Sunday, January 17, 2016

தினமும் 25 பக்கங்கள்!

புதிய வருடம் பிறந்திருக்கிறது. காலத்தை மீட்டிப் பார்ப்பதைப் போலவே, புதிய வருடத்துக்குரிய இலக்குகளை நிர்ணயிப்பதிலும் ஒருவித  புத்தின்பம் கிடைத்துவிடுகிறது. சென்ற ஆண்டின் இலக்குகளைச் சரிவர நிறைவேற்றினோமா, இல்லையா என்பது வேறு பிரச்சனை. ஆனால், புதிதாகச் சில இலக்குகளை நிர்ணயித்துக்கொள்வதே மனதிற்கு உற்சாகம் தரக்கூடியது. நற்றிணையில் "வினை முடித்தன்ன இனியோள்" என்று ஒரு வரி வருகிறது. ஒரு வினையை முடித்த பின்னர் கிடைக்கிற அக மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை. உங்களுடைய இலக்குகள் என்னவாக இருக்கும்!


புதிய வருடத்தில், புத்தகம் வாசிக்க ஆரம்பிக்கவேண்டும் என்பது சிலரது இலக்காக இருக்கலாம். மனத்தடையின் காரணமாக அதனை நிறைவேற்ற முடியாமல் போகலாம். இதிலிருந்து எப்படி வெளிவருவது என,  டைம்ஸில் ஒரு கட்டுரை வெளியாகி இருந்தது. 'Farnam street' என்கிற தளத்தில் வெளியான கட்டுரையை எடுத்துப் போட்டிருந்தார்கள். பிரபலமானவர்களின் வெற்றிக்குப் பின்னால் இருக்கும் ரகசியங்களை, 'ஷேன் பரிஷ்' என்பவர் தொடர்ந்து எழுதி வருகிறார். அதில் புத்தக வாசிப்பினைத் தொடருவதற்கு எளிமையான உத்தி ஒன்றினை எழுதியிருக்கிறார்கள்.

சிலருக்கு நூலகத்துக்குச் சென்று படிக்கக்கூடிய வாய்ப்பு இருக்கலாம். இருந்தாலும், ஒரு புத்தகத்தைச் சொந்தமாக வீட்டிலேயே வைத்து வாசிப்பதுதான் சிலருக்குத் திருப்திகரமானது. தேவையான நேரங்களில் எடுத்துப் படிப்பதற்கும், அதிலேயே ஏதாவது குறிப்புகளை எழுதி வைப்பதற்கும் இலகுவானது. சிலருக்குப் புத்தக அலுமாரியில் அடுக்கி வைத்து அழகு பார்ப்பதில் ஆர்வம் இருக்கும். “No furniture is so charming as books.” என்று சொல்லுவார்கள். சிலவேளைகளில் புதிய  புத்தகங்களை வாங்கிவிட்டு படிக்காமல் வைத்திருப்போம். படிக்காத புத்தகங்களின் எண்ணிக்கைதான் பாதியாக இருக்கும். இந்தப் புத்தகங்களின் தொகுதியை 'anitlibrary' என்கிறார்கள். இதனை ஜப்பானிய மொழியில் 'tsundoku' என்பார்கள். இந்த மனத்தடையில் இருந்து தான் வெளிவந்த விதத்தை அந்தத் தளத்தில் இப்படி விபரிக்கிறார்:


"ஒரு நிமிடத்தில், கிட்டத்தட்ட 300 வார்த்தைகளைப் படித்துவிடக்கூடிய வாசகன் நான். ஐம்பது வார்த்தைகள் கூடிக்குறையலாம். இந்த வேகத்தில் தொடர்ந்தால், 7 இலட்சம் வார்த்தைகள் கொண்ட ஒரு புத்தகத்தை 2333 நிமிடங்களில் வாசித்து முடிக்கலாம். இதற்கு 39 மணித்தியாலங்கள் எடுக்கும். மூளையால் அவ்வளவு நீளமான காரியத்தை எடுத்து நிறைவேற்றுவதற்குத் தடை விதிக்கப்படுகிறது. அதனாலேயே தினமும் சின்னக் கட்டுரைகளை விரும்பிப் படித்துவிடுகிறோம். இருந்தாலும் வாசிப்பைத் தொடர்ந்துகொண்டுதான் இருக்கிறோம். நாங்கள்கூட 'Farnam street'க்காக நிறைய வாசிக்கிறோம். ஆனால், புத்தகங்களை எடுத்துப் படிக்கும் அளவுக்குப் பொறுமையில்லை. 

நான் வாசிக்கவேண்டிய புத்தகங்கள் நிறைய இருக்கிறது. Robert A,Caro எழுதிய 5 தொகுதிகளையும் படித்து முடிக்கவேண்டும். அமெரிக்க அரசியல் உலகில் மிகவும் முக்கியமான புத்தகம். Gibbon எழுதிய Decline and Fall of The Roman Empire' என்கிற புத்தகம், அடம் ஸ்மித்தின் 'The wealth of Nations', டால்ஸ்டாய் எழுதிய Anna Karenina' மற்றும்  'War And Peace' ஆகிய புத்தகங்களையும் வாசிக்கவேண்டும். அதிகமான பக்கங்களைக் கொண்ட இந்தப் புத்தகங்களை எப்படிப் படித்து முடிக்கப்போகிறேன் என்று நினைத்தேன். இவற்றை நிறைவேற்ற நான் கையாள நினைத்த உத்தி மிகவும் இலகுவானது. அதனை உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்கிறேன். 

முதலில் ஒரு நாளைக்கு 25 பக்கங்களையாவது படித்துவிடவேண்டும் என்று நிர்ணயித்துக்கொள்ளுங்கள். அதில் உறுதியாக இருக்கவேண்டும். மாதத்தில் பண்டிகைகைகள் வருகிறபோது, இரண்டு நாட்கள் படிக்க முடியாமல் போகலாம். அப்படிப் பார்த்தாலும் மிகுதி 340 நாட்கள் இருக்கிறது. ஒரு நாளைக்கு 25 பக்கங்கள் என்றால், ஒரு வருடத்தில் 8,400 பக்கங்களை வாசித்து முடிக்கலாம். நான் 25 பக்கங்கள் என்று நிர்ணயித்திருந்தாலும் சில நாட்களில் 30 பக்கங்கள் வரை வாசிக்கிறேன். வருடத்தில், 10,000 பக்கங்களை வாசித்துவிடலாம். நான் படிக்க விரும்பும் புத்தகங்களில் பலவற்றையும் படித்து முடித்துவிடலாம். ஒரு வருடத்தில் உலகின் அத்தனை நாகரிகங்களுக்குள்ளும், வரலாற்றுக்குள்ளும் போய் வந்துவிடலாம். இப்படித்தான் நிறையப் புத்தகங்களைப் படித்து முடிக்கிறேன். ஒரு நாளைக்கு  25 பக்கங்கள் என்பதை நான் விட்டுக்கொடுப்பதேயில்லை.


உண்மையிலேயே இதில் இலக்கம் ஒரு பிரச்சனை இல்லை. நீங்கள் 15, 20 என்றுகூட நிர்ணயித்துக்கொள்ளலாம். ஆனாலும் இந்த எண்ணிக்கைகள் உங்கள் வாசிப்பை இலகுபடுத்தும். உங்களுக்கு 'Ulysses' அல்லது Jane Austen எழுதிய புத்தங்களைப் படிக்கவேண்டும் என்கிற ஆர்வம் இருந்ததில்லையா? David Foster Wallace எழுதிய 'Infinite Jest' இனை வாசிக்கும் ஆர்வம் இல்லையா? படித்து முடிக்கலாம். இன்றிலிருந்தே 25 பக்கங்களை வாசிக்கத் தொடங்குங்கள். நாளையும் இதைத் தொடருங்கள். காலையில் கொஞ்சம் வாசியுங்கள்.  உறங்கச் செல்லும் முன்னர் கொஞ்சம் வாசியுங்கள். வைத்தியர் ஒருவருக்காகக் காத்திருக்கும் நேரத்தில் வாசியுங்கள். எப்படியாவது இந்த 25 என்கிற இலக்கினை மட்டும் தொட்டுவிடுங்கள்.

எதனை வாசிக்கவேண்டும் எனத் தெரிவு செய்வது உங்கள் விருப்பம். எனக்கு வரலாறு, சுயசரிதை, விஞ்ஞானம் பிடிக்கும். நான் நாவல்களை அதிகமாக வாசிப்பதில்லை. இலக்குகள் நீண்ட காலத்துக்கு உங்களை வழிநடத்தாது. உங்களுக்குள்ளே ஒருவித ஆர்வம் எழவேண்டும். " என்று எழுதியிருந்தார். தமிழ்ப் புத்தகங்களுக்கும் இதே வழிமுறைதான்.

"நான் தினமும் என்னுடைய அலுவலகத்தில் இருந்துகொண்டு   வாசிப்பதுண்டு" என்று Warren Buffet அடிக்கடி சொல்வார். "அவர் தன்னுடைய முதலீட்டினை ஆரம்பித்த காலங்களில் ஒரு நாளைக்கு 600, 1000 பக்கங்கள் என்று வாசிப்பார்" என்கிறது 'Omaha World-Herald' என்கிற பத்திரிக்கை. இந்தப் புதிய வருடத்திலே புத்தக வாசிப்பினை ஆரம்பிக்கப்போகும் அனைவருக்கும் வாழ்த்துகள்.

Saturday, January 2, 2016

அற்சிரம் - பனிக்காலம் 1

திகதிகளைக் கொண்டாடும் மனிதர்களைவிட, இயற்கை எழிலோடு காலநிலை மாற்றத்தைக் கொண்டாடிய பண்டைத் தமிழர்களின் வாழ்வினை, இப்பொழுது கவனித்தாலும்  தித்திக்கிறது. இயற்கை எழில், அறவாழ்வு, காதல், வீரம் என்று பழந்தமிழர்களின் வாழ்வினைக் காட்டிச் செல்லும் பாடல்கள் ஏராளம். அதிலும், தலைவியினதும் தலைவனினதும் பிரிவாற்றாமையை எடுத்துக்கூறும் பாடல்களில்  எல்லாம் காதல் உணர்வோடு காலமும் இழைந்திருக்கும். 


கூதிர்காலத்தைத் தொடர்ந்து வரும் முன்பனிக்காலம் ஆரம்பித்திருக்கிறது. மார்கழி, தை மாதங்களை உள்ளடக்கி, 'முன்பனிக்காலம்' என்று சொன்னார்கள். பனிக்காலத்தினைக்  குறிக்கும் 'அற்சிரம்' எனும் சொல் இப்பொழுது வழக்கில் இல்லை. 'அல்' என்றால் இரவு என்றும், 'சிரத்தல்' என்றால் அழித்தல் அல்லது நீக்குதல் என்றும் பொருள்படும்.  இரவின் குளிரை நீக்கிப் பகலிலும் பனிக்காற்று போட்டிக்கு வீசும் காலம். 

பொருள் ஈட்டும் பொருட்டு பிரிந்துசென்றுவிட்ட தலைவன், பனிக்காலத்தில் திரும்புவான் என்று காத்திருக்கும் தலைவியின் காமத்தையும், அது தரும் துயரையும்  நயத்தோடு விளக்கும் பாடல்கள் ஏராளம்.  தலைவன் பிரிந்துபோகப் போகிறான் என்று தலைவியிடம் குறிப்புணர்த்த தோழி வருகிறாள். "தலைவன் பிரியப்போகிறான் என்று எனக்கு ஏற்கனவே தெரியும். அவரைத் தடுக்காமல் இங்கே வந்து இப்படிச் சொல்கிறாயே" என்கிறபடியாக தலைவி துன்புகிறாள். ஆனால், இந்தப் பனிக்காலம் எவ்வளவு துயரமானது என்று தலைவி சொல்லுவது நயமானது.

காந்தள வேலி யோங்குமலை நன்னாட்டுச்  
செல்ப வென்பவோ கல்வரை மார்பர் 
சிலம்பிற் சேம்பி னலங்கல் வள்ளிலை 
பெருங்களிற்றுச் செவியின் மானத் தைஇக்
தண்வரல் வாடை தூக்கும் 
கடும்பனி யச்சிர நடுங்கஞ ருறவே. 

"இதைக் கேளு, மலைப்பகுதில இருக்கிற சேம்பு இலை பாத்திருக்கியா! அது யானையோடை காது மாதிரி பெருசா இருக்கும். இந்தக் குளிர் நிரம்பின வாடைக்காற்று இருக்குல்ல, அது அந்தப் பெரிய இலையவே தடவித் தடவி அசைச்சுப் பாக்கும். அப்பிடி கொடுமையானது இந்தக் குளிர்ந்த வாடைக்காத்து. அது என்னை எப்பிடியெல்லாமோ கொடுமைப்படுத்தும். அதை என் தலைவன் பக்கத்துல இருந்தா மட்டும்தான் என்னால எதிர்கொள்ள முடியும். அப்பிடிப்பட்ட கடும்பனிக் காலத்துல என் தலைவன் என்னை விட்டுப் பிரியப்போறான்." என்கிறாள் தலைவி.

தலைவன் கூடவே இருந்தால், அவன் மார்பு அவளைக் காத்திருக்கும். இதை இன்னுமொரு குறுந்தொகைப் பாடல் நேரடியாகவே சொல்லுகிறது. 

பூழ்க்கா லன்ன செங்கா லுழுந்தின் 
ஊழ்ப்படு முதுகா யுழையினங் கவரும் 
அரும்பனி யச்சிரந் தீர்க்கும் 
மருந்பிறி தில்லையவர் மணந்த மார்பே. 

இந்த உளுந்தோடை கால் சிறிது மேலே தெரியும்போது குறும்பூழ்ப் பறவையின்  கால் மாதிரி இருக்கும். அதன் முதிர்ந்த காய்களை மான் இனங்கள் தன் கூட்டத்தோடை விரும்பிச் சாப்பிடும். அந்த மான்கள்கூட தான் விரும்பினதைச் சாப்பிட்டு சந்தோஷமா இருக்கு. ஆனா எங்கள் காமம் மட்டும் பயன்படாமல் காத்துக்கிடக்கு.  என் துயரைப் போக்கிற ஒரே மருந்து அவர் மார்புதான். அவர் எப்போ வருவார்!

நற்றிணையில், தலைவனின் வருத்தத்தைச் சொல்லும் பாடல் ஒன்று இருக்கிறது. பொருளுக்காகப் பிரிந்து வந்திருக்கும் தலைவன் தன் நெஞ்சைப் பாத்து சொல்லுகிறான். "தேமலையும் இளமார்பையும் உடைய என் காதலி நான் பக்கத்துல இருந்தாலே குளிரால் துயருறுவாள். நான் இல்லாதபோது எவ்வளவு துயரம் கொள்வாள்!" என்கிறான். பாடலின் ஒருபகுதி:

நோகோ யானே நோம்என் நெஞ்சே 
பனிப்புதல் ஈங்கை அங்குழை வருடச் 
சிறைகுவிந் திருந்த பைதல்வெண் குருகு 
பார்வை வேட்டுவன் காழ்களைந் தருள
மாரி நின்ற மையல் அற்சிரம் 

கடுமையான பனிக்காலம் இது. இந்த குருகுப் பறவை  குளிர் தாங்கமுடியாம அந்த ஈங்கை பூங்குழை வருடிக்கொடுக்கிற சுகத்துல இருக்கு. அந்த வேட்டுவன் இரங்கி அதோடை விலங்கை அவிழ்த்து விடுகிறான். இந்தக் குளிர்ல அவள் தனியாக இருந்து என்ன பாடுபடுவாளோ என ஏங்குகிறான்.

காதலோடு சேர்த்து மக்களின் வாழ்வியலையும் பாடல்கள் தாங்கி நிற்கின்றன. இந்த முன்பனிக் காலத்தில் அவரை,உளுந்து போன்றவை பயிரிடப்படும். மக்கள் வெந்நீரை விரும்பி உண்ணுவார்கள் என்றெல்லாம் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. இதனை ஒரு குறுந்தொகைப் பாடல் அழகாக விளக்குகிறது.

‘அற்சிர வெய்ய வெப்பத் தெண்ணீர்
சேமச் செப்பிற் பெறீஇயரோ’

தலைவி, வாடைகாற்று வீசும் பனிக்காலம் எப்போது வருமென்று காத்துக்கொண்டிருக்கிறாள். காரணம்,  பனிக்காலத்தில் வந்துவிடுவேன்னு தலைவன் சொல்லிவிட்டுப் போயிருக்கிறான்.  இந்த வாடை  எப்பொழுது வருமென்று, துறவு உள்ளத்தோடு வாழும் முற்றும் அறிந்த பெரியோர்களிடம் தோழி கேட்கிறாள். இவர்கள்தான் தலைவனினதும் தலைவியினதும் காதல் வாழ்க்கையை நெறிப்படுத்துபவர்கள் என்றும் குறிப்புகள் சொல்லுகிறது. அந்தப் பாடலில், "வெந்நீரைச் சேமித்து வைக்கும் செப்பில் நீரினைப் பெறுவீராக" என்று சொல்லப்படுகிறது.

தொடரும்...