதை இரசிக்கிறான். ஒவ்வொரு மணித்துளியையும் இரசித்தபடி அதில் ஆழ்ந்து போயிருக்கிறான்.
அங்கே சிட்டுக்குருவியொன்று - ஒரு 
சிநேகப் பார்வை கொண்டு
வட்டப் பாறையின்மேல் - என்னை 
வாவென்று அழைத்ததுகாண்

மொத்தப் பிரபஞ்சமும் - என் 
முன்னே அசைவதுபோல் 
சித்தப் பிரமைகொண்டு - அந்தச் 
சிட்டை இரசித்திருந்தேன்

சிட்டுக்குருவி அழகினை இரசித்திருக்கிறான். அது மனிதரிலும் எவ்வளவு உயர்வான பறவை என்று வியந்திருக்கிறான். சிட்டுக்குருவி அது தனிப்பாத்திரம் ஏற்று நடிக்கும் நாடகத்தைப் பார்த்திருக்கிறான். அப்பொழுது மேகத்தில் இருள் கவ்வுகிறது. பெருமழையொன்று வருகிறது. குருவி பறந்துவிடவே, அவனும் வீடு வந்து சேர்கிறான். சிட்டுக்குருவி என்ன துயரப்படுமோ! எங்கு ஒதுங்குமோ என்று எண்ணுகிறான். மழைவிழுந்து அதன் இறகு வலிக்குமோ என எண்ணுகிறான்.

பெய்யோ பெய்யென்று - மழை 
பெய்தால் என்ன செய்யும் 
அய்யோ பாவமென்று - குருவி 
அழுவதை நினைத்திருந்தேன்

ஆனால், கானகத்தில் நடக்கும் உண்மைக் கதை வேறு என்று அறிகிறான். அது மழையில் ஆடியிருக்கிறது. அதன் உண்மைக் கவலைதான் என்ன?
சொட்டும் மழைசிந்தும் - அந்தச் 
சுகத்தில் நனையாமல் 
எட்டிப் போனவனை - அது 
எண்ணி அழுததுகாண்

என்று அந்தக் கவிதையை முடித்திருப்பார் வைரமுத்து. ஆனால் படத்தின் பாடலுக்காக மிகச் சுருக்கமாகவும் சிறுசிறு மாற்றங்களுடனும் கொடுத்திருக்கிறார்கள்.
அந்தக் குருவி யாரை எண்ணி அழுதது? இவன் பிரிந்ததை எண்ணித்தான் அழுதது. இரசிக்கும் இவன்மீதும் காதல் வந்திருக்கிறது குயிலுக்கு! பாரதியின் குயில்போல்!
பாரதிக்கும் ஒரு குயில்மீது மாமோகம். அது இவனுக்கு ரசனையைச் சொல்லிக்கொடுக்கும். அதன் ரசிப்பில் இவன் சொக்கிப்போவான். அது கொண்டிருக்கும் காதல் வெறியை எண்ணி ஆச்சரியமடைவான். மறுபுறம், அந்தக் குயிலுக்கும் மிகுகாதல் வேண்டும்.
'காதலை வேண்டிக் கரைகின்றேன், இல்லை யெனில் சாதலை வேண்டிக் தகிக்கின்றேன்'' என்று கேட்கும்.
ஆனால் குயிலானது, குரங்கோடும் மாடோடும் இசைத்திருப்பதாய் எண்ணி கோபம் கொள்வான் பாரதி.
"நீசக் குயிலே, நிலையறியாப் பொய்ம்மையே, 
ஆசைக் குரங்கினையும் அன்பார் எருதினையும் 
எண்ணிநீ பாடும் இழிந்த புலைப்பாட்டை"

இப்படிச் சொன்னதும் குயிலுக்குப் பொலபொலவென்று கண்ணீர் வந்துவிடும். பிறகு, குயில் தன் பூர்வ ஜென்ம கதையைச் சொல்லும். குரங்கனும் மாடனும், முன்ஜென்மத்தில் தன்னை மன்னனோடு சேரவிடவில்லை என்றும், அந்த மன்னன் நீர்தான் என்றும், உம்மோடு சேரவேண்டும் என்றும் சொல்லும். இது பொய்யில்லை. இதை எனக்குத் தவத்தினில் சிறந்த முனிவன் கூறினான் என்று சொல்லும். குரங்கனும் மாடனும் இந்த ஜென்மத்திலும் வந்திருப்பதாய்ச் சொல்லி கவலைகொள்ளும்.
இரசனைகள் சரிவரச் சேர்ந்துகொண்ட மகிழ்ச்சியில், பாரதி குயிலை அள்ளிக் கொஞ்ச அது அழகான பெண் வடிவம் எடுத்து வரும்.




"சாமீ! இவளழகை 
எற்றே தமிழில் இசைத்திடுவேன்?"


"கற்றவர்க்குச் சொல்வேன்; கவிதைக் கனிபிழிந்த
சாற்றினிலே, பண்கூத்துஎனும் இவற்றின் சாரமெலாம்
ஏற்று, அதனோடே இன்னமுதைத் தான் கலந்து
காதல் வெயிலிலே காயவைத்த கட்டியினால்
மாதவளின் மேனி வகுத்தான் பிரமன் என்பேன்!"

என்று பாடி அவன் மோகத்தில் அவளோடு கூடியிருக்க, சோலை அழிந்து, பழம்பாயும், ஓலைச்சுவடியும், எழுதுகோலும், பத்திரிகைக்கூட்டமும் சுற்றி இருப்பதைக் கண்டு மனம் கலங்கிடுவான். அது கனவென்று அறிவான். ஆனால், இந்தக் கதையில் ஆழ்ந்த பொருள் இருக்குது என்பான்.
அதேபோல, இந்தப் பாடலின் கற்பனையும், இரு காதலர் பார்வையையும், உறவையும், பிரிவையும் அழகாகச் சொல்கிறது. மனக்கலக்கத்தை அழகாய் உரைக்கிறது. கேட்பதற்கே மனம் ஆறுதல் தரும் மொழியும் இசையுமாக இன்பம் தருகிறது.
"நீ கனவில் நான் கேட்கும் பாட்டோ? இது உறவோ இல்லை பரிவோ!" என்று இவனுக்கும் ஐயம். குயிலும் பாரதியும் சேர்ந்ததுபோல், இந்தச் சிட்டுக்குருவியும் இவனும் சேர்ந்துகொண்டால் கொண்டாட்டமன்றோ! காதலுக்கு கொண்டாட்டமன்றோ!


Sunday, September 2, 2018

நகர்த்தப்படுதல் - மணிரத்னம்



"To be moved by some thing rather than oneself" 
'மௌனமான நேரம்' பாடலில், "புலம்பும் அலையை கடல் மூடிக்கொள்ளுமோ" என்றொரு வரி இடம்பெற்றிருக்கும். அது அலையின் புலம்பலை மோகத்தின் உச்ச உணர்வோடு ஒப்பிட்டு எழுதிய வரிகள்.  
'காதல் சடுகுடு' பாடலில், 'தொலைவில் பார்த்தால் ஆமாம் என்கின்றாய் 
அருகில் வந்தால் இல்லை என்றாய்." எனும் அலையின் செயலை, காதற்பெண்ணின் செயலுடன் ஒப்பிட்டு எழுதியிருப்பார் வைரமுத்து.

கடல் அலையின் ஒப்பீடு என்பது, அழைப்புக்கும் ஈர்ப்புக்குமிடையிலான இலக்கணம். இந்த இலக்கணத்தை உடல் அசைவுகளை வைத்து எழுதுவது எப்படி?
பாடல் முழுக்கவும், கொஞ்சம் மெல்லிய விரகத்தின் சாயல் இருப்பதை காட்சியில் வெளிப்படுத்துவது எப்படி?
உடல் அசையும் நடனம் ஒருவகை என்றால், ஒரு பொருளால் உடல் நகர்த்தப்படும்படி காட்சிகளை எழுதுவது இன்னொரு கலை. சூழலுக்கேற்றபடி, இரு உயிரின் உணர்வு ஸ்தலங்களைப் பிரதிபலிக்கும் பொருட்களாக இருக்கவேண்டும். அதேநேரம், அந்தப் பொருட்களையும் உயிர்ப்பொருளென உள்வாங்கிக்கொண்டு கலைக் காட்சிகள் எழுதவேண்டும். அதை எந்த இடையூறுமின்றிக் காட்சிப்படுத்தக்கூடியவர் மணிரத்னம்.
பொதுவாகவே, மணிரத்னத்தின் பாடல்களில் பொருள் ஆளுகை அழகாயிருக்கும். அதில், 'காதல் சடுகுடு' பாடல் குறிப்பிடத்தக்கது. 'காதல் சடுகுடு' பாடல் முழுவதும் ஒரு அழைப்பு இருக்கும். அந்த அழைப்பில் சின்ன வேட்கை இருக்கும். அந்த வேட்கையை பொருட்களின் மீது வைத்து உடலை ஆளவேண்டும். அவ்வுடலும் பொருளும் ஆளும் கலையில் வேட்கை வளையவேண்டும். குழந்தை இருக்கவேண்டும். ஊடல் இருக்கவேண்டும். அவை அத்தனையும் சேர்ந்த அழகு இந்தப் பாடல்.

உண்ணத் தலைப்படுதல் - மணிரத்னம்


பேஸ்புக்கில் எழுதிய பதிவு 
I want to eat the fleeting shade of your lashes. - நெரூடா 
ஒரு நல்ல கூடலுக்கு முன்னரான பழக்கமும், ஒருவருக்கொருவர் சொல்லிவிட்ட மிக நேர்மையான காமமும், உச்ச நம்பிக்கையும், நெடுந்தூர உலவுதலும், ஆழமான உரையாடல்களும், எப்படி நிறைவில் ஒரு நல்ல காமமென மொழிமாற்றப்பட்டு உடல்களால் உரையாடப்படுகிறதோ, அதுபோல, நேசத்தையும் அழகையும், உடலால் சரிவர எழுதித் தெளிதல், கொண்டாடுதல் எல்லாம் என்றும் ஆராத அந்த அன்புக்கு அவசியமானது.  
'காதல் வெறியில் நீ காற்றைக் கடிக்கிறாய்' என்று வைரமுத்து எழுதிய வரிகளின் அழகை, 'ஓக்கே கண்மணி' திரைப்படத்தில் காட்சியாகக் காட்டியிருப்பார் மணிரத்னம். மிகமிக மெல்லிதாக அந்தக் காமத்தின் தீவிரத்தை காட்சிப்படுத்தியிருப்பார்.
காமத்தில் பற்குறி பதித்தல் ஒரு கலை. அதிலும், உச்சூனக, பிந்து, ப்ரவாளமணி போன்றவை கன்னத்தில் இடக்கூடியவை. சில முத்துவடம் போன்ற பதிப்புகள் மார்புக்குரியது. இந்த இலக்கணங்கள் யாவும் காமசாஸ்திரம் சொல்லுவது. மெல்லிய வலிதரும் சுகங்கள் சில உயிர்களுக்குப் பிடித்தம். அது மிகை அன்பை வெளிப்படுத்தும் சாதனமுமாகும். அதைப் பிஸிஸ்ரீராமின் உதவியுடன் ஒளி ஓவியம்போலத் தீட்டியிருப்பார் மணிரத்னம்.
இதுபோன்ற காட்சிப்படுத்தல்களில், காமத்தின் வெளிப்பாடு கொஞ்சம் பிசகினாலும் அழகிழந்துவிடும், அதை அற்புதமாய்த் தீட்ட மிகுந்த கலையம்சம் வேண்டும். நிழல்கள், ஒரு முப்பரிமாணக் கண்களை கமெராவுக்குக் கொடுக்கும். அவள் நிழலைக் கடிக்கும் அந்தக் காட்சிக்கு அது அத்துணை அழகு சேர்த்திருக்கும்.

மணிரத்னம் - தீண்டல் - Irresistible desire


பேஸ்புக்கில் எழுதிய பதிவு

'உலகங்கள் ஏழும் பனிமூடும் போதும், உன் மார்பின் வெப்பம் போதும்' - Fire & Ice
'Fire & Ice' எனும் தலைப்பில், ரொபேர்ட் ஃரொஸ்ட் எழுதிய பிரபலமான கவிதை ஒன்று இருக்கிறது. வெறும் ஒன்பது வரிக் கவிதை, விஞ்ஞானிகளைப் பல விஞ்ஞான விவாதங்களுக்கு அழைத்துப்போனது. தத்துவார்த்த விவாதங்களுக்கு அழைத்துப் போனது. பலரையும் பேசவைத்தது. அந்தக் கவிதை தன்னுள்ளே பல முகஙகளைச் சுமந்திருப்பதுதான் அதன் உள்ளழகுக்குக் காரணம் எனலாம். பல கேள்விகளுக்கான பதில்களைப் புதிராக எழுதி வைத்திருக்கிறது.
அந்தக் கவிதையில், ஆசை அல்லது வெறுப்பு எனும் இரண்டில் ஒன்றில் மனித உணர்வுகள் அழியும் என எழுதியிருப்பார். ஆனால், தன் நிலைப்பாட்டை ஆசையின்(Desire) பக்கம் வைத்திருப்பார். இங்கு ஆசை என்பது தீ அல்லது வெப்பத்தைக் குறிக்கும். வெறுப்பு என்பது, குளிர் அல்லது பனியைக் குறிக்கும். கூடவே தீ அல்லது பனியில் உலக உயிர்கள் அழியும் என்கிற அர்த்தத்தையும் அந்தக் கவிதை சுமந்து வரும்.
வைரமுத்து தெளிவாக, நிலம் கடலாகும், கடல் நிலமாகும் நம் பூமி அழிவதில்லை என்று நிலவியலை எழுதினார். அதுபோலத்தான், காதல் என்கிற உணர்வும் மரிப்பதில்லை என்று எழுதினார்.
காதலும் காமமும் ஜோதி என்பது கவிஞர்கள் ஏற்றுக்கொண்டது. யாக்கை(உடல்,காமம்) திரி, காதல் சுடர் என்று எரித்துக்கொண்டு மோட்சம் அடைவதை விரும்பினார்கள்.
கற்பூர தேகம் தான் காதல் வெப்பம் பட்டுக் கரைவதென்ன? என்று தித்திக்கும் தீயைக் கேள்விகேட்டார் வைரமுத்து. பெண்ணழகுக்குள் கொதித்திருக்கும் தேனைக் காமமும் காதலும் உண்ண விரும்பும் என்றார். சூபி கவிஞர்கள்போல, காமத்திலும் காதலிலும் எரிந்து சொர்க்கம் அடையலாம் என்றார்கள். ஆனால் அது மிதமான வெப்பம். 'தீண்டாய்' என்கிற வார்த்தைக்குள்ளேயே தமிழ் தீயென்னும் ஓரெழுத்தை ஒளித்துவைத்திருக்கிறது.
உன் வேட்கையின் பின்னாலே என் வாழ்க்கை வளையும் எனச் சொல்லும் வெப்பம்.
“Love is an irresistible desire to be irresistibly desired.”
காமத்தில் இருக்கும் வேட்கையான பார்வையை, ஒன்றைத் தீண்ட நினைக்கும் மோகத்தை, மணிரத்னம் காட்சியில் எழுதியிருப்பார்.

வீராவின் காதல் - மணிரத்னம்


பேஸ்புக்கில் எழுதிய பதிவு
ஆண்டாளுக்கு, கண்ணன்மீது நெருக்கமான காதல் உணர்வு இருந்தது. இதை, 'Limerence' என்றும் சொல்லலாம். வேட்கை அதிகமுள்ள காதல். அவனுடைய மார்பில் அணிந்த மாலையைக் கொணர்ந்து என் மார்பில் புரட்டுங்கள் என்று கேட்பாள். அவன் மார்பு தொட்டாடிய பூக்களைத் தன் மார்புமீது பூசிக்கொள்வாள். 
இன்னும் கொஞ்சம் மோகத்தோடு, அவனின் அரையில் தவளும் ஆடையைக் கொண்டுவந்து அங்கமெங்கும் வீசுங்கள் என்பாள். அந்த வாசத்திலே தன் வாட்டம் தணியும் என்று சொல்வாள். அவள் நினைவு மற்றும் உடலெங்கும் அவனின் நினைவே சூழ்ந்திருக்கும். 
வைரமுத்து எழுதிய, "துருவி என்னைத் துளைச்சுப்புட்ட தூக்கம் இப்போ தூரமய்யா
தரைக்கு வெச்சு நான் படுக்க அழுக்கு வேட்டி தாருமய்யா" என்கிற வரிகளில் எல்லாம் கொஞ்சம் ஆடையின் நேசம் உண்டு. விஞ்ஞானத்தின்படி, ஆடையில் ஆடும் வியர்வை வாசனைகளை இந்தக் காதல் நெருக்கம் விரும்பும்.

எப்பொழுதும் உடலைத் தொட்டாடும் ஆடைகளென்றால் காதலுக்கு மிகப்பிடித்தம். உள்ளாடை இறுக்கங்கள்மீது முத்தம் வைக்குமளவு உம்மத்தம் வளர்க்கும். காதலியின் உள்ளாடைகளை, உள்ளங்கைக்குள் செலுத்தித் துவைப்பதையும் விரும்பும்.
பிரிவுத் துயரால் வாடும்போதும், கற்பனைகள் வளர்த்துக் காத்திருக்கும்போதும் அந்த ஆடைகள் மீதான மோகம் இன்னும் அதிகமாகும். அவளிடமிருந்து கொஞ்சம் தள்ளிநின்று கனவுகளை வளர்க்கும்போது, "உன் ஆடையின் பொன் நூலிலே என் ஜீவனும் துடிக்கும்" என்கிற கவிதை வரியின் பொருள் விளங்கும்.
இந்த நெருக்கமான காதல் உணர்வினைக் கொண்டு, ராவணன் சீதையின் ஆடைமீது கொள்ளும் மோகத்தின் அழகினை அடுத்தடுத்த காட்சிகளில் அழகாய் மொழிந்திருப்பார் மணிரத்னம்.

மணிரத்னம் - Fabric dance


பேஸ்புக்கில் எழுதிய பதிவு

"காதல் சடுகுடு" பாடலில், ஒருவித துடுக்குத்தனம், வேட்கை, காதலின் இறுக்கம் எல்லாமுமே இருக்கும். அலைபோல சடுகுடு ஆடும் காதல் இருக்கும். ஒருவித கண்ணாமூச்சி ஆட்டம், Sexual Playfulness எல்லாமும் இருக்கும்.  அதை ஆடைகளைக் கொண்டு(Fabric dance) அத்தனை நயமாக எழுதியிருப்பார் மணிரத்னம். கவனித்துப்பார்த்தால், ஒவ்வொரு சட்டகத்தினுள்ளும் அத்திரைமொழி உள்ளாடும். 

துணிகொண்டு ஆடப்படும் நடனத்தில்(Fabric dance), இசைக்கேற்றபடி அலைபோல அசைவுகள் செய்யலாம்; அலைகளைப் பிரதிபலிக்கலாம். 'உன் வேட்கை பின்னாலே என் வாழ்க்கை வளையுமே' என்கிற நெகிழ்வான வரிகளுக்குக் காட்சியில் நியாயம் சேர்க்கலாம். மொழி வளைத்து வளைத்துத் தரும் நெகிழ்வுத்தன்மையையும், அதன் பொருளையும் நடனக் கலைகொண்டு எழுதலாம்.



ஆடைகள் மீதான காமம் என்பது தனிக்கலை; ஒருவித Fetishism. 'தலைக்கு வைச்சு நான் படுக்க அழுக்குவேட்டி தாருமய்யா' என்பதுபோல, மிகுகாதலின் விரகத்தில் எழும் வேட்கை. ஒரு மொழியின் உட்பொருளைக் களைந்து களைந்து, ஒரு மறைபொருள் கொண்ட கவிதையைப் படிப்பதில் இருக்கும் சுகம், ஒரு ஆடை களைதலிலும் நிகழும். கண் காணா அழகுக்காக எழுதிவைத்த கவிதாஞ்சலியைப் போர்த்தியிருக்கும் ஆடை. ஓர் உயிரின் உணர்வுகளையும் மென்பாகத்தின் துடிதுடிப்பையும், இழைகளால் மூடியிருக்கும் பொன்பேழை.

ஒரு ஆணின் ஆடையைப் பாடல்முழுதும் அணிந்திருப்பார் ஷாலினி. அது ஒருவகை விடலைப் பெண்ணின் செயல்(crossplay). ஒரு ஆண்தன்மையை ஏற்றல். பழகும்பொழுது குமரியாகி 'வெல்லும்' தன்மை. காமத்தில் ஆணை ஆளும் பெண்தன்மையின் வெளிப்பாடு. ஒரு ஆணின் பாத்திரத்தை ஏற்று நடத்தல். இந்த ஆடைப் பரிமாற்றங்களைக் கனிவாய்ச் சொல்லியிருப்பார் மணிரத்னம்.



"ராசாத்தி என் உசுரு" பாடலின் இரண்டாம் இடையிசையில், ஆண்கள் மையத்திலிருந்து, சுற்றியிருக்கும் பெண்களின் புடவையை இழுத்து அழைப்பார்கள். சற்றுத் தொலைவில் பிரிந்திருக்கும் இணைகளை எல்லாம் இழுத்தெடுக்கும் ஆணின் வேட்கை. பிரிந்துபோகும் பெண்ணை நினைத்து ஒரு ஆண் பாடுகையில், ஆடைகளை வைத்துச் செய்த அந்த நடனமொழி ஒரு நுண்கலையின் வெளிப்பாடு.

"என் உயிரே" பாடலில், மனிஷாவும் ஷாருக்கும் ஒரே போர்வைக்குள் இருந்தபடி லடாக்கில் செய்யும் நடனம் ஒருவித வேட்கையின் வெளிப்பாடு; இருப்பின் தேடல்(Existentialism). அரபிக் கடலோரம் பாடலில், பின்னலிட்ட ஆடைமீது வைக்கும் இதழ்முத்தம். இந்தத் தடுப்பற்ற போலித் தடுப்புகள் காமத்துக்கு இன்னும் அழகானது. ஒளிவிடும் பாகங்களையெல்லாம் ஒளித்து ஒளித்துத் தூண்டல். படுக்கையறையில் கவிஞர்கள் குழந்தைத் தனத்தையும் குமரித்தனத்தையும் ஒப்பிட்டு எழுதுதுவதன் ரகசியம். குமரியின் வளங்கள் குழந்தையின் சிணுங்கல் கொண்ட முரண்பாட்டுப் பெண்மையின் அழகு.

'பறந்து செல்லவா' பாடலில் அவள் மேலாடையை நெகிழ்த்தும்போது, போர்வையை விரிப்பது இன்னுமொரு நுண்கலை. ஆடை ஒரு கலை. களைதல் ஒரு கலை. அத்தனையையும் இழைத்து இழைத்துச் செய்த மணிரத்னத்தின் திரைமொழி இன்னுமொரு கலை. மணிரத்னம், வைரமுத்து, ரஹ்மான் மூவரும் சேர்ந்து எழுதிய முப்பொருள்.  

Saturday, September 1, 2018

அவளுக்கு, வாளினிற் கொடிய வயமான் கண்கள்.

அவளுக்கு, வாளினிற் கொடிய வயமான் கண்கள், அம்மம்ம!
 

செந்தூரப் பொட்டும், சீரான பூந்துகிரும், கொண்டைக்குச் சில சின்மலர்களும் சூடியபடி நின்றாள். கண்ணாடி முன்னால், வளைகள் ஆர்க்க, அம்மம் ததும்ப, இரு கைகளையும் உயர்த்தி, குழலை வாய்ப்பாகச் சொருகி முடிந்தாள். இதழில், செம்முகை முத்தங்கள் பல வரச்செய்து, குதிக்கால்கள் தத்தி எழ, காற்றை முத்திமுத்திச் சிரிக்கும் குழந்தை அவள். இப்படி எல்லாமும் கோர்த்து, புறத்தில் இயற்கை போற்றி வளர்த்த பொம்மல் மலரழகுபோல், அழகினை வாரிக் கட்டிக்கொண்ட பதுமைபோல், பொலிவான தோற்றம் அவளுக்கு.
அகத்தின் ஆழத்தில், மிகையான அழகுகள் கண்டால், அவளுக்கு அதைக் கண்ணீர் விட்டுக் கொண்டாடத் தோன்றும். இப்படி அழகினால் மனதைப் பழக்கிக்கொண்டவளிடம் மிகுதிப் பண்பெல்லாம் வந்து வணங்காதா என்ன? இதற்குமேலும் அவள் மனதின் வடிவைச் சொல்ல உவமைகள் வேண்டுமா?
ஆனால், இவை மட்டுமா மதிப்பிற்குரிய பெண்ணின் இலட்சணைகள்? அவளின் இன்னொரு முகமும்தானே அரவணைப்புக்குரியது? ஒரு நாளின் இரகசிய யோசனைகளில், மாராப்புப் பெருமூச்சில், தன் அழகைத் தானே மெச்சி மருவும் மோகப் பொழுதுகளில், அவளிடம் தோன்றும் அந்த வாளினிற் கொடிய வயமான் கண்கள், அம்மம்ம! மஞ்சத்திலும் அதை நேருக்கு நேராய்ச் சந்திக்கும் ஆடவனைத் தேடினாள். எந்தக் குறையுமின்றி, பாவமுமின்றி, அதே மதிப்போடும், அதே கருவத்தோடும் அவளைப் பார்க்கும் ஆடவனின் கண்கள் அவளுக்கு வேண்டும்.
அவளுக்குப் புறா குனகும் ஓசை கேட்டபடி தூங்கப் பிடிக்கும். அளாவியிருக்க ஒரு தலையணையும், முடிந்தால், முலாம் பூசாத கரங்களால் மார்பில் அவளை இடுக்கி வளாவியிருக்கும் அன்பனும் வேண்டும். ஆகமொத்தம், அதனதன் அழகு கெடாமல், இலக்கணங்களைப் பகுமானமாய் உடைத்துப் பார்க்கும் இரகசிய ஆசைகள் அவளுக்குள் இருந்தது. அந்த வயமான் அருந்தும் புனலாக இருக்க ஆசைப்படும் ஆணின் உணர்வுக்கும் காதல் என்று பெயர்தானே?

Monday, August 27, 2018

அகலிகைகளின் ஆசை


இராமாயணத்தில் வருகிற 'அகலிகை' என்கிற பேரழகி,  கௌதம முனிவனின்  மனைவி. கௌதமன் வெளியிலிருக்கும் நேரமாகப் பார்த்து, அவள்மீது காதல்கொண்ட இந்திரனானவன், கௌதம முனிவனின் வடிவில் வந்து அவளைப் புணர்ந்து இன்பம் களிக்கிறான். அவள், அது கௌதமன் அல்ல என்று தெரிந்த பின்பும், காமம் எனப்படும் உயர் இன்பத்தில் கூடித் திளைத்திருப்பதை நிறுத்தவில்லை. இலாவகமாக இந்திரன் கைகளில் போதையேறிக் கிடந்தாள். 

புக்கு அவளோடும், காமப் புது மண மதுவின் தேறல் ஒக்க உண்டு இருத்தலோடும், உணர்ந்தனள்; உணர்ந்த பின்னும்
‘தக்கது அன்று’ என்ன ஓராள் - கம்பன் 

இந்நேரம் பார்த்து, முக்கண்ணான் என்று அழைக்கப்படும் கௌதமன் வீடு திரும்புகிறான். என்ன நடந்தது என்று தன் கண்களால் பார்க்கிறான். அல்லது அவள் கூடியிருப்பதைப் பார்க்கிறான். அவள் இதை 

திட்டமிடாமல் செய்தாலும், இதற்கு உடந்தையாக இருந்த அகலிகையின்  இந்தச் செயலுக்காக அவளைக் கல்லாகும்படி சபிக்கிறான். பின்னர், இராமனின் பாதம் படவே இவள் சாபவிமோசனம் அடைகிறாள். இராமரும் விசுவாமித்திரரும் அவளை மீண்டும் சேர்த்துக்கொள்ளும்படி கௌதமனிடம் கேட்டுக்கொள்கிறார்கள். மீண்டும் அந்தப் பேரழகு, முனிவனின் தவத்துக்குச் சேவகம் செய்தே  காலத்தைக் கழிக்க ஆரம்பிக்கிறது. நியாயவான் என்று உலகம் போற்றும்  இராமரும் அவளைச் சேவகம் செய்யும்படி கேட்டுக்கொள்கிறார்.


இதில், மாற்றுச் சிந்தனை கொண்டுவந்தால், இராமாயண விரும்பிகளும், மரபு விரும்பிகளும் கோபப்படக்கூடும். ஆனால், அதைப்பற்றி நான் கவலைப்படப்போவதில்லை என்பதுபோலப் புதுமைப்பித்தன் சொல்லியிருப்பார். புதுமைப்பித்தன் எதற்கும் அஞ்சாமல் துணிவாக எழுதினார். அடிமைப்பட்டிருந்த பெண் உணர்வுகளைத் துணிவாகச் சொன்னார். மரபுகளைக் கேள்விகேட்டார். இவைதானா உங்கள் சமூக நீதி என்பதுபோல் கேள்விகளை வைத்தார். அவர் எழுத்தின் வீச்சும் ஆழமும் தாளமுடியாத சமகால இலக்கிய எழுத்தாளர்கள் எதிர்த்தார்கள். அவர் பொருட்படுத்தவில்லை.

இராமாயணக் கதைகளில் நிறையவே கிளைக் கதைகள் உண்டு. ஒவ்வொரு கதையும் ஒவ்வொன்று போலச் சிறுசிறு மாற்றங்களுடன் இருக்கும். புதுமைப்பித்தன், 'அகலிகை'யின் கதையை 'அகல்யை' என்றும் 'சாப விமோசனம்' என்றும் இரு சிறுகதைகளாகப் புனைந்திருப்பார். 

அகல்யை' எனும் சிறுகதையில், கௌதம முனிவன், "உணர்ச்சி தேவனையும் மிருகமாக்கிவிடுகிறது. மனத் தூய்மையில்தான் கற்பு. சந்தர்ப்பத்தால் உடல் களங்கமானால் அபலை என்ன செய்ய முடியும்?" என்று இந்திரனையும் அகல்யையையும் புரிந்துகொள்வான். ஆனால், தான் இந்திரனால் பயன்படுத்தப்பட்டதை உணர்ந்த அகல்யையின் கோபம் குறையாது.


இரண்டாவது சிறுகதை, சாபத்திலிருந்து மீண்ட அகலிகையின் துன்பத்தைச் சொல்கிறது. ஒவ்வொரு வார்த்தையும் பார்த்துப் பார்த்து எழுதப்பட்ட சிறுகதை. உள்ளே அழகும், அழகின் துயரமும், நையாண்டியுமாக, உலகைப் பார்த்துச் சில கேள்விகளைக் கேட்டு நகரும் சிறுகதை. 



சபிக்கப்பட்ட அகலிகை கற்சிலைபோல மிக அழகாக இருக்கிறாள். அவள்மீது பனியும் வெயிலும் படிகிறது. 'தூசும் தும்பியும் குருவியும் கோட்டானும்  குந்துகிறது.  அந்தப் பக்கம் கௌதமன் கறையான் புற்று நிஷ்டையில் ஆழ்ந்து, கவலைகளை மறந்து  தவம் இருக்கிறான். ஆனால் இயற்கை இருவரையும் ஒரே விதமாகத்தான் பார்க்கிறது என்கிற மாதிரி எழுதியிருப்பார் புதுமைப்பித்தன். 

அவரைப் படிக்கையில், மிகவும் அட்டகாசமான நடையில் உள்ளே எத்தனை செய்திகளைச் சொல்லிப்போகிறார் என்கிற இரசிப்புத்தன்மை இருக்கவேண்டும். அவள் காமம் கொண்டு அனுபவித்ததால் சபிக்கப்பட்டவள். இவன் தவம் இருப்பதே ஒரு சாபம் போலத்தான் எனச் சொல்லாமல் சொல்லியிருப்பார். இயற்கையின் முன்னால் ஒழுக்கம் பாகுபாடு என்றெல்லாம் ஒன்றும் கிடையாது என்றும், அது முனிவனையும், 'வேசி' என்று அவனால் சபிக்கப்பட்ட அகலிகையையும் ஒரே கண்ணால்தான் பார்க்கிறது என்றும் மிக அழகாகச் சொல்லியிருப்பார்.  

அங்கே விளையாடும் இராமரின் பாதத் தூசு பட்டு அகலிகை சாபவிமோசனம் அடைகிறாள். முனிவரும் அவளை மன்னித்து ஏற்றுக்கொள்கிறார். ஆனால் அவர் விட்ட சாபம் இருவரையும் உறுத்தியது. அவளுக்குப் பார்க்கிற இடமெல்லாம் இந்திரனாகப் படுகிறது. கோதம முனிவன் ஒரு குழந்தை பிறந்துவிட்டால் எல்லாம் சரியாகும் என்று அவளை நெருங்குகிறான். அதை இப்படி எழுதுகிறார் புதுமைப்பித்தன்:


'அகலிகைக்கு பிரக்ஞை மருண்ட நிலை. மறுபடியும் இந்திர நாடகம், மறக்கவேண்டிய இந்திர நாடகம், மனத்திரையில் நடந்து கொண்டிருந்தது. 
கோதமன் அவளைத் தழுவினான். 
கோதமன் உருவில் வந்த இந்திரன் வேடமாகப்பட்டது அவளுக்கு. அவள் நெஞ்சு கல்லாய் இறுகியது. என்ன நிம்மதி! 
கோதமன் கைக்குள் சிக்கிக் கிடந்தது ஒரு கற்சிலை. 
அகலிகை மீண்டும் கல்லானாள். 
மனச் சுமை மடிந்தது."

பின், கௌதமன் மனமுடைந்து துறவியாகிறான்.

ஆண்டாண்டு காலமாகத் தொண்டரும்  அதிகாரமும் அது சார்ந்து வந்த மரபுமே பெண்ணின் இச்சைகளையும் ஒழுக்கங்களையும் தீர்மானித்து வந்திருக்கிறது  என்பதை புதுமைபித்தன் ஆழமாகச் சொல்லத் தவறியதில்லை என்பதற்கு, 'சாப விமோசனம்' சிறந்த சிறுகதை.

Sunday, August 26, 2018

ரஹ்மான் - தபேலா


'ரிதம்' திரைப்படத்தில் இடம்பெற்ற 'அன்பே இது நிஜம் தானா' பாடலில், வயலின் இசையை நன்றாக எழுதி நிகழ்த்தியிருப்பார்கள். பாடலின் இரண்டாவது இடையிசையில் இது வரும்பொழுது,  மிக அழகான காதல் உணர்வுக்குள் பிரிவும் சேர்ந்தது போலிருக்கும்.



வயலின் முடிந்த கையோடு, முதலில் ஒரு மெல்லிய கீற்றுப்போல ஒரு புலர்தல் நிகழும். பின்னர் சாதனா சர்க்கத்தின் குரல் ஆரம்பிக்கும்போது, ஒரு பரிபூரண புலர்தல் நிகழும். அதோடு ஒட்டியபடி, தளும்பும் மனக் குளத்தில் ஏதோ விழுந்ததுபோல, தபேலா இசையால் நிலவினைத் ததும்பச் செய்யும் இந்த இசை .

சரியாக, "அழைக்கும்போது உதிக்க முடிந்தால் அதற்குப் பெயரும் நிலவில்லை' என்கிற வரிகளோடு இழைந்து வருவது இந்தத் தபேலாவின் ததும்பலை இன்னும் அழகாக்குகிறது.  

Monday, August 20, 2018

அருத்தி

முற்றத்தில் இறங்கிய குழந்தையின், முறையற்ற முதல் நடைபோல, மனக் களிப்பும் பித்தமும் கொண்டேனடி
உந்தன் சாய்மனைக் கழுத்தில் சாய்ந்துகொள்ளப் பற்பல செந்தமிழ் வார்த்தைகள் உதிர்த்தேனடி
முன்சென்மம் நான் முகர்ந்த, முன்தானை வாசம் காட்டி, நான் துஞ்ச ஒரு கதை சொல்லடி
பின், உன் குரலால் தமிழ் பிதற்றி, நற்செவியின்பம் தந்தெனை மடியடியில் கிடத்தி வெல்வாயடி
கட்டளைத் தலைவி உந்தன் கட்டுக்குழல் சுருக்கை, என் கழுத்திலிட்டுக் காமம் கொல்வாயோ. இல்லை, கருவறை இருள்காட்டி எனை ஆற்றுப்படுத்தும் செயல்பல செய்குவாயோ
எவை புரிகினும், சிற்றம்பலம் வாழும் ஈசன் பதம் வைத்து நெஞ்சை அணைத்து ஆட்கொள்ளடி. துயர் எரித்து, நீறுபோல் எனை அள்ளி நெற்றியில் பூசிக்கொள்ளடி
மூர்க்கத்தில் நிகழும் வழுவும், முத்தத்தில் நிகழும் ஒழுக்கும், இதில் புனிதமெது பாவமெதுவென்று இங்கு எவர் சொல்வாரடி. அன்பின் அரங்கிலே புலன் ஆயிரம் திறந்து பூஜிக்க, பேறொன்று வேண்டுமடி
இப்படி, பூக்களும் பணியும்படி மென்மைத் தமிழ் உரைத்து உன்னைச் சேருவது இன்பமடி
பாசுரங்கள் பல நெஞ்சை அள்ளுவதுபோல் உனை அள்ள, ஆயிரம் பசுங்கரங்கள் வேண்டுமடி
கருத்திலும் சேருவதே பெருங்காமமென்று, என் உயிர்கொள்ளக் காத்திருக்கும் உயர்பெண்மை நீயுமன்றோ
அதைக் கண்ணுற்று நோக்கத் தெரிந்த கருவக் கவிஞன் நானுமன்றோ
செல்வத்தில் உயர்ந்தது பெண்செல்வமுமன்றோ, அதைப் பண்ணொடு பயிலவே, நான்கு வேதத்திலும் உயர்ந்த நற்றமிழ் வேதங்கள் பல உரைத்திட்டேன் கேளாய்.

Thursday, August 16, 2018

பியார் - பிரேமா - காதல் : கைகோள்


இந்தத் திரைப்படம் பற்றிய விமர்சனத்துக்கு முன்னர், இது பேசும் கருவினைப் பற்றிய பின்புலத்தினைப் பற்றி நம்முடைய தமிழ் மரபும் இலக்கியங்களும் என்ன கண்டன என்கிற தெளிவு அவசியம். அந்தத் தெளிவின் பின்னர்தான், இதுபோன்ற கருக்களை இரசிக்கமுடியும். காரணம், சின்ன வயதிலிருந்து நமக்கு ஊட்டப்பட்ட அறிவினை, நாம் சரியோ எனப் பரிசோதித்துத் திருத்த விரும்பாதவர்களாக இருக்கலாம். இவை நம்முடைய அகத்தில், இதுஇதுதான் ஒழுக்கம் என்றும், பெண் என்றால் இப்படி இப்படித்தான் என்றும் சில நம்பிக்கைகளை(cognitive beliefs) விதைத்து வைத்திருக்கிறது. இவற்றை எடுத்துவிட்டுத் திறந்த மனதோடும் மனிதத்தின் கண்களோடும் உலகினை அணுகவேண்டும். எல்லா மனித உயிரும் காதலும் காமமும் சிறக்க வாழவேண்டும்.  


திருமணத்துக்குப் புறம்பான உறவுமுறைகளை உள்ளுக்குள்ளே எதிர்ப்பவர்கள், கேட்கும் ஒரே கேள்வி என்னவென்றால், இவற்றை ஆதரிப்பதால் நம்முடைய பண்பாடும் ஒழுக்கமும் என்னவாகும் என்பதுதான். அதற்கு முதலில், அவர்களுக்குமாய்ச் சேர்த்து, 'ஒழுக்கம்' என்பது என்ன என்பதைப் பரந்த நோக்கில் பார்த்துவிடலாம்.

வழிவழியாய், தன்னைத்தானே பரிசோதனை செய்துகொண்டே வந்த சமூகம், ஒவ்வொரு சடங்குகளையும் ஒழுக்கத்தையும் பரிசோதித்து வந்தது. காரணம், சமூகத்துக்கு எது சரியென்கிற திட்டவட்டமான எண்ணம் கிடையாது. சமூகம் என்பது கூட்டு.  தனி உணர்வு என்பது தனிப்பட்டது. இந்த வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொண்டால், எல்லாவற்றையும் தெளிந்த கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கலாம். 


'பொய்யும் வழுவும் தோன்றிய பின்னர், ஐயர் யாத்தனர் கரணம்' என்று கற்பியல் சொல்கிறது. இங்கே 'ஐயர்' என்பது மன்றத் தலைவர்கள் என்றும் வைத்துக்கொள்ளலாம். முன்னர், திருமணத்துக்கு முன்னரான 'களவு' வாழ்க்கை இனிதே அன்புடன் நிகழ்ந்தது. களவில், உள்ளப் புணர்ச்சியோடு மெய்யுறு புணர்ச்சியும் நிகழ்ந்தது. பின்னர், பொய்யும் புரட்டுமாகச் சமூகத்தில் சில சிக்கல்கள் வரவே, மன்றத் தலைவர்கள் கூடி, இது இதுதான் வரைமுறை என்று வகுத்தார்கள். காலத்தின் கைக்குள், இவை பொது வரைமுறையானது. பின்னர், இந்தச் சடங்குகளில் சின்னச் சின்ன மாற்றங்கள் வந்தது. பிறகு முழுவதுமாக மாறி, இடைத்தரகர்கள் வந்தார்கள். இப்பொழுது இடைத்தரகர்களிடம் அதைவிடப் பொய்யும் வழுவும் நிறைந்திருக்கிறது. காதலில் பொய்யும் வழுவும் நிறைந்திருக்கிறது. நிறையவே விவாகரத்துகள் நிகழ்கிறது. ஆதலால், திருமணம் என்கிற ஒழுக்கமும் வெற்றிபெற்ற வழிமுறை என்று கருதமுடியாது. 

ஆனால் தமிழோ, களவு வாழ்க்கை சார்ந்த களவியலையும், திருமண வாழ்க்கை சார்ந்த கற்பியலையும் ஒன்றாகக் கருதியது. இரண்டுமே,  'கைகோள்' எனப்படும் ஒழுக்கம் ஆகும். 
தமிழ் இமயம், வ.சுப மாணிக்கம் எழுதிய, 'தமிழ்க் காதல்' எனும் ஆய்வு நூலில், 'கரணமொடு புணர' என்று தொல்காப்பியம் வகுத்த பொதுவான நெறிமுறையைச் சுட்டிக்காட்டியிருப்பார். தமிழ் நெறியானது, காலத்திற்கு ஏற்ப ஒழுக்கத்தைக் கைக்கொள்ளவேண்டும் என்பதே தொல்காப்பியம் சொல்லும் மறைமுகச் செய்தி என்பார்.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
இந்தப் படத்தில் வருகிற நாயகன், வழிவழியாய்ச் சமூகம் வகுத்து வந்த சிந்தையில் இயங்குகின்றவன். காதலுக்கும் அவன் இலக்கணம் அதுதான். ஆனால் அவன் இதய சுத்தமானவன் என நாயகி கருதுகிறாள். அவள், சமூக நீதிகளிலும், காதலிலும் இருக்கும் பொய்யும் வழுவும் கண்டு, புத்தியில் திருத்தம் செய்து, தனக்கென்று வழிமுறைகள் சமைத்தவள். இவர்கள் இருவரையும், அன்பும் காமமும் தன் அப்பழுக்கற்ற கைகளால் திடுக்கென்று அணைக்கிறது. அன்பு போலவே, கோபம் போலவே, மனதினால் நன்று கருதுபவர்களின் காமமும் சுத்தமானது. அது அவர்கள் களவு வாழ்வில் நன்றே சிறக்கிறது. சமூகம் வகுத்த சிந்தனையில் வந்தவனும் களவு வாழ்வினைத் தயக்கத்தோடு ஏற்கிறான். திருமணம் செய்யாமல் வாழ்கிறார்கள். ஆனால், ஒத்த அறிவுப் புணர்ச்சி நிகழாத காதல் என்பதாலும், யதார்த்தம் ஒன்றையொன்று முட்டிமோதுவதாலும் உறவில் விரிசல் நிகழ்கிறது.   
அவள் தன்னுடைய வாழ்க்கையில் கனவுகளைச் சுமக்கிறாள். காதல் மற்றும் திருமணம் எனும் சட்டமிட்ட வரையறைக்குள் சிக்க விரும்பாமல், உள்ளத்துக்கும் மெய்க்கும் ஆறுதல் தேடுபவளாக வாழ்கிறாள். மெய்யுறு புணர்ச்சி நிகழ்ந்த பின்னர், மெல்ல மெல்ல காதல் வயப்படுகிறாள். ஆனால் திருமணத்தினை விரும்பாதவள். நெடுங்காலம் இந்த அன்பு, ஆராக் காதலோடு வலம்வருமா  எனப் பார்க்க விரும்புகிறாள். இதில், அவள்கொண்ட உணர்வுகளை அவன் புரிந்துகொள்ளவில்லை.
மேலே குறிப்பிட்ட இரண்டு காரணிகளும், அவற்றின் பின்புலமும், ஒன்றையொன்று முட்டிமோதுவதை, அதன் போக்கிலேயே விட்டு, கதையை மிக நன்றாக நகர்த்தியிருக்கிறார் இயக்குனர்.

இது, கலையின் அழகைப் பிரதிபலிக்கும் வேறொரு புகைப்படம்.
மேடையில், நாடகத்தோடு இணைந்த நவீன நடன நிகழச்சி(contemprory) நிகழ்கையில், இருவர் உணர்வும் உரையாடிக்கொள்ளும் அழகை, மேடை நடனத்தோடும் இசையோடும் மிக அழகாகவும் உணர்வியல் சார்ந்ததாகவும் காட்சிப்படுத்தியிருப்பார்கள்.  இங்கு கலை எவ்வளவு அழகுறுகிறது என்பதையும் நம் உணர்வை அது எவ்வளவு அழகாய் பிரதிபலிக்கிறது என்பதையும் இரசிக்கமுடியும்.

தமிழில், இரு உயிர்களின் அகத்தினைத் திறம்படவும், மரியாதையுடனும் பேசும் படங்கள் வெகு குறைவு. அந்தவகையில் இந்தப் படம் அற்புதம். கொஞ்சம்  பொழுதுபோக்குப் படமாகவும் நாடகத் தன்மையாகவும் ஆரம்பக்  காதல் காட்சிகள் காட்சிப்படுத்தப்பட்டு இருந்தாலும், கதையின் போக்கு அதை மறக்கடிக்கச் செய்துவிடுகிறது.  எந்தவிதமான இடையூறுமின்றிக் கதை நகர்கிறது.

யுவனின் பின்னணி  இசையும் பாடல்களும்  இந்தத் திரைப்படத்துக்கு மிகப்பெரிய பக்கபலம். 

Tuesday, August 14, 2018

அவள் கவிதையானவள்

அவளும் நானும் இருந்த அறையில், அவள் செயல்களை நான் விழிப்பார்வைகளால் வாக்கியமாக வரைந்துகொண்டிருந்தேன்.

'முழாசும் தீயின் வண்ணத்தில், மல்லிகையை முழம்போட்டு இரசிக்கிறாள்' என்பது எளிய வாக்கியமில்லை என்பதை நிறுவ, எந்தன் புத்திக்குள் தமிழை இழுத்து அணாவுதல் முறையென்று கண்டேன்.
தமிழ், அது வெண்மையில் வெம்மை புரளும் எழிலென்று விளக்கவுரை அளித்தது.
வாக்கியமும், அதை விளம்ப எழுந்த உரையும், என் சிந்தையில் நின்று புணர, இது வம்புச் செயலென்றும், பொல்லா வாக்கியமென்றும் கண்டு தெளிந்தேன்.
தெளிவு, அது மேலும் மோகம் மூட்ட,
ஒற்றைப் பூவில் வண்டு முரலும் சங்கதி கேட்டு, சோலை மலர்களெல்லாம் ஆடை துறந்ததுபோல, அவள் கழுத்தடியில் கேள்விகளாய் நகர்ந்தேன்.

அவள் வாசம் அள்ள அள்ள, என் அணரியைத் தணல் தின்று தள்ள, அவள் முதல் புதிரை அவிழ்த்தாள்.
முதல் புதிரின் வெப்ப மூட்டையில் முத்தமிட்டேன். எனை அணைத்து, உயிரில் முழவுமேளம் அடித்து, என் உச்சியில் அவள் பாதம் வைத்துக் கொட்டம் அடக்கினாள்.
உளுத்த மரக்காட்டில் விழுந்த கொழுத்த மழைபோல, என் மூர்க்கம் தணிக்க, பெரும் குழல் இழுத்து முகம் மூடி முத்தமிட்டாள்.
மதியைப் புணருங்கலை அறிந்து, புதிர் பலவாக இட்டுச் சென்றாள். இதுகாறும், முதலிலிருந்த உடலின் தீண்டல் என்பது, அக்கணம் இரண்டாம் இடமாகிப்போனது. காமம், வாக்கியங்களின் வசமாக்கிப்போன அழகை அவளிடம் கண்டேன்.

Saturday, June 16, 2018

மலரினும் மெலிது காமம் 09 - வியர்க்கக் கொய்திடு

வெற்பிடை யாம் கொய்து
நாம் நேசித்தும் உணர்ந்தும் பேசுகின்ற மொழியின் அழகானது, நம் எண்ணங்களினதும் செயலினதும் அழகினைத் தீர்மானிக்கும். அது ஒரு வீணையை மடியிலிட்டு வாசிக்கும்பொழுது, அந்தச் சின்னஞ்சிறு விரல்கள்மீது, மொத்த உடலுமே வந்து மெல்லச் சரிந்துவிழும் லாவகம் போன்றது.
சுட்டுவிரலின் உயிர்ப்பு விழுந்து துளிர்க்க, நம் சுற்றமும் சுயமும் மறந்து லயித்திடுவோம். அதுபோல, ஒரு நன்மொழியைச் சரிவரச் சேரும்பொழுதில், நம் ஊனும் உயிரும் காற்றினில் கரைந்துபோகும். அதுவே அற்புதமான வாசிப்பு.
ஒரு நல்ல மொழிகொண்டு எழுதப்பட்ட எழுத்துகளினூடு ஒன்றை வாசிக்கும்பொழுது, அதற்குப் புதிய உணர்வொன்று கிடைக்கிறது. உயிரின் ஜன்னல்களைத் திறந்து, குருதி பாய்ச்சும் சுவாச அறைகளைத் துப்புரவு செய்கிறது. எல்லோராலும் எளிதில் எட்டமுடியாத உணர்வுகளின் உச்சசுகமெல்லாம் தேடித்தொட, இந்த மொழி ஒன்றினால் மட்டுமே முடிகிறது. அதனிடையில் அல்லாடும் அந்த அமைதி நம் கற்பனைகளைத் தூண்டிவிடுகிறது.
ஒரு குறிஞ்சிப் பாடலொன்றில், நம் கற்பனையை மிக இனிதாகத் தூண்டிவிடுகிறாள் தோழி. சங்ககாலத் தோழிகளின் பாத்திரம் மிகவும் புத்திசாலித்தனமான பாத்திரமாக வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும். அதற்கு இந்தப் பாடல் நல்லதொரு உதாரணம்.
வேங்கை நறுமலர் வெற்பிடை(வெற்பு - மலை) யாம் கொய்து, மாந்தளிர் மேனி வியர்ப்ப, மற்று ஆங்கு எனைத்தும் பாய்ந்து அருவி ஆடினேம் ஆக, பணிமொழிக்குச் சேந்தனவாம், சேயரிக் கண்தாம்.
தலைவியைத் தேடி அவளுடைய தாய் வருகிறாள். தலைவியினுடைய கண்கள் சிவந்திருப்பதைப் பார்த்து, 'எங்கே போனாய் இவ்வளவு நேரம், என்னவாயிற்று' என வினவுகிறாள். தலைவி தடுமாறினால், களவியல் வாழ்வு அம்பலப்படும் என அறிந்த தோழி, ஒரு நிகழ்வினைச் சடாரெனப் புனைகிறாள். 'தாயே, நாங்கள் மலையினிடையில் உள்ள கொன்றை மரத்தில், நல்ல நறுமணம் உள்ள மலர்களைக் கொய்யும் செயலைச் செய்துகொண்டிருந்தோம். அப்படி அந்த மலரை நெடுநேரம் பறித்திருக்கையில், எங்கள் மாந்தளிர் மேனி எங்கும் வியர்த்துக்கொட்டியது. அதனாலே அங்கிருக்கும் அருவிகளில் பாய்ந்து நீரைக் குடைந்தாடினோம். அதனால் இவள் கண்கள் சிவப்பாகி இருக்கிறது' என்கிறாள். இதையெல்லாம் தலைவன் பின்னால் ஒளிந்திருந்து கவனித்திருக்க, அவனுக்கும் கேட்கும்படி உரைக்கிறாள் தோழி. தோழியானவள், அவர்களுடைய களவுப் புணர்ச்சியை உரைக்கும் நயம்தான் இந்தப் பாடலின் உயிரோட்டம்.
பச்சை மலையையும், மஞ்சள் பூக்களையும் கொண்டு அவர்கள் காமத்தை அலங்கரிக்கிறாள். தலைவன், அவளின் உடலெங்கும் பூக்கள் சொரியும்படி அத்தனை அழகுடன் அவளைக் கூடியிருக்கிறான். 'கொய்தல்' என்கிற வார்த்தையின் சந்தம் அந்தக் காமத்துக்கு மேலுமொரு அழகு. அதனால் அவள் மேனி வியர்த்துக்கொட்டிய எழிலை ஒரு அருவிபோல முன்னிறுத்துகிறாள். நீர் நுழைந்தால் ஆடை குழையும். கூந்தல் தன் அலங்காரங்களை இழந்து ஒழுங்கற்ற ஓர் அழகைச் சூடிக்கொள்ளும். கண்கள் சிவக்கும். இவையெல்லாம் காமத்திலும் நிகழும்.
அவர்களின் காமத்தை அழகுபடுத்தவும் வேண்டும். அதை அழகுபடுத்துவதன் மூலம், ஒளிந்திருந்து கேட்கும் தலைவனுக்கும் இவள் மேனியின் நலனை எடுத்துரைத்து, இவள் மீதான காதலைக் கூட்டவேண்டும். அதேநேரம் பொருத்தமான ஒரு பொய்யையும் சொல்லவேண்டும். தோழி புத்திசாலி.
இதையொரு காட்சியாக, பூக்களின் வண்ணங்களோடும், வியர்வைத்துளிகளின் விழுதுகளோடும் காணும்பொழுதுதான் அதனுள்ளே இருக்கும் மொழியினதும் செயலினதும் அழகு புலப்படும்.
மலரினும் மெலிது காமம் 01 - ஞயம்பட உரை.

Friday, May 18, 2018

மலரினும் மெலிது காமம் 08 - புதுவெள்ளம்


நீரில் நனைந்த கூந்தலை நெறிப்படுத்தி   வாரியணைத்துக்கொள்வதும், உளரிய பொற்கூந்தல் விரல்களினின்று பிழைத்து விழவிழ வாங்கி நுகர்வதும், காமமுற்றோர்(காதலுற்றோர்) செய்யும் சிருங்காரக் கலை. அந்தக் கலைக்காகவே, கூந்தல் நெளிநெளியாய்ப் நெய்யப்பட்டது போலிருக்கும். உயிரை உய்த்துணரும் நற்புணர்வின் பின்னர், வியர்வையின் கதகதப்பும் மணமும் கொள்ளும்பொழுது அது மேலும்மேலும் வனப்புக் காட்டக்கூடியது. 
அதைச் சங்கத்தமிழ்க் கவிகள் அத்துணை நயமாய் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். அதைப் படிக்கையில்,
இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்,
ஆற்றங்கரை மரத்தடியில் அமர்ந்தபடி,
தகிக்கும் தமிழொடு கலந்தாடி
இரு காதலர் புணரும் வேளையில்,
ஆற்றின் மேல் நீண்டிருக்கும், அதன் கொப்புகள் சொரிந்த மலர்ப்போர்வையின்கீழே,
பண்புடன் புணரும் மீனினம்போல அத்துணை குளுமை தரும். ஒரு சங்கப் பாடலில் மனதிற்கு இனிய சங்கத்தலைவியானவள் காமுற்றிருக்கிறாள். அவள் உணர்வைச் சொல்ல, சங்கக்கவி, ஆற்றுமணலை அவள் கூந்தலோடு ஒப்பிடுகிறார். ஆற்று நீரறுத்த மணல்(அறல்) எப்படி வரிவரியாக நெளிவுடன் திரண்டு அழகாய் இருக்குமோ, அப்படி இருக்கிறது அவள் கூந்தல் என்கிறார். சற்றுமேலே சென்று, புணர்வின் பின் மணக்கும் கூந்தல்போல, தாதுதுக்களும் மொட்டுகளும் விழுந்த காவிரிக்கரை காணப்படுகிறது என்கிறார். மேலும், அது திருமகளின் மார்பினில் கிடந்து தவழும் முத்தாரம்போல, ஊடறுத்து ஓட அந்தக் கரு மணல்வரிகள் கொள்ளும் அழகுபோன்றது கூந்தல் என்கிறது சங்கப்பாடல்.

"தொய்யகம் தாழ்ந்த கதுப்புப்போல் துவர் மணல் வையை வார் அவிர் அறல் இடைபோழும் பொழுதினாள்."






Friday, February 9, 2018

அம்மான் மகளே!

கஜூராஹோ சிற்பம் - காமுறுதல் 

குத்து விளக்கெரியக் கோட்டுக்கால் கட்டில்மேல்
மெத்தென்ற பஞ்ச சயனத்தின் மேலேறிக்
கொத்தலர் பூங்குழல் நப்பின்னை கொங்கைமேல்
வைத்துக் கிடந்த மலர்மார்பா


குத்துவிளக்கு எரிகிற அறையில், ஒரு மிதமான வெம்மை இருக்கும். அந்த ஒளி தருகிற வெம்மை, அறையின் சுவர்களிலெல்லாம்  பட்டுத் தெறித்து, உடல்மீது அளவோடு வந்து இறங்கும். அப்படி இறங்கும் அந்த ஒளியின்  அழகுக்கு   முன்னால், தரித்திருக்கும் ஆடைகூடத் தோற்றுப்போகும். ஒளியை உடல் உடுத்திக்கொள்ள விரும்பும். காரணம், விளக்கு ஒளியில் மட்டுமே, பாதி உடலின் வடிவு இருளிலும், மீதி உடலின் வடிவு ஒளியிலும் வளைந்துகொடுக்கும் அழகைப் பார்க்கலாம். காற்றில், குத்துவிளக்கின் ஒளி கொஞ்சம்  அசைந்து துடிக்கையில், ஒளி உடலைத் துதிக்கும் அழகையும் பார்க்கலாம். 

அப்படிப்பட்ட அறையில், உறுதியான கால்களையுடைய கட்டில் இருக்கிறது. அதன்மீது, அன்னத்தின் இறகு, இலவம் பஞ்சு என ஐந்துவகை அடுக்குகளால் செய்யப்பட்ட மெத்தை இருக்கிறது. அந்தப் பஞ்சசயனத்துக்கு வெண்மை, வாசம் போல ஐந்து குணங்களும் இருக்கிறது. ஐந்துபுலன்களுக்கும் ஆசை வேராகும் மெத்தை.

அந்தப் பஞ்சசயனத்தின்மீது, கொத்துக் கொத்தாக மலரணிந்த கூந்தலையுடைய நப்பின்னையும் கண்ணனும் உறங்குகிறார்கள். அதிலும், நல்லதொரு கூடலுக்குப் பின்னான உறக்கம்போல, நப்பின்னையின் கொங்கைகள்மீது தலைவைத்து  உறங்குகிறான். பஞ்சணை மீதே இன்னொரு பஞ்சணையை உணர்ந்த மயக்கத்தில் அவன் உறங்குகிறான். கண்ணனின் மோகம் வளர்த்த யாகத்தில் நப்பின்னை உறங்குகிறாள்.

இப்படி மயங்கிப் போயிருக்கும் இருவரையும் ஆண்டாள் எழுப்புகிறாள். உன் கணவனை ஒருகணமேனும் பிரியமாட்டாயா என்று நப்பின்னையைக் கேட்கிறாள். கதவைத் திறவுங்கள் என்று கேட்கிறாள். இப்படியாக, ஆண்டாளின் தமிழ் என்பது காட்சியாகப் படித்துச் சுவைக்கக்கூடியது.

இந்த நப்பின்னை, யசோதையின் தமையனின் மகள் என்று சொல்லப்படுகிறது. கண்ணன், ஏறுதழுவி(ஏழு காளை அடக்கி) இவளை மணந்துகொண்டதாகச் சொல்லப்படுகிறது. நப்பின்னை, கண்ணனின் மாமன் மகள்.

'ஹலோ மிஸ் இம்சையே' பாடலில், வாலி 'அம்மான் மகளே, என்னை அசத்தும் ஆழ்வார் குழலே' என்று நப்பின்னையைச் சொல்கிறாரா, இல்லை, ஆண்டாளைச் சொல்கிறாரா, இல்லை இருவரையும் சேர்த்துச் சொல்கிறாரா எனத் தெரியவில்லை. 'உன்னாலே உன்னாலே' படத்தில் நாயகனுக்குப்  பெண்கள்மீது விருப்பம் இருக்கும்.  ஆனால், சதாமீது காதல் இருக்கும். கூடவே இன்னொரு பெண்மீதும் கொஞ்சம் விருப்பம் இருக்கும். அதனால் இப்படிப் பயன்படுத்தினாரா தெரியாது.

ஆனால், இந்த வார்த்தைப் பிரயோகம் அத்தனை அழகு. படத்தில் இருக்கும், கஜுராஹோ சிற்பத்தில் குழலுக்குள் கைகள் இருக்கும். ஒருகை அவள் குழலைப் பிடித்திருக்கும். அவளின் கை, அவன் குழல்களை அணைத்திருக்கும்.  இதனின் அற்புதமான காட்சி விபரிப்புத்தான் ஆண்டாளின் தமிழ். அதை, உணர்ந்து இரசித்துப் படிக்கவேண்டும். மேலே உள்ள பாடல்வரிகளில், காமத்தில் ஐந்துபுலன்கள் பெறவேண்டிய இன்பத்தையும் ஒளித்துவைத்திருக்கிறாள். 

Thursday, February 8, 2018

சாக்லேட் : Kiss me, I can read your lips.



சிலகாலங்களாகத் தொலைக்காட்சிகளில் காட்பரி டெய்ரி மில்க் சாக்லேட் விளம்பரங்கள் போட்டார்கள். சமூகத்தின் விருப்பங்களை மிகவும் கவனித்துச் செய்யப்பட்ட அந்த விளம்பரங்கள், சாக்லேட் விற்பனையை மேலும் உயர்த்தியது. குறிப்பாக, குடும்ப நிகழ்வுகள், உறவுகளை வைத்து உணர்வுபூர்வமான விளம்பரங்கள் எடுத்தார்கள். "மகிழ்ச்சியை இனிப்புடன் கொண்டாடுங்கள்" என்றார்கள். 

அதேநேரம், காமம் சார்ந்த உணர்வினை வைத்தும் மிக அழகாக விளம்பரப்படுத்தினார்கள். காமம் சார்ந்த உணர்வுநிலைகளை முன்னிலைப்படுத்திய விளம்பரங்களில், இன்பத்தைத் தேடுங்கள்(Discover) என்றார்கள். குறிப்பாக, அந்தப் பாடலும் அந்தக் குரலுமே நம் செவியின் வழியாக நம் உணர்வுநிலைகளைத் தூண்டிவிடப் போதுமானது.   

அந்தப் பாடலின் வரிகள், ஒவ்வொரு விளம்பரங்களிலும் சிறு சிறு மாற்றங்களோடு வந்தது.

Kiss me. I can wet your lips. And your fingertips. And happiness in your eyes. Kiss me. Close your eyes. Miss me.

முத்தாடுதல், இதழில் ஈரம் சேர்த்தல், விரல்களை உண்ணுதல் , கண்களை மூடுதல், சுவைத்தல், இன்மையை உணர்தல், மீண்டும் முத்தாடுதல் என்று திரும்பத் திரும்ப வந்து தழுவும் வார்த்தைகள்கொண்டு நெய்திருப்பார்கள்.

Kiss me, I can read your lips, on your fingertips, I can feel your smile, come on my lips.  Miss me. 

பெரும்பாலும் சாக்லேட்டில் இருக்கும் மென்மையைத்தான் எல்லோருக்கும் காதலிப்பார்கள். அதன் சில்க் தன்மையை, 'Rich smooth and creamy' என்றார்கள். அது இதழுக்குத் தரும் இன்பத்தை, மேலும் (silk now bubbled up for joy) கூட்டினார்கள். 

சாக்லேட் என்று மட்டுமல்ல, Magnum ஐஸ்கிரீம்க்கும், 'Magnum temptation' என்று விளம்பரப்படுத்தினார்கள். இன்பத்தை நுகர விரும்புபவர்களுக்கு (For pleasure seekers) ஒருவித வாய்வழி இன்பத்தையும், அது தரக்கூடிய தூண்டலையும்  காட்சிப்படுத்தினார்கள். கொஞ்சம் வன்மையான தன்மையை(crunch) உடைத்தபிறகு, உள்ளே கிரீம்போன்ற ஈர உணர்வைச் சுவைப்பதை நாம் விரும்புகிறோம். வாய்வழி playfulness இனையும், உண்டபின்பு அது தூண்டும் அதீத உணர்வுநிலைகளையும்(euphoria) காட்சிப்படுத்தினார்கள். Never stop playing....



உதாரணமாக, Ferero roucher சொக்கலேட்டைப் பெரும்பாலும் எல்லோருக்கும் பிடிக்கும். இதுவரையில் பார்த்திராவிட்டால், அடுத்தமுறை சூப்பர் மார்க்கெட் போகும்போது வாங்கிப் பாருங்கள். கொஞ்சம் விலை அதிகம். வெளியில் தங்க நிறப் பேப்பரால் சுற்றியிருக்கும். சிப்பிக்குள் தங்க முத்துப்போல வெளித்தோற்றம். அந்தப் பேப்பரைத் திறந்தால், உள்ளே கோதுபோல(wafer) ஓர் அடுக்கு இருக்கும். அதில், 'hazelnut'களை துண்டுகளாக உடைத்து, சொக்கலேட்டோடு கலந்து ஊற்றியிருப்பார்கள். அதை உடைத்தால், உள்ளே இன்னுமொரு மில்க் சாக்லேட் உருண்டை இருக்கும். அதையும் திறந்தால், உள்ளே அந்த 'hazelnut' சின்ன உருண்டையாக இருக்கும். அதைக் கடிக்கும்போது ஒருவிதமான நெருக்கும் உணர்வு ஏற்படும். 

வெளி உறையை மட்டும் அகற்றிவிட்டு அப்படியே வைத்துக் கடித்தால் அதற்குச் சுவை அதிகம். காரணம், நாக்கு ஒவ்வொரு லேயராக சிறுகச் சிறுக உணர்ந்து சுவைக்கும். இந்த மறைப்பும், இந்த உடைப்பும் அந்தச் சுவையை இன்னும் உயர்த்தும். அந்த waferஐ, பற்களால் உடைக்கும்பொழுது ஒருவித வாய்வழி இன்பம்(oral) கிடைக்கும். அந்த மில்க் சாக்லேட் உள்ளே நாவுக்கு இன்பம். பிறகு மீண்டும், உள்ளே இருக்கும் உருண்டையான hazelnut பற்களுக்கு இன்பம். கொஞ்சம் மென்மையான தன்மையும் கடினமான தன்மையும் பற்களுக்குக் கிடைக்கும். ஆகையால், இதைச்  சாப்பிடுபவர்களின் சென்ஸரி நியூரோன்களுக்கு மோட்சம்தான்.

உண்மையில், இதன் வெளியில் சுற்றியிருக்கும்(wafer) லேயரை உருண்டை வடிவில் வளைத்தெடுக்கவே அப்போது ஐந்து வருடங்களாகி இருக்கிறது. அதற்குரிய தொழிநுட்பம் கண்டுபிடிக்க அத்தனை ஆண்டுகள் ஆகியிருக்கிறது. அதற்குப் பிறகுதான் மார்கெட்டுக்கு வந்தது. அத்தனை சிரமப்பட்டு அதை உருவாக்கக் காரணம் இருக்கிறது. இந்த ஐந்தடுக்கு நட்சத்திர விடுதிகள் எங்கும், food garnishing(உணவு வடிவமைப்பு) செய்திருப்பார்கள். வீட்டிலேயே வாசத்துக்கு இலைகள் போடுவோம். உணவு நம் அடிப்படைத் தேவையென்று எதையோ சமைத்தோம் சாப்பிட்டோம் என்றில்லை. அவற்றை மேலும் மேலும் அழகாக்குகிறோம். இரசனைக்குரியதாக்குகிறோம். அந்த இரசனை நமக்கு உணவின் சுவையைக் கூட்டுகிறது. உணவு உண்மையில் கண்களை முதலில் தாக்குகிறது. இதை அறிந்துதான் இத்தனை ஜோடிப்புகள். அழகை உண்கிறோம். கேஎப்ஸி சிக்கன் மீதிருக்கும் கிரிஸ்பிபோல, ferero roucher கிரிஸ்பி பிடிக்கிறது.

உண்ண முதலே, டார்க் சாக்லேட் (Dark fantasy) நிறமும் மில்க் சாக்லேட் நிறமும் பார்வையின்மூலம்  வேறுவேறு உணர்வுநிலைகளைத் தூண்டக்கூடியது. சாக்லேட், காமத்தின்போது தூண்டப்படும் உணர்வுநிலைகளைத் (சென்ஸரி நியூரான்கள்) செயற்படுத்தக்கூடியது. குறிப்பாகக் காதலர்தினத்துக்கு சாக்லேட் விளம்பரங்களில் அதிக கவனம் செலுத்தப்படுவது உண்டு. அவை, நமக்குத் தெரியாமலேயே நம்முடைய காமத்துக்கான இன்பத்தை தரக்கூடியது.  

காமத்தைக்  காதல் கொண்டு ஜோடித்தோம். அந்தக் காதலையும் காமத்தையும், கவிதைகள், கலைகள் கொண்டு ஜோடிக்கிறோம். உணர்வுகளின் பரிணாமம் அழகான அடுக்குகளைத் தருகிறது. அதன் மூலம் இரசித்து இரசித்து அந்த உணர்வுகளுக்கு மேலும் மேலும் சுவை கூட்டுகிறோம். காமத்தையும் உணவுகளையும் இன்னும் சுவைத்து உண்கிறோம். ஜோடிப்புகள், லேயர்கள் எல்லாம் வைத்து வைத்து, இரசனைகளால் உலகை மேலும் மேலும் அழகாக்கிச்  சுவைக்கிறோம்.

Sunday, January 21, 2018

காமம்: கடவுள் பாதி; மிருகம் பாதி

Wildness in bed: A journey that heals life's deepest wounds. Please avoid if you don't want to heal. 



'ளவந்தான்' திரைப்படத்தின் காட்சி குறித்துப் பேசும் முன்னர், அதன் பின்னணி பற்றிக் கொஞ்சம் பார்க்கலாம். உளவியல் மற்றும் வரலாற்றுப் பின்னணியை உணராமல், அதன் அழகை இரசிக்கமுடியாது என்பதால், இவற்றைப் பற்றி அறிந்துகொள்வது அவசியமாகிறது.  

செக்ஸ் பொஸிடீவ் மூவ்மென்ட் : இதுவொரு சமூக முன்னேற்ற அமைப்பு. இது மேற்குலகில், 1960களிலிருந்து வீறு கொண்டது. எல்லோருக்கும் காமத்தில் முழுச் சுதந்திரம் இருக்கிறது எனவும், வெவ்வேறுபட்ட காம இரசனைகள் அனைத்தும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியது எனவும் போராடிய அமைப்பு. இது காமத்தில் ஒருவருக்கு இருக்கும் தனிமனிதச் சுதந்திரத்தை முன்னிறுத்தியது. தன்னுள் எழும் காமத்தை, ஒருவருக்குப் பூரணமாக அனுபவிக்க அனுமதி உண்டென்று முன்னின்றவர்கள் அனைவரும் அதில் சேருவர். இவர்கள் யாரிடமிருந்து விடுதலை கேட்டார்கள்?

சமூகமும்(நாம்) மதங்களும் காமம் பிழையானது எனவும், அது குழந்தை பெறுவதற்காக, திருமணம் எனும் அனுமதிப்பத்திரம் பெற்றுக்கொண்டவர்கள் மட்டும் நிகழ்த்தும் பண்பாடற்ற செயலெனவும், ஆழ்மனதில் வகுப்பெடுத்தது. காமத்தைக் கட்டுப்படுத்தச் சொன்னது. மக்கள் நம்பினார்கள். ஆனால், உள்ளிருக்கும் ஆதிகால இச்சை அதை விடவில்லை. இரண்டும் மோதிக்கொள்ள அழுத்தம் வந்தது. அழுத்தம் எதனால் வருகிறதெனத் தெரியாததால் மீண்டும் மதங்களிடம் போனார்கள். மேலும், விவாகரத்துகள் எல்லாம் அதிகமானது. மன உளைச்சல் அதிகமானது. அதனால், பலரும் தங்களைத் திருமண பந்தத்தில் இணைத்துக்கொள்ளவும் விரும்பவில்லை.  

இவ்வாறான பிரச்சனைகளை நன்றாக அவதானித்துப் புரிந்துகொண்ட சிலர், காமத்தையும் காதலையும் சுதந்திரமாக விடவேண்டுமென்று விதிகளைக் கடந்து நடந்தார்கள். பலரும் அதன்படி வாழவும் செய்தார்கள். லிவிங் டுகெதர் எல்லாம் அந்தச் சுதந்திரத்தின் ஓர் அங்கம். அது திருமணத்துக்கு வெளியிலான உடலுறவை ஆதரித்தது. கூடவே, செக்ஸ் கல்வியும், பாதுகாப்பு வழிமுறைகளும் அவசியம் என்றது. இப்பொழுது, காமம் வைத்துக்கொள்ள விரும்பும் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் நிறையவே பாதுகாப்பு வழிமுறைகள் இருக்கிறது. அதைத் தனி மகிழ்ச்சிக்காக நிகழ்த்தலாம். இதையெல்லாம் ஆதரித்துச் சில தத்துவவியலாளர்களும் பிரச்சாரம் செய்ய ஆரம்பித்தார்கள். மனிதர்கள் காமத்தை அனுபவித்துக் கடக்கவேண்டும் என்றார்கள்.

உண்மையில், இன்னொருவரின் காமம் சார்ந்த தேடலை நாம் தீர்மானிக்கமுடியாது. இருவரின் அனுமதியோடு அது நடப்பதால், மூன்றாவதாக மூக்கை நுழைக்கும் நபர் குறித்தோ, சமூகச் சட்டங்கள் குறித்தோ இந்த மனிதர்கள் அலட்டிக்கொள்ளவில்லை.

உளவியல் என்று பார்த்தால், எல்லோருக்குள்ளும் ஏதோ ஒரு பிரச்சனை இருக்கும். ஒருவித aggression இருக்கும். வாழ்க்கையின்மீது  கோபங்கள் இருக்கும். யாரையாவது உடல் ரீதியாகவோ அல்லது  உளவியல் ரீதியாகவோ காயப்படுத்திப் பார்க்கப் பிடிக்கும். முன்பின் அறியாதவர்கள் பற்றி கொஸிப் (Gossip) செய்வதும் ஒருவித உளவியல் தாக்குதல். உளவியல் பாதிப்பென்றால், சட்டையைக் கிழித்துக்கொண்டு தெருவில் போவது என்று நினைக்கிறோம். உண்மையில் உளவியல் பாதிப்புள்ளவர்கள் ஏஸி காரிலும் போகலாம்; காதலி இருக்கலாம்; குடும்பங்கள் இருக்கலாம். அப்படி நம்முள் இன்னொரு முகம் இருப்பதை நாம் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. ஒரு நல்ல உளவியல் மருத்துவரை நாடுவதில்லை. வெட்கத்தால் மறைப்போம். மறைக்க மறைக்க வளரும்.  

schizophrenia : ஏனைய உளவியல் நோய்களிலும் பார்க்கக் கொஞ்சம் பாரதூரமானது. இது உள்ளவர்கள், கனவையும் நிஜமென நம்புவார்கள். மிகவும் நெருங்கியவர்கள் இறந்துபோனால், அவர்கள் அருகில் இருப்பதுபோலவே கற்பனை(hallucinations) செய்வார்கள்; அவர்களோடு பேசுவார்கள். மனதில் குழப்பகரமான சிந்தனைகள் வந்துபோகும். 
Paranoid delusion : கூடுதலாகப் போர்ப் பிரதேசங்களில் இருந்துவந்த மக்களுக்கும் இருக்கும். யாராவது தன்னைக் கொல்ல நினைப்பதுபோல நினைத்துக்கொள்வார்கள். இராணுவ ஏஜென்டுகள் தன்னைப் பின்தொடர்வதாக எல்லாம் நினைத்துக்கொள்வார்கள்.


 

ஆளவந்தானில் காட்டப்படுகிற மனிஷா- கமல் உறவு அழகானது. திரைப்படத்தில் கமலுக்கு, 'schizophrenia' வும், பரனோயாவும் இருக்கும். சின்ன வயதில் சித்தியால் (அப்பாவின் இரண்டாம் மனைவி) உடல் ரீதியாகவும், உளவியல் ரீதியாகவும் கொடுமைப்படுத்தப்படுவான். இவற்றைத் தாங்கமுடியாமல் சித்தியைக் கொலைசெய்துவிடுவான். கூடவே தனது அம்மாவையும் இழந்துவிடுவான். சிறையிலும் சரிவரக் கவனிக்கப்படமாட்டான்.


இந்தப் பாதிப்புகள் அனைத்தும் அவன் மனதில் ஆழவும் பதிந்துவிடும்.  இறந்துபோன அம்மாவை அழைத்துப் பேசுவான். அவனுக்கு அம்மாவென்றால் மிகப்பிடிக்கும். தம்பியாக வரும் இன்னொரு கமலின் காதலியைத் தனது சித்தியென நினைத்துக்கொள்வான். அவளிடமிருந்து தனது தம்பியைக் காப்பாற்றவேண்டும் என்பது மட்டுமே அவனது குறிக்கோள். அவளும் தனது சித்தியைப்போல தன்னைக் கொலைசெய்யப் பார்க்கிறாள்(Paranoid delusion) என நினைத்துக்கொள்வான். உண்மையில் அவள் அப்படியில்லை; அவன்மீதும் அன்பு கொண்டிருப்பாள். அவனுக்கு அது புரியாது. அவனைப் பொறுத்தவரை இவள் சித்தி. அதற்கு, அவனுடைய சின்னவயதுக் காயங்கள்தான் காரணம். மற்றபடி சாதாரண மனிதர்களுக்கு அவன் தீங்கு செய்வதில்லை.

"கடவுள் பாதி மிருகம் பாதி" என்கிற பாடலில், அவனுக்கு மனிஷாவின் நிகழ்ச்சிக்கான(ஆபிரிக்க காட்டுப்புலி) விளம்பரத்துண்டு தற்செயலாகக் கிடைக்கும். அந்தக் காட்சியில் அவன், கடவுளுக்கும் மிருகத்துக்கும் இடையில் போராடிக் கவிதை செய்துகொண்டிருப்பான். அந்தப் போராட்டம் நம் எல்லோருக்குள்ளும் இருக்கிறது. ஆனால் மிருகத்தை மறைத்து தெய்வத்தை மட்டும் காட்டிக்கொண்டிருப்போம்.

ஆனால் அவனுக்குத் தன் பிரச்சனை தெரியும். இரண்டும் இருப்பதை ஏற்றுக்கொள்வான். மனதுக்குள் முட்டி மோதுவான். 'மிருகம் கொன்ற எச்சம் கொண்டு மீண்டும் கடவுள் செய்வாயா' என்றுவிட்டுத் தன் இதழ்நீர் தடவி அவள் உருவமுள்ள விளம்பரத்துண்டை சுவற்றில் ஒட்டி வணங்குவான். (அது அவனுடைய எக்ஸ்ட்ரீம் செய்கை)

பிறகு, அவளுடைய நிகழ்ச்சிக்கான போஸ்ட்டரைப் பார்த்துவிட்டு, கற்பனையில் அவளை அழைப்பான். அவனுக்கு ஷர்மிலியின் ஃபான்டஸி வடிவம் பிடித்துவிடும். அவள் ஒருவித, Fetish wear (Latex & Leather) அணிந்திருப்பாள்.  அது ஒருவித காமச் செய்கைக்குரிய(BDSM) ஆடை அணியும் முறை. அதை அறிந்துதான் வைத்தார்களா தெரியாது. அவனுக்கு, அவளை அந்த ஆடையில்  பார்க்கப் பிடித்திருக்கவேண்டும். அவள், அவனுக்குப் பிடித்த மழையைக் கொடுப்பாள். அவனுக்கும் அவளை மிகப்பிடித்துப்போனதும் சேர்ந்து நடனமாடுவான். நடனம் முடிந்ததும் அம்மா வந்து கேட்பாள், "உனக்கு அவளைப் பிடிச்சிருக்கா? டான்ஸ்லாம் ஆடினே?"

மீண்டும் ஹோட்டல் ரூமில் அவளை முதன்முறையாக நேரில் சந்திக்கிறான். அவனைப் பொறுத்தவரைக்கும் அது இரண்டாவது சந்திப்பு. காரணம், அவனுக்குக் கனவும் நிஜமும் ஒன்று. ஆனால், அவளைப் பொறுத்தவரை அது முதலாவது சந்திப்பு.

எக்ஸ்டஸி மாத்திரையை எடுத்துப் போட்டதும், 'Oh Bad. You wild. Don't go away' என்பாள். அவனைப் பிடித்ததும், ஒரு கஷுவல் செக்ஸ்க்குத் தயாராவாள். அவளும் ஒரு மாத்திரையைப் போட்டுக்கொள்வாள். இன்னொரு கொலைசெய்ய வந்த அவனுக்கு அவளை இன்னும் பிடித்துவிடும். அவளுக்கும் அவன் பேச்சுப் பிடித்துவிடும். ஒருவித, 'Playfulness' நிலைக்குப் போவார்கள்.

அவளிடம், "மரணமும் காமமும் ஒன்று" என்பான். கமல் ஓஷோ சொன்ன தத்துவவியலும் படித்திருக்கலாம். ஓஷோ, மனிதர்கள் இரண்டையும் பற்றிப் பேசுவதில்லை என்பார். இரண்டின்மீதும் மனிதர்களுக்குப் பயம் என்பார். 

அந்தக் காட்சியில், மிருகம்- கடவுள் என்று உரையாடிக்கொள்வார்கள். அவன் தனது  மனநிலையைச் சொல்வான். அவள் காமத்தைச் சொல்வாள். தனக்குக் காமத்தில்  இரண்டும் வேண்டும் என்பாள். அவனோ, தன்னோடு ஒப்பிட்டு ஒன்றுமட்டும்தான் கிடைக்கும் என்பான். மிகவும் அழகாக உளவியல் அறிந்து எழுதப்பட்ட வசனம் அது.

எங்களிடமும் இரண்டும் உண்டு. ஆனால் இரண்டும் சமநிலையில் இருக்கும். ஆனால் உளவியல் பாதிப்புள்ளவர்கள் ஏதேனும் ஒன்றில் மிகவும் எக்ஸ்ட்ரீமாக போவார்கள். அவன் சிலநேரம் முழுக் குழந்தை. சிலநேரம் அதீத மிருகம். இருவருக்கும் வைல்டான, ஃபாண்டஸி சமாச்சாரங்கள் பிடிக்கும். அது ஒரு அழகான காதலில், காமத்தில் முடிந்திருக்கவேண்டியது. கவனித்தால், அவன் அவளைத் தொட அனுமதிப்பான். கூடுதலாகத் துஷ்பிரயோகத்துக்கு ஆளானவர்கள் தொட அனுமதிக்கமாட்டார்கள். அதிலும் அவனுக்குப் பெண்கள் என்றால் பிடிக்காது. அவளை அனுமதிப்பான்.

அவள் BDSM நிலைக்குப் போவாள். அவளுக்கும் அது பிடிக்கும். கூடவே, அவனது சிறுவயது நினைவுகள் வரும்படி நடந்துகொள்ள அவளையே கொன்றுவிடுவான். பிறகு, அதை உணர்ந்து அழுவான்.

"யுத்தத்தில் நான் வென்று ரத்தத்தில் நீராடி புலிவடிவம் பூவாக மாறுவேன்" - வைரமுத்து 


காமம், உளவியலை மாற்றக்கூடியது. அவளோடிருக்கையில் அவன் மாறிக்கொண்டு வருவான். கட்டிலில் கொஞ்சம் மிருகம் அனுமதித்தால், மிருகம் முடிந்ததும் தெய்வம் குடியேறும். இல்லாவிட்டால் மிருகம் உள்ளேயே இருக்கும். அது மிகவும் ஆபத்து. எல்லோருக்குள்ளும் வெளியில் சொல்லமுடியாக் கோபங்கள் இருக்கிறது. இதையெல்லாம் காமம்(Wildness) வெளியேற்றும்.


“Sex is kicking death in the ass while singing.” - Charles Bukowski

அது 'kicking' or 'slapping' எதுவாக இருந்தாலும், இருவர் அனுமதியுடன் பேசி நிகழ்வது அழகு. ஈடுபடுபவர்கள் இருவருக்கும் பிடித்திருக்கவேண்டும்.

அந்தப் பாடலிலிருந்து(ஆபிரிக்க காட்டுப்புலி) ஆரம்பமாகும் காட்சி முழுதும் மரணத்தையும் காமத்தையும் தொடர்புபடுத்தும்.

"யுத்தத்தில் நான் வென்று ரத்தத்தில் நீராடி புலிவடிவம் பூவாக மாறுவேன்" என்பது வைரமுத்து எழுதிய வரிகள்.

காமமும் அதையே செய்யக்கூடியது. அதீத காமம், முடிவில் மனிதனுள் சுதந்திரம் உண்டாக்கும். புதிதாய்ப் பிறக்கவைக்கும்.

இந்தப் படம் வந்து பத்து வருடங்கள் கழித்து 'Fifty shades of grey' தொடர் நாவலாக வந்தது. அவள் காமத்தால் அவன் காயங்கள் ஆற்றுவாள். அவளுக்கும் அது பிடித்திருக்கும். அந்த மனிஷா - கமல் காதல் நீண்டிருந்தால் தமிழில் ஒரு 'Fifty shades of grey' கிடைத்திருக்கலாம். ஆனால் நந்து, கிரிஸ்டியன் கிரேயைவிடக் கொஞ்சம் பாதிப்பு அதிகமுள்ளவன். 

கடவுளுமில்லாமல், மிருகமும் இல்லாமல், இரண்டுக்கும் நடுவில் மனிதனாக வழிதேடியவனுக்காக, வைரமுத்து சில வரிகள் எழுதியிருப்பார்.

கடவுள் பாதி மிருகம் பாதி கலந்து செய்தவன் கலவை நான் 
காற்றில் ஏறி மழையில் ஆடி கவிதை பாடும் பறவை நான் 
ஒவ்வொரு துளியும் ஒவ்வொரு துளியும் உயிரின் வேர்கள் குளிர்கிறதே 
எல்லாத் துளியும் குளிரும்போது இருதுளி மட்டும் சுடுகிறதே 
நந்தகுமாரா நந்தகுமாரா மழைநீர் சுடாது தெரியாதா 
கன்னம் வழிகிற கண்ணீர்த்துளிதான் வெந்நீர் துளியென அறிவாயா 
சுட்ட மழையும் சுடாத மழையும் ஒன்றாய்க் கண்டவன் நீதானே 
கண்ணீர் மழையில் தண்ணீர் மழையைக் குளிக்கவைத்தவன் நீதானே.

இதையெல்லாம் கலையாகத் தந்த கமல் ஒரு அற்புதக் கலைஞன். கலையின்மீது பித்துக்கொண்டவன்.