Sunday, November 13, 2016

அச்சம் என்பது மடமையடா




கௌதமின் 'அச்சம் என்பது மடமையடா' மசாலாத் திரைப்படங்களை விரும்பும் ரசிகர்களையும் திருப்திப்படுத்தும் நோக்கில் எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. 
பயணம், காதல், அதிரடி என்று மூன்றையும் இணைத்திருக்கிறார். பயணத்தில், ஊருக்கொரு காற்றின் மணம் கமழ்வதை நிதானமாக உணரமுடியவில்லை.மிக அவசரமான பயணம். எல்லாவிதமான ரசிகர்களையும் திருப்திப்படுத்த முயன்றால் எதிலுமே நிறைவு காண்பது கடிது என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும். ஆனாலும் இது கௌதம் மேனன் படம்தான் என்பதில் எந்த ஐயமும் இல்லை. கௌதம் மேனன் படங்களுக்கேயுரிய, பொதுவான அடிப்படை அம்சங்கள் உள்ள திரைப்படம். 


பயணத்தில் கௌதமுக்கு எப்போதுமே ஒருவித ஈடுபாடு உண்டு. மணிரத்னத்தின் "எவனோ ஒருவன் வாசிக்கிறான்" பாடல் தந்த தாக்கத்தை வைத்தே ஒரு பத்துத் திரைப்படம் கொடுத்துவிடுவேன் என்று சொன்னவர். அவர் படங்களில் பெரும்பாலும், காதலைத் தேடிச் செல்லும் பயணமாக இருக்கும். அல்லது, ஒருவித அதிரடித் தேடல் தரும் சுகத்தினை நோக்கிய பயணமாக இருக்கும். காதல் தேடலுக்கு, "வாரணம் ஆயிரம்" மேக்னாவையும், "நீதானே என் பொன்வசந்தம்" வித்யாவையும் தேடிச்செல்லும் காட்சிகளைச் சொல்லலாம். அதேபோல,  "வாரணம் ஆயிரம்" திரைப்படத்தில் ஷங்கர்  மேனனின் குழந்தையைத் தேடிச்செல்லும் காட்சி இரண்டாவது வகைப் பயணத்துக்குப் பொருத்தமான உதாரணம். இது, காதலையும் அழைத்துக்கொண்டு அதிரடித் தேடல் தரும் சுகத்தை நோக்கிச் செல்லும் பயணம். ஆரம்பத்திலேயே தன் தங்கையைப் பார்த்து, "அவ தொந்தரவு கிடையாது.She is inspiring." என்று சொல்கிற வசனத்தின் முக்கியத்துவம் படத்தின் இறுதிவரை தொடரவேண்டும் என்பதில் கௌதம் கவனமாக இருந்திருக்கிறார். இருந்தாலும், அவள் கண்கள் பார்த்து "I wanna make love to you all the time"என்று சொல்கிற காதலுக்கான சந்தர்ப்பம் எல்லாம் இதில் கிடையாது. 

"Inspired by a moment from The Godfather" என்கிற அறிமுகத்தோடு ஆரம்பிக்கிறது திரைப்படம். படம் ஆரம்பித்துச் சில காட்சிகள் கடந்தபின், "தலைமுடிக்கும் பின் ஷேர்ட் காலருக்கும் நடுவுல தீப்பிடிக்கும். அவ என்னைப் பின்னாடிருந்து பாக்கிறாவோன்னு நினைக்கும்போதெல்லாம்..." என்றொரு வசனம். படத்தின் ஆரம்பத்தில் காட்டப்பட்ட அதிரடிக் காட்சிக்கும் இந்தக் காதலுக்கும் இடையில் என்ன என்று மனசு துருவ ஆரம்பிக்கும். ஒரு கௌதம் ரசிகனாக, அவரின் இந்த இணைப்பை வெகுவாக ரசிப்பது உண்டு. "காக்க காக்க" படத்தின் ஆரம்பம் ஒரு நல்ல உதாரணம். காயப்பட்ட அன்புச்செல்வன் நீருக்குள் வீழ்கையில் "உயிரின் உயிரே" பாடல் ஆரம்பிக்கும். அந்தப் பாடலின் வரிகள் அப்படியே ஆட்கொண்டுவிடும். "ஒரு அதிரடிப் படத்தின் ஆரம்பத்திலேயே காதல் பாடலா" என்று யோசிக்காமல் ரசிப்போம். அது மாயம். தன் இறுதிக் கணங்களில் காதலைத் தேடுகிற ஒருவனின் கண்ணீர். அதேபோல, இந்தப் படத்தில் "தள்ளிப்போகாதே" பாடலைப் பயன்படுத்தியிருக்கிற இடம் அதிஅற்புதம். திரையில் பார்த்துத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள்.
கௌதமின் படங்கள் அதிரடியாக அமைந்தால் காதல் மெலிதாய் தலைகாட்டும். அப்படித் தலைகாட்டும் காதல், படம் முடிந்தபிறகும் இருதயத்தில் சம்மணமிட்டு அமர்ந்துகொள்ளும். மாயாவின் கண்களையும், கயல்விழியின் சிரிப்பையும், ஆராதனாவின் முகங்களையும் மறந்துவிடமுடியாது. இங்கு முதல் பாதி காதலுடன் கூடிய பயணம். இரண்டாம் பகுதியில் அதிரடியுடன் கூடிய வன்முறைக் காட்சிகள் அதிகம்.

இயக்குனர்களுக்கு உள்ளடக்கம் கொடுப்பதிலும் திரைப்படங்களுக்கு எழுதிக்கொடுப்பதிலுமேயே தனக்கு அதிக விருப்பம் என்று மஞ்சிமா சொல்வார். உண்மையில் இயக்குனர்களே கதை ,திரைக்கதை, வசனம் என்று எல்லாமும் எழுதவேண்டிய அவசியம் கிடையாது. இதன் முக்கியத்துவம் கௌதமுக்குத் தெரியாமல் இருக்காது. கௌதம், நன்றாக வசனம் எழுதக்கூடிய இன்னொருவரை உள்வாங்கிக்கொள்வது நல்லது. சில இடங்களில் ஒரே வசனங்கள் மீண்டும் மீண்டும் வருவதாகத் தோன்றுகிறது. 
இந்தப் படத்தில் முதலில் தெரிவது ஆடை வடிவமைப்பாளர் உத்தாரா மேனன். பின்னணிக் காட்சிகளுக்கேற்ற ஆடை வடிவமைப்பு. ஆனால், மேலதிக வர்ண வேலைப்பாடுகள் உள்ள ஆடைகளில் ஆர்வம் காட்டுகிற கௌதம் மேனனை என்னை அறிந்தாலில் இருந்துதான் கவனிக்க முடிகிறது. அதற்கு முதல் மணிரத்னத்துக்கு மிகப்பிடித்த நளினி ஸ்ரீராம் தான் ஆடை வடிவமைப்பாளர். எளிமையால் கவரக்கூடிய ஆடை வடிவமைப்பு நளினி ஸ்ரீராமுடையது. காக்க காக்க , வேட்டையாடு விளையாடு, விண்ணைத்தாண்டி வருவாயாவுக்குப் பிறகு கௌதமின் படங்களுக்கு அவர் ஆடை வடிவமைக்கவில்லை என்பது பெரும் இழப்பு.
விண்ணைத்தாண்டி வருவாயாவில் மனோஜ் பரமஹம்சாவின் ஒளிப்பதிவைப் பார்த்துப் பழகிய கண்கள் இன்னொரு ஒளிப்பதிவாளரை ஏற்க மறுக்கிறது.
பயணங்களில் நீளமும் விபரங்களும் இல்லை என்று தோன்றியது. எல்லாவற்றையும் திருப்திப்படுத்தப் போனால் எதையாவது இழக்கவேண்டி வரும். துல்கர் நடித்த "நீலாகாஷம், பச்சைக்கடல், சுவன்ன பூமி" படத்தையெல்லாம் நினைவில் வைத்துக்கொண்டு போகாதீர்கள். 'ராசாளி' பாடலில் ஒவ்வொரு நிலத்துக்குமுரிய வீடுகளினதும் சூழலினதும் வேறுபாட்டைக் காட்டியிருப்பார். பாடலில் வேகமாக முடிந்துவிடும் பயணம். "கொஞ்சம் பொறுங்கள்" கௌதம் என்று சொல்லத் தோன்றியது. பயணத்தின் மூலவேரே வேறுபட்ட கலாச்சாரங்களைக் கடப்பதுதான்.அந்தந்தச் சூழலைச் சேர்ந்த மனிதர்களுடன் சேர்ந்து இந்தக் காதலர்களையும் கொஞ்சம் காதல் பழகவிட்டிருக்கலாம். அழகியலின் உச்சமாக இருந்திருக்கும்."ஊருக்கொரு காற்றின் மணம் கமழ்வதை மறவேனோ" என்று எழுதிச் சொற்ப உணர்வையாவது தந்த கவிதாயினி தாமரையைப் பாராட்டாமல் இருக்கமுடியாது. ரஹ்மானின் பாடல்கள் இந்தப் படத்திற்கு மிகப்பெரிய பலம். 

தமிழ்ச் சூழலில் பயணத்தை முக்கியத்துவப்படுத்தி ஒரு படம் கொடுத்தால் வெற்றி பெறுமா என்பது சந்தேகம்தான். நம்மைப் பொறுத்தவரைக்கும் பயணங்கள் என்பது ஒரு நல்ல ஹோட்டலில் தங்குவதும், மிகப் பிரபலமான சுற்றுலாத்தளத்தில் போயிருந்து புகைப்படம் எடுத்துக்கொள்வதும்தான். ஒரு நிதானமான காதலையும், உரையாடல்களுடன் கூடிய பயணத்தையும் மட்டும் வைத்துக்கொண்டு ஒரு திரைப்படம் உருவாக்கி அதை வெற்றிபெற வைப்பது கடினம். அதனால் இது ஒரு அதிரடிக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் திரைப்படமாகப் பின்நாட்களில் மாறிவிட்டதோ என்று தோன்றுகிறது. "சென்னையில் ஒரு மழைக்காலம்" என்று அழகியல் சார்ந்த தலைப்பிட்ட படம் என்னவாயிற்று கௌதம்?

Thursday, October 27, 2016

ரசனை எனும் ஒருபுள்ளியில் இரு இதயம்

உன்னுடன் இருக்கையிலே நிலவுக்கும் சிறகுகள் முளைக்கிறதே இதுவரை நானும் பார்த்த நிலவா இத்தனை வெளிச்சம் கொடுத்த நிலவா! - நா.முத்துகுமார் 


உதிக்கிற நிலவு தினமும்தான் உதிக்கிறது. அதற்குத் தினமும் புதிய முகம் தரக்கூடியது யார்? காதல் பற்றிய எண்ணம் சிந்தையில் எழ ஆரம்பித்த காலத்திலிருந்தே அது 'ரசனை'யை விட்டு விலகி நிகழ்ந்துவிடமுடியாது என்கிற எண்ணமும் இயல்பாகவே  எழுந்தது. இரசனைகள் இரு உயிர்களுக்கிடையேயான காதலின்   ஆதாரப் புரிதலையும் அழகியலையும் மென்வெப்பத்தையும் 'தொடர்ந்து' தூண்டவல்லது என்பதை உறுதியாக நம்புகிறேன். காரணம், 'நுண்ரசனை' என்பது வெறுமனே பொதுவான ரசனை அடிப்படையில் எழுவது இல்லை. உதாரணமாக, "எனக்கு இளையராஜா பிடிக்கும். உனக்கு ரஹ்மான் பிடிக்கும்" என்கிற பொதுவான முடிவினை மட்டும் வைத்து இருவரும் ரசனை வேறுபாடு உடையவர்கள் என்று சொல்லிவிடமுடியாது.உண்மையான நுண்ரசனை வேறுபாடென்று இதனைச் சொல்லிவிடமுடியாது. இந்த இருவரின் படைப்புகளையும்  நுண்ரசனைக்கு உட்படுத்துவதில் எந்தளவுக்கு ஒருவருக்கொருவர் மாறுபடுகிறோம் அல்லது ஒத்திசைகிறோம் என்பதில்தான் ரசனையின் ஆதாரப்புள்ளியானது செயற்படத் தொடங்குகிறது. இது இலக்கியம், வாழ்க்கை முறை என்று எல்லாவற்றுக்கும் பொருந்தும். இந்தளவு மெல்லிய  மன ஒத்திசைவுள்ள இரு உயிர்கள் ஒருவரையொருவர்  அவ்வளவு  எளிதில் கண்டுபிடித்துவிடமுடியாது என்பதுதான்  துயரங்களின் ஆதாரம். மேலும், ரசனைகள் ஒத்திசைந்து போகிற  இரு உயிர்களின் உடல்கள் போலே ஒத்திசையக்கூடியதும் வேறெதுவும் இல்லை. உயிரைச் சரியாகப் பகிர்ந்துகொள்ளமுடியாத இருஉள்ளங்களின் தீண்டல் ஒருபொழுதும் ஒத்திசையாது. இந்தப் புரிதலின்றி எத்தனையோ காதல் துயரங்கள்! பிரபஞ்சன் சொல்வதுபோல, "சோற்று உருண்டையை விழுங்குவதில் இருந்து பிள்ளை பெறுகிற வரைக்கும் எல்லாவற்றிற்கும் அவசரம்".

சுஜாதாவின் சிறுகதை ஒன்றில், ஒரு பெண் மிகுந்த எதிர்பார்ப்புகளோடும் கற்பனைகளோடும் இருப்பாள். திருமணமான பின்பு அவள் எதிர்பார்ப்புகள் அனைத்தையும் ஒரு ஆணிடம் பறிகொடுத்துவிட்டதாய் உணர்வாள். அவள் உயிரை ஒரு ஆணால்  உள்வாங்கிக்கொள்ள முடியாது போகும். காமம் என்பது அவளது வாழ்வில் அர்த்தமற்றதாகிவிட்டதாய் அவள் உணர்வதை அழகாக விளக்கியிருப்பார்.

கற்பனை உலகில் மாத்திரம் ரசனை அடிப்படையில் இரு உயிர்கள் இணைதல் எளிது. நிகழ் உலகத்தில் அதன் 'பெறுமானம்' உணர்ந்து சேரும் இதயங்கள் மிகச் சொற்பம். காலங்கள் கடந்தபின்பு, தமது  ரசனையின் ஆழத்திலும் உயரத்திலும் ஒத்திசையக்கூடிய ஒருவரைச் சந்திக்கும்போது சிலர் மனது கொஞ்சம் நிலைதடுமாறிவிடுவதும் உண்டு. அதனைக் கலாச்சார வேலிக்குள் நின்று தடுக்கப் பார்ப்போம். நம் தமிழ்சினிமாவைப் பொறுத்தவரையில்  இதுவொரு விசித்திர நிகழ்ச்சி. Bubbles உடைப்பது, நாய்க்குட்டியைக் கொஞ்சுவதொடு நம் தமிழ் சினிமா நாயகிகளின் ரசனை உலகம் முடிவடைந்துவிடுகிறது. எல்லாவற்றிலும் ஓர் அவசரம். ஆதலால் நமக்கும்  ரசனைகளால் கட்டியெழுப்பபட்ட காதலென்பது  விசித்திரமான சேர்க்கை என்று தோன்றும். சம உணர்வற்ற ஒருவரால் வாசிக்கப்படும்போது இந்த எழுத்துக்கூட  'உளறல்' என்று உணரப்படக்கூடும்.

ஜெயமோகன் அவர்கள்  எழுதிய "இலக்கியத்தின் தரமும் தேடலும்" என்கிற கடிதத்தில் ரசனை பற்றி ஒரு விடயத்தைக் குறிப்பிட்டுச்  சொல்லியிருந்தார். "ரசனைகள் விளக்குதலாக நிகழ முடியாது, சுட்டிக்காட்டலாகவே நிகழமுடியும்" என்கிற அவரது கருத்துத்தான் இந்தப் பதிவினை இப்போது எழுதவேண்டி வந்தற்கான காரணம். இந்தச் சுட்டிக்காட்டலை ரசனையில் ஒத்திசையாத ஒருவரிடம் நிகழ்த்தமுடியாது. உதாரணமாக, ஒரு கவிதை எழுதுகிறீர்கள். அந்தக் கவிதையின் அழகியலை விளக்கப்போனால் அதன் அழகு கெட்டுவிடும். படிக்கிறவர் அதை எழுதியவரின் கோணத்திலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டதொரு கோணத்தில் அணுகுவதில் தவறில்லை. ஆனால் அதைப் படிப்பவர்  எந்தவித முயற்சியும் இன்றி இருந்தால் அந்தக் கணமே அர்த்தமற்றதாகிவிடும். விளக்கி நிரூபித்தால் ரசனை என்பது அர்த்தமற்றதாகிவிடும். ஒத்த ரசனை உள்ள இருவர் விளக்கம் ஏதுமின்றித் தங்கள் ரசனைகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளுதல்  போலொரு இன்பம் கிடையாது.

சில உயிர்கள் இந்த ரசனை ஒத்திசையவேண்டும் என்பதில் மிகுந்த கவனம் செலுத்துவது உண்டு. ஆனால் அவர்களின் வேண்டுகோள்களைச் செவிசாய்க்காது எத்தனையோ திருமணங்கள்  நடந்தேறிவிடுகிறது. எட்டுப்பொருத்தம் பார்ப்பவர்களால் இதன் அழகியலைப் புரிந்துகொள்ளவே முடியாது. உறவுகள் உடைவதில் நம்மிடமே அடிப்படைப் பிரச்சனை இருக்கிறது. இரசனைக்குத் தரம் எனும் அளவீடு இருக்கிறதா? மானுடர் ஈடுபடும் எல்லாச் செயற்பாடுகளிலும் தரம் என்பது நிர்ணயிக்கப்படகூடியது.

"அப்படி எல்லாமே சமம்தான், எல்லாமே முக்கியம்தான் என ஒரு நிலை இருக்கமுடியுமா என்ன? தான் ஈடுபடும் ஒவ்வொரு துறையிலும் மிகச்சிறந்ததை நோக்கி, மிகநுண்மையை நோக்கிச் சென்றுகொண்டே இருப்பதுதான் மானுட இயல்பு. மேலும் மேலும் என்றே அது தாவுகிறது. மானுடர் ஈடுபடும் அத்தனை செயல்களிலும் அந்த மேன்மையாக்கமும் நுண்மையாக்கமும் நிகழ்ந்தாகவேண்டும். தரம் என்பது என்ன என்றால் அந்த ஒட்டுமொத்த முன்னகர்வில் நீங்கள் எங்கே இருக்கிறீர்கள் என்னும் அளவீடுதான். அந்த ஒட்டுமொத்த உரையாடலில் உங்கள் குரலின் இடம் என்ன என்னும் கேள்விதான்." - ஜெயமோகன்

Monday, September 26, 2016

Tweets - கண்மணியாள்



எழுதிய சில டுவீட்களின் தொகுப்பு...

குழல்காடு குலைந்தலைய நின் நன்னுதல் சிறுநிலா ஒளி அருந்தி யாசகம் கேட்கையில் இருகரை காணாது என் உள்ளக் காட்டாறு.

மென் குழலடுக்கில் சிதறிய வெண்தோட்டு மல்லிகையும் நின் மார்பணிக்குள் இடறி உருளும் நல் முத்தும்  உன் பெயரின் ஒரு பாதி அழகை உச்சரிக்கக்கூடும்.

தாயன்பு கொண்டு   உச்சந்தலை நுகர்ந்து "கடலிலே விடம் தேடு" என்று நீ மதுரமொழி உரைத்தபோதே  செவியின்பம் கொண்டேன்.

இதோ உன் இதழ்களுக்கு மோட்சமென்று  கனிவாய்  உன் பொற்பதம் உயர்த்தித் தருகையில் சென்னியது உன் கர்வம் என்றறிந்தேன்.

உதிரும் ஒற்றைச் சிறகில் உன் பார்வை தவமிருக்கும் அழகைவிட ஒரு பறவையின் பறத்தலில் என்ன இருந்துவிடப்போகிறது!

பள்ளிக்குழந்தைகள் ஒருமித்து ஒப்பிக்கும் தேவார சந்தம் போல முத்தாடும் உன் சிரிப்பு.

விழாக்கோலம் பூணும் வானத்தை ஒற்றைக் கண்ணால் பார்த்தபடியே முத்தங்கள் பரிமாறிக்கொள்வோம். அதில் ஒரே நிறத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும் ரகசியங்கள் கற்போம்.

குழல் ஊதும் தோரணையில் உன் கைகளைப் பிடித்து முத்தமிடுகையில் படபடக்கும் உன் பட்டாம்பூச்சி விரல்களின் மென்பாரம்கூடத் தாளவில்லை.



உன் கூந்தல் மேவி நான் உதிர்த்த சொற்களை நீ அள்ளி முடியும் காலை அழகுக்கு இரட்டைக் குயிலின் ஓசைகளையும் மிச்ச விண்மீன்களையும் எழுதித் தரலாம்.

ஒற்றைப் பூக்களைப் பறித்துக்கொடுக்கச் சொல்கிறது காதல். தேவி உன்னைப் பூவுதிரும் மரங்களுக்குக் கீழே நிறுத்தச் சொல்கிறது காமம்.

"உன் இரசனைகள் பிடிக்கும்" என்று நீ சொன்னதை விடவும் உன்னையும் ரசிக்க வைத்துவிடவேண்டும் என நீ எடுத்துக்கொண்ட பிரயத்தனங்கள் மீது காதல் எனக்கு

மஞ்சத்தில் உன்னைச் சிறைப்பிடிக்க உன் மீதிருக்கும் வேட்கை ஒன்றே எனக்குப்போதும். இருந்தும் உன் கண்கள் தேடும் காதல் மீதுதான் எனக்குப் பிரியம்.

உன் கவிதைகள் எனக்கொரு பொருட்டல்ல என்று நீ சொன்னபிறகும், அதைப் புலம்பித் தீர்க்க ஒற்றைக் கவிதைக்கு வார்த்தை தேடி அலைவதுதான் என் காதல்.

சிலநொடி மௌன தேவதையாகி நீ கேட்கும் தீரா வரங்களெல்லாம் என் செவிகளிலிருந்து நீங்குவதேயில்லை.

பறித்துக்கொண்ட அத்தனை உயர்வான மலர்களையும் சாமிக்கு வைத்துவிடும் ஓர் அழகிக்காக வாய்மூடி அழும் மொட்டுகளின் சலசலப்பில் உன் பெயர் கேட்கிறேன்.

உற்சவதேவி உனது தேக சுவாசத்தைக் கொண்டாடித் தீர்ப்பவைதான் மிச்சம் மீதமின்றிக் காலையில் நான் தரும் மென்முத்தங்கள்.

கொஞ்சம் கைகோர்த்து நட.
வானத்துக்கு மாதங்களை அடைமொழியாக வைக்கலாம். வஞ்சனையில்லாத மனிதரின் தெருக்களுக்குப் போகலாம்.
வானவில்லின் மிகுதி அரைவட்டம் தேடித் திளைக்கலாம் 
வற்றாத நதியோடு  ஓடி நாணலில் ஓய்வெடுப்போம் 
கொஞ்சம் கைகோர்த்து நட...

உனக்காக நீல நிறக் கூழாங்கற்களை விழுங்கிய  ஒருசில வெள்ளை நதிகள்கூட  பார்த்து வைத்திருக்கிறேன்.அவசர யுகத்தின் சொந்தக்காரி போலே எங்கே ஓடுகிறாய்

செவி சாய்த்துக் கேட்டால் உனது காதோர வெப்பம் மட்டும் போதுமென்று சொல்லக்கூடும் என் இருதய அறைகள்.

அவள் குழலை மிருதுவாய்க் கொத்தாகப் பற்றுவது  என்பது அத்தனை நகரும் இரவுகளையும் துயரங்களையும் தொகுத்துக் கவிதை சேர்ப்பது போன்றது.

காற்றும் முகராத விரலிடைப் பற்றுதல்கள் போதும். உன்னோடு உலாவுவது வெறும் எண்ணக்காடுகளாக  இருந்தாலும்  எனக்குச் சம்மதம்தான்.

Thursday, September 22, 2016

முத்தாடு: முத்த இலக்கணம்





கவிஞர் வைரமுத்து எழுதிய "சுத்தி சுத்தி வந்தீக" என்கிற பாடல் காதலோடு இயைந்த காமத்தை அழகியலாக உரைக்கும். "முத்தாடும் ஆசை முத்திப்போக" என்றுவிட்டு, எங்கெல்லாம் முத்தமிட்டுக்கொள்வோம் என, அன்பானவர்கள் உரையாடிக்கொள்வதுபோல  எழுதியிருப்பார்.

என் காது கடிக்கும் பல்லுக்கு 
காயம் கொடுக்கும் வளைவிக்கு 
மார்பு மிதிக்கும் காலுக்கு 
முத்தம் தருவேன்  

மார்பு மிதிக்கும் காலுக்கு முத்தம் தருவது என்பது காதலைத் தொழும் வகையைச் சார்ந்தது. "உன் உடல் மீதும், உன் உயிர் மீதும் மரியாதை வைத்து உன்னைத் தொழுகிறேன். இத்தனை காலமும் உன்னைச் சுமந்த பாதங்கள் மீது எனக்குக் காதல்." என்று சொல்லாமல் சொல்வதுதான் பாத முத்தம். ஆனால், காது கடிக்கும் பற்களுக்கு ஏன் முத்தம் தரவேண்டும்! வெறுமனே, இதழ்கள் உரசிக்கொள்வது மட்டுமே  முத்தத்திற்கு இலக்கணம் ஆகாது என்கிறது நம் இலக்கியங்கள்.

இலக்கியம் கூறும் முத்தத்திலேயே பலவகை உண்டு. "சிவந்த உன் கடைக்கண் பார்வையையும் உன் கூரிய பற்களிலே ஊறும் நீரினையும் சுவைக்காமல் உன்னுடைய அன்புக்குரியவனால் இருக்க முடியாது. விரைவில் உன்னைத் தேடி வருவான்" என்று தோழி தலைவிக்கு ஆறுதல் சொல்வதாக ஒரு அகநானூற்றுப் பாடல் சொல்கிறது.

"கடை சிவந்து ஐய அமர்த்த உண்கண் நின் வை ஏர் வால் எயிறு ஊறிய நீர்"

இதையே வள்ளுவன், "பாலொடு தேன்கலந் தற்றே பணிமொழி வாலெயிறு ஊறிய நீர்" என்று சொல்லுகிறார். அதாவது, செல்ல மொழி பேசுபவளின் பற்களில் ஊறிய நீரின் சுவை, தேனோடு பால் கலந்தாற்போல இருக்கும் என்கிறார். அவள் உச்சரிக்கும் மொழியை உண்பது போலல்லவா ஆழமான முத்தம் இது. முத்தமென்பது உயிர் உண்ணவேண்டும். உயிர்க் காதல் இல்லையென்றால் இந்த ஆழம் சாத்தியமாகாது. "ஆயிரம் முத்தங்களுடன் தேன்மொழி" என்கிற படத்தில் ஒரு பாடல் இந்தக் குறளோடு ஆரம்பமாகும்.

பற்களில் ஊறிய நீரினை உண்பது பற்றி மட்டும் இலக்கியம் சொல்லவில்லை. பற்களையே காதலர்கள் முத்தமிட்டுக்கொள்வார்கள் என்கிறது. நற்றிணையில் ஒரு பாடலில், "நின் கூர் எயிறு உண்கு" என்கிறான் சங்கத் தலைவன். "நீ இன்று காவல் காப்பதற்கு தினைப்புனத்திற்கு வருவாய் தானே? நானும் அங்கே வருகிறேன். இருவரும் சிரித்து விளையாடி காதல் கொள்ளலாம். நீ வருவதை உறுதி செய்து அந்த நற்செய்தியை நீ எனக்குச் சொன்னால் உன் பற்களில் முத்தம் கொடுத்து, இதழ்களால் சுவைப்பேன் பெண்ணே" என்கிறான். முத்து இடையில் உருள்வது எப்படி இருக்குமோ அதுபோல பற்களை மென்மையாகச் சுவைப்பது இன்பம் தரும்.

இதைப் படிக்கும்போது, "ஒல்லிக்குச்சி உடம்புக்காரி"யில் வருகிற, "வேணாம் இனி வாய்பேச்சு. வாய்க்குள்ளே முத்து குளிக்கலாம். பற்களே முத்தாய் மாறலாம்" என்கிற வைரமுத்துவின் வரிகள் நினைவு வரக்கூடும்.

மேலும், " மலரினும் மெல்லிது காமம் சிலர்அதன்செவ்வி தலைப்படு வார்." என்கிற வள்ளுவன் வரிகளை இங்கே நினைவுபடுத்த வேண்டும். காதல் இன்பம் மலரைவிடவும் மென்மையானது. அதனை உணர்ந்து அதன் நற்பயனை அனுபவிக்கக் கூடியவர்கள் சிலரே" என்பதே அதன் பொருள்.

Tuesday, September 13, 2016

யானை மரம்


கடந்த மாதம் யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டைச் சேர்ந்த ஏழு தீவுகளில் ஒன்றான நெடுந்தீவுப் பகுதிக்குப் போயிருந்தேன். இந்தத் தீவு யாழ்ப்பாண நகரிலிருந்து மிகவும் தொலைவில் அமைந்திருக்கிறது. 'குறிகட்டுவான்' எனும் பகுதியிலிருந்து கடல் வழியாக நீண்டதூரம் பயணிக்கவேண்டும். இது இந்தியாவின் ராமேஸ்வரத்திலிருந்து 38 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் அமைந்திருக்கிறது.

கடலும் கடல் சார்ந்த இடமுமாகையால் அங்கு வாழ்கிற  மக்கள் சுவர்களை அமைப்பதற்குக்கூட பவளப்பாறைகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர். அங்கு இடிந்த நிலையில்  காணப்படும்  டச்சுக்காரர்களின் கோட்டைகூட பவளப்பாறைகளால் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. 

இந்தத் தீவில்  பல நூற்றாண்டுகள் பழமையான மிகப்பெரிய பெருக்கு மரமொன்று நிற்கிறது. இதை "யானை மரம்" என்றும் அழைப்பார்கள். 'Adansonia' எனப்படுகிற தாவரவியல் பேரினத்தைச் சார்ந்தது. இந்தத் தாவரவியல் இனத்தைச் சார்ந்த மரங்கள் ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களுக்கு மேலே  வாழும். இந்த மரத்துக்கென்று சிறப்பான தன்மை இருக்கிறது. இந்த மரம் மழை பெய்யும் பொழுது ஏராளமான நீரை தனது தண்டுப் பகுதியில் சேமித்து வைத்துக்கொள்ளும். கிட்டத்தட்ட 120,000 லீட்டர் நீரை சேமித்து வைத்துக்கொள்ளக்கூடியது. வெளித்தோற்றத்துக்கு பட்டை உறுதியாக இருந்தாலும் உள்ளே பஞ்சு போல மெதுமெதுன்னு இருக்கும். இந்த இயல்பால் அதிகளவு நீரை சேமித்து வைத்துக்கொள்கிறது. அதிக வரட்சியான காலங்களிலும் தாக்குப்பிடிக்கும். அப்படியான காலங்களில் இந்த மரம் அதிகமாக யானையின் தாக்குதலுக்கு உள்ளாவதாகச் சொல்லப்படுகிறது. யானை ஒரு மிகப்பெரிய துளையிட்டு பட்டையை உரித்து நீரை எடுத்துக்கொள்ளும். இப்போதும் பத்துப் பேர் உள்ளே நுழையக்கூடிய அளவுக்கு மிகப்பெரிய துளை காணப்படுகிறது. ஆபிரிக்கக் காட்டுப் பகுதியில் யானைக்கும் இந்த மரத்துக்கும் இடையில்  போரே நடக்கும் என்பார்கள்.  

இந்த மரத்தைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டபோது  ஒரு குறுந்தொகைப் பாடல் நினைவுக்கு வந்தது.

நசைபெரிது உடையர் நல்கலும் நல்குவர்
பிடிபசி களைஇய பெருங்கை வேழம்
மென்சினை யாஅம் பொளிக்கும்
அன்பின தோழி அவர்சென்ற ஆறே

"தோழி, உன் காதலன் உன்மேல மிகுந்த அன்புடையவர். நீர் இல்லாத பாலை நிலத்துல தன் பெண் யானையின் பசியைப் போக்க ஆண் யானை என்ன செய்யும் தெரியுமா? பெரிய துதிக்கை கொண்டு யாமரத்தைத் துளைசெய்து, சிரமப்பட்டுப் பட்டையை உரிச்சு, அதுலருந்து வர்ற தண்ணிய தன்னோடை பெண் யானைக்குக் கொடுக்கும். இதை அவர் போற வழியில் பார்ப்பார். அப்போ உன்னையும் பாதுகாக்கணுங்கிற நெனப்பு அவருக்கு வரும். அப்போ திரும்பி வந்திடுவார். கவலைப்படாதே"ன்னு தலைவிக்கு ஆறுதல் சொல்வதாக அந்தப் பாடல் அமைகிறது.ஆனால், இது யாமரம் கிடையாது. யாமரம் போலவே இதன் உட்புறம் நீர்த்தன்மை மிக்கது. ஆகவே யானை உரித்து உண்ணும் . இதன் பழம் மருத்துவக்குணம் மிக்கது.
இந்தப் பெருக்கு மரம் பெரும்பாலும் ஆபிரிக்கா, இந்தியா, இலங்கை, அவுஸ்திரேலியா போன்ற பிரதேசங்களில் காணப்படுகிறது. இந்த நில அமைப்புகள் எல்லாம் ஒருகாலத்தில் ஒன்றாக இணைந்து இருந்ததற்கு இதுவும் ஒரு சான்று என்பது சில ஆய்வாளர்கள் வெளியிட்ட கருத்து. ஆனால், "இந்த மரமானது ஏழாம் நூற்றாண்டு அளவில் அரேபியர்களால் கொண்டுவரப்பட்டது என நம்பப்படுகிறது" என்று பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். இவை இந்த நில அமைப்புகளில் இயல்பாகவே வளரக்கூடியவை என்பதால் இந்தச் செய்தி ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்படவேண்டியது.

Sunday, September 11, 2016

காத்திருத்தலின் அழகியலும் காதலும் : கவிதாஞ்சலி 06

அகநானூற்றிலே 58வது பாடல் காத்திருத்தலின் அழகியலையும் காமத்தையும் நயமாகச் சொல்லுகிறது. சங்கப் பாடல்களிலே இரவில் காதலனும் காதலியும்  களவில் சந்திப்பது வழக்கம் அல்லவா. அதேபோல இங்கே தலைவனுக்காகத் தலைவி காத்திருக்கிறாள். வாட்டும் குளிரில் தனிமையில் காத்திருக்கிறாள். எல்லோரும் உறங்கும் இரவில் தலைவன் வருகிறான். அவன் வந்ததும் மின்னும் வளையணிந்த தன் கைகளால் அவன் முதுகினைச் சுற்றி வளைத்துப் பற்றிக்கொண்டு இறுக்குகிறாள். ஒரு மெல்லிய அணைப்பு. தமிழிலே 'ஞெமுங்க' என்றொரு அழகான சொல் இருக்கிறது. இறுக்குதல் அல்லது அழுத்துதல் என்று பொருள். ஆனால், இது காதல்கொண்டோரின் நெருக்கம். மிகவும் மென்மையான இறுக்கம். இந்தச் சொல்லை உச்சரிக்கும்போதே ஒருவித மென்மை வந்து ஒட்டிக்கொள்கிறது அல்லவா!
"வனைந்து வரல் இளமுலை ஞெமுங்கப் பல் ஊழ்
விளங்கு தொடி முன்கை வளைந்து புறம் சுற்ற"
மலர்களில் பேரின்பம் வேர்பிடிக்க தென்றல்போலொரு தீண்டல்தானே வேண்டும். தன் மார்புகளை அவன் மார்போடு மெல்ல அழுத்தி அணைக்கிறாள். அணைப்பின்போது தன் துயரமெல்லாம் கரையவேண்டும் என எண்ணுபவள் பெண். அதேநேரம், அணைக்க எரிகிற தீயல்லவா காதல்! வனையப்பட்டது போல இருக்கிற இளைய நகில்கள்(மார்பு) அழுந்தும்படி அவனைப் பலமுறை தழுவுகிறாள். இருவரும் விட்டுப் பிரிய எத்தனிக்கும் போதெல்லாம் இழுத்துத் தழுவிக்கொள்கிறாள். அவனைத் திரும்பத் திரும்ப தழுவி மகிழ்கிறாள். 'பல்லூழ்' என்றால் பலமுறை. சிநேகிதனே பாடலில் "இதே அழுத்தம். இதே அணைப்பு. வாழ்வின் எல்லை வரை வேண்டும்" என்று வைரமுத்து எழுதியிருப்பார். ஒவ்வொருமுறை நீ என்னைத் தழுவும்போதும் என்மீதான காதல் புதிதாய் அதே இறுக்கத்தோடு இருக்கவேண்டும். உன் அணைப்பு நெகிழ்ந்தால் நான் துயருறுவேன் என்பதுதான் அதன் பொருள். ஆனா இங்கே அணைக்கும்போது பிரிவினை எண்ணியே இறுக்கி அணைத்துக்கொள்கிறார்கள். அதனால் கொஞ்சம் இறுக்கமும் இருக்கும். ஒவ்வொருமுறை தழுவும்போதும் இறுக்கம் அதிகரிக்கும். அப்படித் தழுவி மகிழும்போது ஒரு விடயம் சொல்லுகிறாள்.
"உங்களைத் தழுவி மகிழ்வதிலும் பார்க்க இன்பம் எது தெரியுமா? உங்களுக்காகக் காத்திருக்கிறதுதான். நீங்க வருவீங்கங்கிற நம்பிக்கையோடு பார்த்து உயிர் பூத்திருப்பேன். காத்திருப்பு எனக்குக் கவலையா இருந்தாலும் அந்த எதிர்பார்ப்பு அழகா இருக்கும். நீங்க வந்ததும் உங்களோடான பொழுதை எப்படிக் கழிக்கப்போகிறேன்ன்னு எண்ணியே மகிழ்வேன். ஆனா உங்களைக் கட்டிக்கும்போது என்ன பிரச்சனைன்னா நீங்க எப்போ பிரிந்துபோவீங்கனு யோசிக்க ஆரம்பிப்பேன். அப்பிடி யோசிச்சா கவலையா இருக்கும்." என்று சொல்கிறாள். "காத்திருந்தால் காதல் இன்னும் நீளுமில்லையா" என்பதற்கு இதைவிட உளவியல் ஆழம்  சொல்ல முடியாது. 
முதல்வன் படத்திலே இடம்பெற்ற "குறுக்குச் சிறுத்தவளே" என்கிற பாடல் ஆரம்பிக்க முன்னர் நிகழ்கிற காட்சிகள் அழகு. சங்கரின் பழைய பாடல் காட்சியமைப்புகளில் இந்த அழகியல் இருக்கும். ஏற்கனவே "கப்பலேறிப் போயாச்சு" என்கிற பாடலைப் பற்றி எழுதியிருக்கிறேன். சங்ககாலத் தலைவனும் தலைவியும்போல முதல்வனும் தேன்மொழியும் ரகசியமாகச் சந்தித்துக்கொள்கிறார்கள். அப்போது தேன்மொழி பேசுகிறாள். "எல்லோரும் நெல் கொடுத்து உன்னை சாமி உசரத்துக்குக் கொண்டுபோயிட்டாங்க. அதையும் மீறி உனக்குக் கொடுக்க என்கிட்டே என்ன இருக்கு"னு அவள் தன்னையே அளிக்க முன்வருகிறாள். இருவரும் அணைத்து மகிழும்போது அந்தப் பாடல் ஆரம்பமாகும். "ஒருதடவை இழுத்து அணைச்சபடி உயிர் மூச்சை நிறுத்து கண்மணியே... உம் முதுகைத் துளைச்சு வெளியேற இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்கு என்னவனே"  என்கிற இந்த வரிகள் அந்தச் சந்திப்பினையும் காதலையும் நயமாகச் சொல்லும் வரிகள். 
திரைப்படத்தின் கதையையும் காட்சியமைப்பின் அழகையும் உள்வாங்கிப் பாடல்கள் எழுதுபவர் வைரமுத்து என்பதற்கு இதுவும் ஒரு உதாரணம்.

Saturday, August 27, 2016

கண்ணாளனே...!

சங்க இலக்கியப் பாடலில் ஒரு காட்சியமைப்பு அழகாக விரிந்துசெல்லும். உள்ளே ஒரு கதை காட்சியாக ஒளிந்திருக்கும். மணிரத்னத்தின் 'பம்பாய்' படத்தின் காதல் காட்சிகள் ஒரு இலக்கியப் பாடலை நினைவுபடுத்தியது. அகநானூற்றுப் பாடலைப் பதிவின் இறுதியில் இணைத்திருக்கிறேன்.


அகநானூறில் இடம்பெறும் 32வது பாடல் நல்வெள்ளியார் எனும் பெண்பாற்புலவரால் எழுதப்பட்டது. இந்தப் பாடல் குறிஞ்சித் திணை வகையைச் சார்ந்தது.  மலையும் மலை சார்ந்த இடத்திலும்  நிகழ்கிற மக்களின் பண்பாட்டையும் காதல் வாழ்க்கையையும் சொல்கிற பாடல்கள் இந்த வகையைச் சாரும். ஆனால் இலக்கியம் அதன் பொதுத்தன்மை காரணமாக எல்லைகளைக் கடந்தது.  இந்தப் பாடல் காதல் வயப்பட்ட  பெண்ணின் உடல் மற்றும் உள உணர்வுநிலைகளைச் சிறப்பாகச் சொல்லுகிற பாடல். ஒரு பெண்பாற்புலவரின் கண்ணோட்டத்தில் எழுதப்பட்ட பெண்ணின் உணர்வுகள் என்பதால் அந்தக் காலத்துத் தாமரை என்றும் சொல்லலாம். இந்தப் பாடலை மேலும் எளிமைப்படுத்துவதற்காகச்  சில மேலதிக வசனங்களையும் இணைத்திருக்கிறேன். 

"நெருநல் எல்லை யேனல் தோன்றித்
திருமணி ஒளிர்வரும் பூணன் வந்து
புரவலன் போலுந் தோற்றம் உறழ்கொள
இரவன் மாக்களிற் பணிமொழி பயிற்றிச்
சிறுதினைப் படுகிளி கடீஇயர் பன்மாண்
குளிர்கொள் தட்டை மதனில புடையாச்
சூரர மகளிரின் நின்ற நீமற்
றியாரை யோவெம் அணங்கியோய் உண்கெனச்
சிறுபுறங் கவையின னாக அதற்கொண்
இகுபெயல் மண்ணின் ஞெகிழ்பஞ ருற்றவென்
உள்ளவன் அறிதல் அஞ்சி உள்ளில்
கடிய கூறிக் கைபிணி விடாஅ
வெரூஉமான் பிணையின் ஒரீஇ நின்ற
என்னுரத் தகைமையில் பெயர்த்துப்பிறி தென்வயிற்
சொல்ல வல்லிற்றும் இலனே அல்லாந்
தினந்தீர் களிற்றிற் பெயர்ந்தோன் இன்றுந்
தோலாவா றில்லை தோழிநாம் சென்மோ
சாயிறைப் பணைத்தோட் கிழமை தனக்கே
மாசின் றாதலும் அறியான் ஏசற்
றென்குறைப் புறனிலை முயலும்
அண்க ணாளனை நகுகம் யாமே"

தன் மகளைத் தினை விளையும் புலத்திற்குத் தாயார் அனுப்பியிருக்கிறாள். அங்கே பயிர்களை உண்ண வரும் கிளிகளை விரட்டுவது அவள் வேலை. இப்படி ஒருநாள் அவள் காவல் காத்துக்கொண்டிருக்கையில் அவளைப் பார்க்கிற தலைவனுக்கு அவள்மேல் காதல் வந்துவிடுகிறது. அவளுக்கும் அவன் மீது விருப்பம். ஆனால் அவள் அதை வெளிக்காட்டவில்லை. 


பெண்மையின் இயல்புகள் அவளைத் தடுக்கிறது. அவன் நெருங்கி வந்து மெல்லிய காதல் வார்த்தைகள் பேசுகிறான். பார்க்க அரசன் போல தோற்றமுடையவன் அவள் மீதிருக்கும் காதல் மிகுதியால் அவளிடம் பணிந்து பேசுகிறான். முதலில் அவள் அழகையும் மென்மையையும் புகழ்கிறான். "அருமையான கருவிகளை வைத்துக்கொண்டு இப்படி மென்மையாகத் தட்டினால் கிளி எப்படிப் பயந்து ஓடும்" என்று  அவள் கைகளின் மென்மையைப் பாராட்டுகிறான்.அப்படியே, "தேவலோகப் பெண்ணே! உன் அழகு எனக்குத் துன்பம் தருவிக்கிறது. நீ யார்! உன் பெயரென்ன?" என்று கேட்கிறான்.


அவள் சிறுபுறம் சேர்ந்து அவளை அணைத்துக்கொண்டு, "என்னை வருத்துகிறவளே உன் அழகை நுகரவேண்டும் போல இருக்கிறது" என்று தன் காதலை வெளிப்படுத்துகிறான். அவன் அப்படித் தீண்டியதும்,  ஒரு கடும்மழை பெய்தால் மண் எப்படிக் குழையுமோ அதுபோல இறுகிக்கிடந்த அவள் மனது குழைந்துபோய்விடுகிறது. கடும்மழை பெய்யும்போது  மழைநீர் எப்படி மண்ணின் ஆழமெல்லாம் சென்று சேருமோ அதேபோல அவன் அணைப்பு அவள் உணர்வுத்தளங்கள் எல்லாவற்றையும் இளகச் செய்துவிட்டது. தலைவன் அவ்வளவு மென்மையானவன்.

அதேநேரம் அவள் நடுக்கம் கொள்கிறாள். 'இவனை முன்பின் தெரியாது. இவனை நம்பலாமா' என்று சிந்திக்கிறாள். அப்படி நெகிழ்ந்து வருந்திய தன் குழப்ப நிலையை அவன் உணரக்கூடாதுன்னு அவள் முடிவு செய்கிறாள். அவனுக்குத் தன் காதல் தெரிந்துவிடக்கூடாதென்று வம்பு செய்கிறாள். எங்கள் குறைகளை  மறைக்கச் சிலநேரங்களில்  கோபம் வருவதுபோல நடிப்போம். அதே உத்தியை அவளும் கையாள்கிறாள். கைகளைத் தட்டிவிட்டு கடுமையான வார்த்தைகளைப் பேசி வெருண்ட பெண்மானைப் போல ஓடுகிறாள். 

இந்தச் செய்கையைப் பார்த்த தலைவன் மிரண்டுபோகிறான். அவன் இதைச் சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை. இவள் பார்வையிலே விருப்பம் இருப்பதை அறிந்துதான் அவன் நெருங்கினான். இவள் கடும் சொற்களைப் பேசியும் அவன் எதுவுமே பேசாமல் நிற்கிறான். "நீ வெடுக்கென்று ஓடினால் உயிர்ப்பூ சருகாக உலரும்" என்பதுபோல பேச வார்த்தைகள் இன்றி நிற்கிறான். பிறகு, கூட்டத்திலிருந்து பிரிந்த ஒரு யானை எப்படித் தனியாகப் பிரிந்துபோகுமோ அதைப்போல அவன் பிரிந்து போனான். உண்மையில் அவன் ஏமாந்தது அவளுக்குக் கவலைதான். அவள் நேசிக்கிறவன் ஆயிற்றே! அவனை  அவளே ஏமாற்றலாமா! உண்மையில் அவள் ஏமாற்றவில்லை. இந்த நிகழ்வுகள் அனைத்தும் முதல் நாள் நிகழ்ந்தவை. 

இரண்டாவது நாள், முதல் நாள்  நிகழ்ந்த அனைத்தையும் தன் தோழிக்குச் சொல்கிறாள். அவன் இரண்டாவது நாளும் வந்து தோற்காமலா போகப்போகிறான் என்கிறாள். உண்மையில் அவன் இன்றாவது தன்னை வென்றுவிடவேண்டும் என்பதுதான் அவள் எண்ணம். "இந்தத் தோள்கள் அவனுக்குத்தான் சொந்தம். அவன் கிடைக்க நான்தான் கொடுத்துவைத்திருக்கவேண்டும். ஆனா, இது புரியாமல் அவன் என்னிடமே வந்து என்னைக் காதலி என்று கெஞ்சுகிறானே என்று தோழிக்குச் சொல்கிறாள். இதை எண்ண அவளுக்குச் சிரிப்பும் வந்துவிடுகிறது. 

அவனை அவள் 'அண்கணாளன்' என்கிறாள் . அவன் எனக்கு அருகில் என் கண்களிலும் நெஞ்சுக்குள்ளேயும் இருக்கிறான் என்கிறாள்.

ஒரு பெண்பாற்புலவர் ஒரு பெண்ணினுடைய உணர்வை உடல் மற்றும் உளம் சார்ந்து வெளிப்படுதுவதுபோலவே வைரமுத்துவும் இலக்கிய நயத்தோடு 'கண்ணாளனே" என்கிற பாடலை எழுதியிருக்கிறார். அவள் கண்ணுக்குள்ளேயே இருக்கிறான் அவன். முதல் நாள் சந்தித்துக்கொள்கிறார்கள். அவன் பெயர்கூட அவளுக்குத் தெரியாது. அவன் பேசவில்லை . சங்ககாலத் தலைவி போலவே இரண்டாவது நாள்  அவன் பேசவேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறாள் இவள். பேசினால் இவள் வருத்தம் தீரும்.

"கண்ணாளனே எனது கண்ணை நேற்றோடு காணவில்லை.
என் கண்களைப் பறித்துக்கொண்டும் ஏன் இன்னும் பேசவில்லை.
ஆளான ஒரு செய்தி அறியாமலே அலைபாயும் சிறுபேதை நானோ 
உன் பேரும் என் பேரும் தெரியாமலே உள்ளங்கள் இடமாறும் ஏனோ
வாய்பேசவே வாய்ப்பில்லையே வலி தீர வழி என்னவோ"

வரண்ட மண் போல இருந்த சங்கத்தலைவியின் மனதை மழைத்துளிகள் துளைத்துச் சென்று குளிர்வித்து அவள் உடலை நடுங்கச் செய்ததுபோல மூங்கில் காடு போன்ற இவள் மனதில் தீ போல அவன் நுழைந்துவிடுகிறான். "நானாவது காதலில் விழுவதாவது. நான் மிகவும் உறுதியானவள்" என்று தலைவிகள் பொய் உரைப்பார்கள் என்று நினைக்கிறேன். அதன்பிறகு தோழியையும் தன்னையும் தேற்றுவதற்கு "நான் உறுதியாத்தான் இருந்தேன். அவன்தான் அதையும் மீறி வந்துவிட்டான்" என்று சொல்வது நயமானது. இதே உணர்வை, "எங்கே எனது கவிதை" என்கிற பாடலில் வைரமுத்து, "பாறையில் செய்தது  என மனமென்று தோழிக்குச் சொல்லியிருந்தேன். பாறையின் இடுக்கில் வேர்விட்ட கொடியாய் நீ நெஞ்சில் முளைத்துவிட்டாய்" என்று எழுதியிருப்பார்.

"இரத்தம் கொதிகொதிக்கும் உலை கொதித்திடும் நீர்க்குமிழ் போல 
சித்தம் துடிதுடிக்கும் புயல் எதிர்த்திடும் ஓர் இலை போல 
பனித்துளிதான் என்ன செய்யுமோ 
மூங்கில் காட்டில் தீ விழும் பொழுது 
மூங்கில் காடென்று ஆயினள் மாது" 

"இவனைத்தானே நான் இழந்துவிடக்கூடாது! இவன் என்னிடமே வந்து காதலை இரந்து கேட்கிறானே" என்று புன்னகை செய்கிறாள் சங்கத்தலைவி. வைரமுத்துவின் தலைவி கொஞ்சம் மேலே சென்று "உன்னை இழந்துவிட்டால் எந்த மலரிலும் தேன் இல்லை" என்கிறாள். நீயின்றி மலர்களைக்கூட நான் ரசிக்கப்போவதில்லை/ரசிப்பதில் அர்த்தம் இல்லை என்றும் அவள் எண்ணுவதாகப் பொருள் கொள்ளலாம். அதேநேரம், என் பெண்மை மலர்கள் எதிலும் தேன்/உயிர்  இருக்காது என்றும் கருதலாம். 

Sunday, August 21, 2016

வடமாகாணத்தின் நிலையான அபிவிருத்தியை நோக்கிய பயணம்




தமிழர்களின் பூர்வீகப் பிரதேசமான இலங்கையின் வடக்கு மாகாணம் புவியியல், அரசியல், கல்வி, பொருளாதாரம், சுகாதாரம் போன்ற துறைகளில் இன்னமும் பின்தங்கிய நிலையிலேயே காணப்படுகிறது. அத்தோடு நீண்டகால அபிவிருத்தி, ஆண்டாண்டு காலமாக அந்தப் பிரதேசங்களில் வாழ்ந்து வரும்  தமிழ் மக்களின் எதிர்காலம், கட்டமைப்பு ஆகியவை மிகப்பெரும் அபாயத்தையும் சந்தித்து நிற்கிறது.  இவற்றைக் கட்டியெழுப்பவும் தகர்த்து எறியவும்  வேண்டிய கடப்பாடு உலகெங்கிலும் வாழும் ஒவ்வொரு தமிழருக்கும் இருக்கிறது. புத்திஜீவிகள், கல்விமான்கள், அரசியல்வாதிகள், அரச அதிகாரிகள், பொருளாதார வல்லுனர்கள், தனியார் நிறுவனங்கள், சுயதொழிலில் ஈடுபடுவோர், சமூக நலன்விரும்பிகள், பிரதேச மக்கள், புலம்பெயர் தமிழர்கள்  எல்லோரையும் சந்தித்துப் பேசியதில் ஒரு பிரதான குறைபாடு ஒன்றைக் காணமுடிந்தது. இவர்கள் அனைவரையும் ஒரே புள்ளியில் இணைப்பதற்குரிய கட்டமைப்புகள் இன்னமும் சரியாக உருவாக்கப்படவில்லை. ஒவ்வொருவரும் தன்னிச்சையாகச்  சில முயற்சிகளை மேற்கொண்டு வருகிறார்கள். இந்தத் தனிமனித முயற்சிகள் ஒன்றாகச் சேரும்பொழுதே  பலம்பொருந்திய ஒரு கட்டமைப்பு உருவாக்கப்படும். அப்பொழுதுதான் ஒரு நிலையான அபிவிருத்தியை நோக்கிப் பயணிக்கமுடியும்.  ஒருவரையொருவர் புறந்தள்ளி தன்னிச்சையாகச் செயற்படத்தொடங்கியதும் நம்முடைய வீழ்ச்சிக்குக் காரணம் என்பது தமிழர்களின் வரலாற்றினை அறிந்தவர்களுக்குப் புரியும். இப்போதும் அரசியல்வாதிகளுக்கும் புத்திஜீவிகளுக்கும் இடையில் மிகப்பெரிய இடைவெளி காணப்படுகிறது.

நில ஆக்கிரமிப்பும் சிங்களமயமாக்கலும்

இறுதி யுத்தம் இடம்பெற்ற முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் செல்கிற இடமெங்கும் இராணுவ முகாம்களைப் பார்க்கலாம். முல்லைத்தீவினை இலங்கையின் மிகவும் வறுமையான மாவட்டம் என்று உலக வங்கி அறிக்கை வெளியிட்டிருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது. வட மாகாணசபை உறுப்பினர் துரைராசா ரவிகரன் அவர்களைச் சந்தித்திருந்தபோது சிவில் நடவடிக்கைகளில் இராணுவத்தினதும் அரசினதும் தலையீடுகள் பற்றிக் கூறியிருந்தார். ஒட்டிசுட்டான் பிரதேச செயலாளர் பிரிவில் A9 வீதியூடாகச் செல்லும்போது வலப்பக்க வனப்பகுதியில் 1703 ஏக்கர் நிலம் இராணுவத்துக்கான கிராம திட்டத்திற்கென ஒதுக்கப்பட்டுள்ளதைக் குறிப்பிட்டார். மேலும் புலிபாய்ந்த கல்லில் ஆழ ஊடுருவும் படையணி 170 ஏக்கர் நிலத்தினை ஆக்கிரமித்திருப்பது பற்றியும் குறிப்பிட்டார். இவை அனைத்தும் அரசின் உத்தியோகபூர்வ அறிக்கைகளில் உள்ளடக்கப்படவில்லை என்பதையும் சுட்டிக்காட்டினார். 

முல்லைத்தீவில் படுகாட்டுக் குளம், நாயாறு, கொக்கிளாய், கொக்குதொடுவாய் போன்ற பிரதேசங்களைத் திட்டமிட்டுச் சிங்களமயமாக்கும் வேலைகள் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கிறது. திருகோணமலையையும் முல்லைத்தீவையும் இணைக்கும் எல்லைப் பகுதிகளை இலக்காக வைத்து இந்தச் சிங்களக் குடியேற்றங்கள் நிகழ்த்தப்பட்டிருக்கிறது. படுகாட்டுக் குளத்தை அண்டிய பிரதேசங்களில் இருந்த தமிழ் மக்களுக்கு உரிமையான விவசாயக் காணிகளில் சிங்கள மக்கள் பயிர்ச் செய்கைகளை மேற்கொள்கிறார்கள். பெரும்பாலும் வளமிக்க இடங்களாகவும் வடக்கின் முக்கியமான இடங்களாகவும் பார்த்துச் சிங்களக் குடியேற்றங்கள் நிகழ்த்தப்படுகிறது. சிங்களக் குடியேற்றங்களுக்குப் பாதுகாப்பாக அவற்றை அண்டிய பிரதேசங்களில் இராணுவ முகாம்களும் காணப்படுகிறது.

கிளிநொச்சியில் இரணைமடு குளத்தின் அணைக்கட்டு அருகில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் புத்தர் சிலை 

இராணுவ வெற்றிக் காணொளியை ஆனையிறவில்  பார்வையிடும் சிங்கள மக்கள்  
முல்லைத்தீவு, ஆனையிறவு போன்ற பிரதேசங்களில் அமைக்கப்பட்டுள்ள இராணுவச் சின்னங்கள், யுத்த அடையாளங்கள், புதிதாக அமைக்கப்பட்ட புத்த கோயில்களைப் போன்றவற்றைப் பார்வையிடவே பெரும்பாலான சிங்கள மக்கள்  தெற்கிலிருந்து வருகிறார்கள். நினைவுச் சின்னங்களை அண்டிய பிரதேசங்களில் சிங்களக் கடைகள் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதில் சில இராணுவத்தால் நடத்தப்படுகிறது. பெயர்ப் பலகைகள் எல்லாம் ஏன் சிங்களத்தில் இருக்கிறதென வினவியபோது, "இங்கு சிங்கள மக்கள் மட்டுமே இவற்றைப் பார்வையிட வருகிறார்கள்" என்று அங்கிருந்த இராணுவ அதிகாரி ஒருவர் சொன்னார். மேலும் தினமும் நூற்றுக்கணக்கான சிங்களவர்கள் பஸ்களிலே யுத்த வெற்றிச் சின்னங்களைப் பார்வையிட வருகிறார்கள் என்றார். இவைதான் நல்லிணக்கத்தின் அடையாளமென்று இலங்கை அரசு சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறது.

முல்லைத்தீவில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் இராணுவ வெற்றிச் சின்னம் 
இந்த வெற்றிச் சின்னங்கள் எல்லாம் யுத்தத்தால் தமிழ் மக்கள் உயிர் உடமைகளை இழந்து திறந்தவெளிச் சிறைச்சாலைகளில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்தபோது அமைக்கப்பட்டவை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 


கல்வியும் வேலைவாய்ப்பும் 

முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் மொத்தம் 21,000 பேருக்கு வேலைவாய்ப்பு இல்லை என்று வடமாகாண சபை உறுப்பினர் ரவிகரன் அவர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள். பெரும்பாலும் யுத்தத்தினாலும் கல்வியைக் கைவிட்டவர்கள் அதிகம் பேர் இருப்பதால் இவர்களுக்குத் தகுந்த தொழிற்பயிற்ச்சியை வழங்குவதன் மூலமும், சிறு கைத்தொழில், சிறு தொழிற்சாலைகள் அமைப்பதன் மூலமும் சிறந்த எதிர்காலத்தை ஏற்படுத்திக்கொடுக்க முடியும். 

ஒருகாலத்தில் கல்வியில் சிறந்து விளங்கிய வடமாகாணம் தற்போது கல்வியில் மிகவும் பின்தங்கியிருப்பது அனைவருக்கும் தெரிந்தவிடயம். வவுனியாக் கல்லூரித் தலைவரைச் சந்தித்தபோது அங்கே கல்வி கற்கும் மாணவர்களில் 70 வீதமானோர் வெளி மாவட்டங்களிலிருந்து வந்த சிங்கள மாணவர்கள் என்று சொல்லியிருந்தார். தமிழ் மாணவர்களும் அவர்களின் பெற்றோர்களும் அரச வேலைவாய்ப்புகளை எதிர்பார்த்திருப்பதாகக் கூறினார். சிங்கள மாணவர்கள் புதிய தொழில் முயலுனர்களாக வருவதாகவும் குறிப்பிட்டார். தமிழ் மாணவர்கள் புதிய தொழில் முயற்சிகளில் ஈடுபடுவது குறைவு என்றும் அதற்கான காரணம் முயற்சிகளை ஊக்குவிக்கத் தகுந்த கட்டமைப்புகள் உருவாகவில்லை என்றும் கூறியிருந்தார். 

யாழ்ப்பாணத்தில் இயங்கிவரும் 'Managers forum' என்கிற அமைப்பின் உறுப்பினர் நிரஞ்சன் நடராஜாவினைச்(Manager, Consumer Credit and Risk, Asia Pacific Risk, HSBC) சந்தித்தபோது புதிய தொழில்முயலுனர்களை ஊக்குவிக்கும் செயற்திட்டங்களைத்  தாம் மேற்கொள்ளவிருப்பதாகச் சொன்னார். வடக்கிலிலுள்ள பெரும்பாலான தொழில் முயலுனர்களுக்கு வியாபாரத் திட்ட அறிக்கைகள் தயாரிப்பது போன்றவற்றில் பிரச்சனை இருப்பதாகச் சொன்னார். மேலும் புதிய தொழிலினை முயலும்போது அவற்றைச் சரியாக வழிநடத்துவதில் குறைபாடுகள் இருப்பதாகவும் அவற்றைச் சீர் செய்வதே தமது நோக்கம் என்றும் குறிப்பிட்டார்.

வினைக்குரிமை நாடிய பின்றை அவனை
அதற்குரிய னாகச் செயல் - குறள் 

பொருள்: ஒருவன் ஒரு தொழிலைச் செய்வதற்கு உரியவனாக இருப்பதை ஆராய்ந்த பிறகு அவனைத் அத் தொழிலுக்கு உரியவனாகும்படிச் செய்ய வேண்டும்..

பொருளாதார வளர்ச்சி  

வடமாகாணத்தின் பொருளாதார முன்னேற்றத்தினைப்  பொருத்தவரைக்கும் சர்வதேச நாடுகள் நிதி வழங்கத் தயாராக இருப்பதாகவும் அவற்றைப் பயன்படுத்தக்கூடிய கட்டமைப்பு இன்னமும் உருவாக்கப்படவில்லை என்றும் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட IRDG என்கிற Think tank அமைப்பினைச் சேர்ந்த எஸ். ரங்கராஜன்  அவர்கள் குறிப்பிட்டார். இவர் வடக்கு-கிழக்கு இணைந்த மாகாண சபையின் முன்னால் செயலாளர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. பின்னர் 2008-2011 வரை வடமாகாண ஆளுநரின் செயலாளராகவும் செயற்பட்டவர். 

வடமாகாணத்தைப் பொருத்தவரைக்கும் கிராமியப் பொருளாதாரம்தான் முன்னர் நல்ல திறமையான சமுதாயத்தை நமக்கு உருவாக்கித் தந்தது என்று சொன்னார். குறிப்பாக, 'Dual economy'யின்  அவசியம் பற்றிக் கூறினார். பெரிய நிறுவனங்கள் வரவேண்டியது அவசியமென்றும் அதேநேரம் அவை பிரதேச மக்களுக்கு நன்மை விளைவிக்கக்கூடிய வகையில் அமைக்கப்படவேண்டும் என்றும் கூறினார்.  வீழ்ந்திருக்கும் இலங்கையின் பொருளாதாரம் தலைதூக்கக் குறைந்தது மூன்று வருடங்களாவது ஆகுமென்றும், இந்தக் காலப்பகுதியை நாம் சரியாகப் பயன்படுத்தி எல்லாத் துறைகளிலும் முன்னேறவேண்டும் என்றும் கூறினார். இப்போதைக்கு இலங்கையின் பொருளாதார வளர்ச்சியைப் பொருத்தவரைக்கும் தமிழர்கள் இரண்டாம் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருப்பதாகவும் கூறினார். அதேநேரம் புவிசார் அரசியலைப் பொருத்தவரைக்கும் முக்கியமான கருத்து ஒன்றினையும் முன்வைத்தார். "இந்தியா தமிழ் மக்களைப் பயன்படுத்தத் தவறிவிட்டது என்றும், தமிழர்களும் இந்தியாவைப் பயன்படுத்தத் தவறிவிட்டார்கள் என்றும், ஆனால் சிங்கள அரசு இந்தியாவைப் பயன்படுத்தும் உத்தியை அறிந்துவைத்திருக்கிறது என்றும் கூறினார். 

சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு 

பிளாஸ்டிக் - கழிவு மீள்சுழற்சி மையம் - வடமாகாண சபை 

அபிவிருத்தி என்று வரும்போது அவை சுற்றுச்சூழலுக்கு பாதிப்பு ஏற்படாத வகையில் நிகழ்த்தப்படவேண்டும். யாழ்ப்பாணத்தின் தீவுப் பகுதிகளுக்குச் செல்லும்போது கடலின் இருமருங்கிலும் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளைக் காணலாம். பெரும்பாலும் சுற்றுலாப் பயணிகள் வீசிச்செல்லும் பிளாஸ்டிக் பைகள் நிறைந்து காணப்படுகிறது. பிளாஸ்டிக் - கழிவு மீள்சுழற்சி மையத்தில் உக்கக்கூடிய கழிவுப்பொருட்களைக் உரமாக்கி விற்கிறார்கள். அதேநேரம் பிளாஸ்டிக், பொலித்தீன்  கழிவுப் பொருட்களை வெளி நிறுவனமொன்றிற்கு விற்கிறார்கள். பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை சரியாக மீள்சுழற்சி செய்யும் பொறிமுறை இல்லாததால் இப்போதைக்கு வெளி நிறுவனமொன்றிற்குக் கொடுத்திருப்பதாக அதன் நிர்வாக அதிகாரி தெரிவித்தார். வடமாகாணத்தில் நீர்ப் பிரச்சனை மிகவும் முக்கியமானதொரு பிரச்சனை. ஆழ்நீரினைப் பாதுகாக்கச் சரியான பொறிமுறை ஒன்று  இல்லையென்றும் கூறினார். இதே கருத்தினை Think tank அமைப்பின் எஸ் ரங்கராஜன் அவர்களும்  தெரிவித்திருந்தார். கடலை அண்டிய பிரதேசங்களில் இருக்கும் கிணற்றில் உப்புநீர் கசிவு மிகப்பெரும் பிரச்சனையாக இருந்து வருகிறது என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

கிராமப்புற மக்களுடன் பேசியதில், அவர்களுக்கு அரசு உதவிகள் மற்றும் அரச செயற்பாடுகளிலிருந்து நன்மையைப் பெற்றுக்கொள்வது குறித்த அறிவூட்டல் நிகழ்ச்சியும் அவசியம் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளமுடிந்தது. ஒரு நிலையான அபிவிருத்திக்கு எல்லாவிதமான மக்களினதும் பங்களிப்பு மிகவும் அவசியமானது. 

Sunday, July 24, 2016

பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு இடையூறாகும் இயற்கை அனர்த்தம்

இலங்கையில் தமிழரின் அரசியல் நிலை தொடர்பான பதிவுகளை நீண்ட நாட்களாக எழுதவில்லை. இருந்தாலும், நூறு நாட்கள் கழித்துப் பார்த்தாலும் புரிந்துவிடும் சீரியல் போலத்தான் நகர்கிறது. கால நீட்டிப்புத் தொடர்ந்துகொண்டேயிருக்கிறது. பொருளாதாரத்தில் 'ரோட்டின் கிட் தியரம்' என்று ஒன்று இருக்கிறது. அதாவது, ஒரு குடும்பத்தில் நல்ல வசதியான, கொடை உள்ளம் கொண்ட பெற்றோர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் தினமும் அந்த வீட்டிலுள்ள குழந்தைகளுக்குப் பரிசுப்பொருட்களும் பணமும் கொண்டுவந்து கொடுக்கிறார்கள். அதில் ஒரு குழந்தை தீய செயல்களில் ஈடுபடுகிறது. தனது சகோதரர்களை அடித்துத் துன்புறுத்தும் செயலைத் தொடர்ந்து செய்துவருகிறது. இதைப் பார்த்துப் பெற்றோர்கள் தமது பணத்தையும் பரிசுப்பொருட்களையும் தீய செயல்களில் ஈடுபடும் குழந்தைக்குக் கொடுப்பதை நிறுத்திவிட்டு, பாதிக்கப்பட்ட குழந்தையின் மேல் அதிக அளவில் அக்கறை எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். இதைப் பார்க்கிற குழப்படிகாரக் குழந்தை தன்னுடைய சகோதரனைக் காயம் செய்வதையும் சேட்டைகள் புரிவதையும் நிறுத்திவிடும். காரணம், இந்தச் செயற்பாடு தனக்குக் கிடைக்கவிருக்கிற பரிசுகளையும் பணத்தையும் நிறுத்திவிடும் என்பதால் இந்த எண்ணம் அதன் ஆழ்மனதில் பதிந்துவிடும். அதேபோன்றதொரு எண்ணத்தில்தான் இலங்கை அரசும் நடந்துகொள்கிறதோ என்கிற ஐயப்பாடு எழுகிறது.
தமிழர்களிடமிருந்து பறித்த அதே காணிகளைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விடுவித்தல், ஆணைக்குழுக்களின் போலியான மனிதஉரிமை மீறல் விசாரணைகள் , தமிழ்ப் போலிஸ் அதிகாரியை நியமித்தல் போன்ற செய்திகளுக்குத் தமிழர்கள் தற்காலிக மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள். இதை ஒரு மாற்றமாகக் காண்பித்து வெளிநாடுகளிலிருந்து அதிகளவிலான உதவிகளைப் பெற்றுக்கொள்ள ஆரம்பித்திருக்கிறது இலங்கை அரசு. இப்போது ஜிஎஸ்பி வரிச்சலுகையையும் எதிர்பார்த்து நிற்கிறது. வருகிற உதவிகளில் பெரும்பாலானவற்றை பாதிக்கப்பட்டவர்களான நாம் போராடிக் கேட்டுப் பெற்றுக்கொள்ளவேண்டியதன் அவசியத்தினை உணராமல் இருக்கிறோம். அப்படிப் பெற்றுக்கொள்வதற்கு இதைப் பற்றிய புரிதலற்ற தலைமைகளைக் கொண்டிருக்கிறோம். 
ரோட்டின் கிட் தியரத்தின் அடிப்படையில் இந்தக் குழப்படிகாரக் குழந்தை நல்லவர் வேடம் போட்டுக்கொண்டிருகிறது. போதுமான உதவிகள் கிடைத்துத் தலைநிமிரும்போது தனது சுயரூபத்தைக் காட்ட ஆரம்பிக்கும். வரவிருக்கும் இந்தச் சிக்கலிலிருந்து விடுபடுவதற்கு நமக்கு எது தேவை என்கிற உறுதிப்பாட்டோடு நகர்வது அவசியம். உறுதியானதொரு தீர்வு வேண்டுமென்று அரசிடம் கேட்கவேண்டும். அதேநேரம் அதிக அளவிலான பொருளாதாரச் சலுகைகளைப் பெற்றுக்கொள்ளும் வழிமுறைகளைப் பார்க்கவேண்டும்.

தமிழர்கள் எதிர்கொள்ளும் இன்னொரு மிகப்பெரிய பிரச்சனையாக இயற்கை அனர்த்தங்கள் இருந்துவருகிறது. இயற்கை அனர்த்தங்களைத் தடுக்க முடியாது. ஆனால் சில இயற்கை அனர்த்தங்கள் மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்டவை. அவற்றில் இந்த வெள்ளப்பெருக்கும் ஒன்று. இந்த வெள்ளப்பெருக்கைச் சில உலகநாடுகள் மிகவும் கவனமாகக் கையாள்கின்றன. நெதர்லாந்து தனது நாட்டின் வெள்ளப்பிரச்னையை எதிர்கொள்ளும் விதத்தினை ஒரு பதிவாக எழுதியிருந்தேன்.

நெதர்லாந்து என்றால் டியூலிப் மலர்களும், அழகான வீடுகளும் வீதிகளும் நினைவில் வரலாம். ஆனால் அங்குள்ள மக்களுக்கு நீரோடு நீண்டகாலப் பிரச்சனை இருக்கிறது. நெதர்லாந்தின் பெரும்பாலான நில அமைப்பு கடல் மட்டத்திலும் தாழ்ந்தது. அங்கே அடிக்கடி வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்படுவது உண்டு. ஆனால் அந்நாடு தனது கடந்தகால அனுபவங்களில் இருந்து கற்றுக்கொண்டது. உடனே அந்த அரசு பல திட்டங்களை முன்மொழிந்து செயற்படுத்தத் தொடங்கியது. அதில் ஒன்றுதான் "Room for river" திட்டம். பல திட்டங்களை உள்ளடக்கிய இந்தத் திட்டத்தில் "Overdiepse Polder" கட்டமைப்புத் திட்டமும் குறிப்பிடத்தக்கது. 




நீரோடு போராடாமல், நீரை உள்ளே வரவிட்டு நீரோடு வாழ்வோம் என்பதே அவர்களின் பிரதான நோக்கம். ஆறுகளை அகலமாக்கி, அவற்றை அண்டிய பிரதேசங்களில் வாழும் மக்களை வெளியேற்றி, தமது எதிர்கால சந்ததியினரின் வாழ்வுக்காக தொலைநோக்குத் திட்டங்களை வகுக்கிறார்கள். ஆனால், நாங்களோ குளங்களை இல்லாமல் செய்து, நீரோடும் வழிகளில் எல்லாம் சீமெந்து கொண்டு கட்டடங்கள் அமைத்துவருகிறோம்.

யாழ்ப்பாணம் வேகமாக வளர்ந்துவரும் நகரம் என்று இலங்கைக்கும் மாலைதீவுக்குமான உலகவங்கி இயக்குனர் சொல்கிறார். யாழ்ப்பாண நகரத்தை அபிவிருத்தி செய்வதற்காக உலக வங்கி 55 மில்லியன் டொலர்களைக்  கடனாக வழங்கியிருக்கிறது. இதில் வீதிகள் அபிவிருத்தி, நீர் வடிகால் அமைப்பைச்  சீர்செய்வது, குளங்களைப் பாதுகாப்பது போன்ற விடயங்கள் உள்ளடக்கப்பட்டிருக்கிறது.  உண்மையில் இந்த வெள்ளப்பெருக்குப் பிரச்சனையானது  தமிழர்கள் எதிர்கொள்ளும் நீண்டகாலச் சவால். தமிழ்நாட்டிலும் இது மிக முக்கியமானதொரு பிரச்சனை. தமிழ்நாடு அரசானது இந்த ஆண்டுக்கான பட்ஜெட்டில் ஆற்றங் கரையோரங்களில் மரம் நடுவதற்காக இந்திய ரூபாய்களில் 52 கோடியை ஒதுக்கியிருக்கிறது. ஆற்றங்கரையில் மரம் நடுவது வெள்ள அபாயத்தை 20 சதவீதத்தால் குறைப்பதாகச் சொல்வார்கள். ஆற்றைத் தூர்வாருவதற்கும் குறிப்பிட்டளவு நிதி ஒதுக்கியிருக்கிறது. உண்மையில் நீர் வடிகாலமைப்பு சீர்செய்யப்படவேண்டியதும் அவசியம். சென்னையானது  பத்து வருடங்களுக்கு ஒருமுறை மிகப்பாரிய மழை வீழ்ச்சியை எதிர்கொள்வதாகக் கூறப்படுகிறது. அதேபோல, கொழும்பில்  50 வருடங்களுக்கு ஒருமுறை மிகப்பாரிய வெள்ளப்பெருக்கு அனர்த்தம் ஏற்படுவதாகக் கூறப்படுகிறது. இதனைக் கருத்தில் கொண்டு மெகாபொலிஸ்(megapolis) திட்டத்தில் நீர்வடிகாலமைப்புகளை சீர்செய்யும் திட்டம் நடைமுறைப்படுத்தப்பட இருக்கிறது. இதற்கென 40 பில்லியன்களை இலங்கை அரசு ஒதுக்கவிருக்கிறது. இயற்கை அனர்த்தங்கள் பொருளாதாரத்துக்கு மிகப்பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடியது என்பதால் இந்தத் திட்டங்களும்  அவசியமாகிறது. இந்தக் கடன் உதவி உண்மையிலேயே அந்த மக்களுக்குப் பயனுள்ள வகையில் பயன்படப்போகிறதா என்பதைத் தமிழ்த் தலைமைகள் கவனிக்குமா எனத் தெரியவில்லை. குறிப்பாகப் பயிர்ச்செய்கைக்கு இந்த வெள்ளப்பெருக்கு மிகப்பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. பயிர்ச்செய்கை நிலங்களில் வெள்ளம் நிற்காமல் இருப்பதற்கான திட்டங்கள் வகுக்கப்படுவது நல்லது. 

Tuesday, July 19, 2016

ஒரு நாள் கூத்து


நாம் தினமும் யாரையாவது கெட்டவர்களிடமிருந்து காப்பாற்றிக்கொண்டிருப்பதில்லை. எதனையும் திருத்த முற்படுவதில்லை. ஒவ்வொரு சிறிய தீர்மானத்தின்போதும் எங்களைச் சுற்றி இந்தச் சமூகம் கட்டமைத்திருக்கிற விதிமுறைகளையும் சிந்தனைத் திணிப்புகளையும் வைத்துக்கொண்டு எங்கள் சுயத்துடன் போராடிக்கொண்டிருக்கிறோம். சிலநேரங்களில் எங்களை எங்களிடமிருந்தே காப்பாற்றிக்கொள்ள முடிவதில்லை. எங்கள் முடிவுகளே எங்களைக் கைவிட்டுவிடுவது உண்டு. இவற்றைப் பற்றிய புரிதல் இருந்தால் வாழ்வு மகிழ்ச்சியாய் அமையும். இல்லையேல் சதாகாலமும் இன்பத்தைத் தேடி வாழவேண்டிய சூழலுக்குத் தள்ளப்படுவோம். இதில் பெரும்பாலும் பாதிக்கப்படுவது காதலும் திருமணச் சந்தையும்தான். இதை "ஒரு நாள் கூத்து" திரைப்படம் முழுவதுமாகச் சொல்ல முற்பட்டிருக்கிறது. பெண்களுக்காகப் புரட்சி செய்கிறேன் என்று வலிந்து காட்சிகளைத் திணிக்காமல் போகிற போக்கிலேயே நிறைய விஷயங்களைச் சொல்லிச் செல்கிறது. இந்தப் படத்தில் வருகிறவர்களிடம் திடமான மனநிலை இல்லை.அதேநேரம் திருப்திகரமான மனநிலையும் இல்லை. இது பெரும்பாலானோரின் இயல்பான மனநிலை. ரித்விகாவை பெண் பார்த்தவன், அவளை மணந்துகொள்ளச் சம்மதிக்கிறான். ஒருநாள் வேறொரு திருமணம்செய்துகொள்ளப்போகிற புதிய ஜோடி அவனுக்குத் திருமண அழைப்பிதழ் கொடுக்க வருகிறார்கள். தன் நண்பன் திருமணம் செய்துகொள்ளப்போகிற பெண் அழகாயிருப்பதைக் கவனிக்கிறான். அவள் படிப்பில் நிறையப் பட்டங்கள் பெற்றவள் என்பதையும் கவனிக்கிறான். உடனே தான் மணந்துகொள்ளப்போகிற ரித்விகாவின் புகைப்படத்தை மீண்டும் மீண்டும் பார்த்து இவள் அழகிதானா எனச் சிந்திக்கிறான். ஒப்பிட ஆரம்பிக்கிறான். அவள் வெறும் வானொலி அறிவிப்பாளர். அவளுக்கு எந்தவிதமான சிறந்த கல்வித்தகுதியும் இல்லை என்பதைக் கவனிக்கிறான். மனக் குழப்பத்தில் நிற்கிறான். அப்போது ஒருவரிடம் அறிவுரை கேட்கிறான். "பிடிக்கலன்னா கல்யாணத்தை நிறுத்திடலாம். அது அந்தப் பொண்ணுக்கு நல்லது. இப்போ கல்யாணம் செஞ்சுக்குவீங்க. அப்புறம் அவ செய்கிற ஒவ்வொரு விஷயமும் எரிச்சலைத்தரும்" என்று சொல்கிற வசனம் அவ்வளவு நுணுக்கமானது. இப்படிச் சகித்துக்கொண்டு செய்யப்படும் திருமணங்கள் பின்நாட்களின் நிறையப் பிரச்சனைகளைத் தோற்றுவிப்பது உண்டு. ரித்விகா பின்னர் இன்னொருவனைக் காதலிக்கிறாள். அவனும் தன் சௌகரியத்திற்குத் தகுந்தாற்போல வேறொரு திருமணம் அமைந்ததும் அதை ஒப்புக்கொள்கிறான். காதலித்துக்கொண்டிருக்கும் காவ்யாவும் ராஜ்குமாரும் மனம்விட்டுப் பேசவில்லை. அவனால் தன் பொருளாதார நிலையைச் சீர் செய்யாமல் அவளைத் திருமணம் செய்துகொள்ள முடியவில்லை. கொஞ்சம் கால அவகாசம் கேட்கிறான். இந்த இடைவேளியைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் காவ்யாவின் தந்தை காவ்யாவுக்கு வேறொரு வசதியான இடத்தில் மாப்பிளை பார்த்துவிட்டு அவளுக்கு அறிவுரை வழங்குகிறார். இதைக் கேட்டதும் அவளுக்கு மனக்குழப்பம் ஏற்படுகிறது. இதைச் சரியாச் சீர்செய்துகொள்ள முடியாததால் இருவரும் பிரிகிறார்கள். ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் மனம் விட்டுப் பேசுகிறார்கள். ஆனால் அது காலம்கடந்த பேச்சாகி விடுகிறது. இருவரும் ஒருவரையொருவர் இழந்துவிட்டதை நினைத்துப் பின்னர் வருந்துகிறார்கள். லக்ஷ்மியின் தந்தை அவரின் தகுதிக்கு ஏற்ற மாப்பிளையைத் தேடுவதால் அவள் திருமணம் தள்ளிப்போய்க்கொண்டேயிருக்கிறது. இத்தனைக்கும் திருமணம் செய்துகொள்ளப்போகிறவள் அவள். இப்படியான மூன்றாம் நிலைக் காரணிகளாலும் காதலும் திருமணச் சந்தையும் பாதிக்கப்படுவதையும் இந்தத் திரைப்படம் சொல்கிறது. எங்கள் கலாச்சாரத்தில் காதலும் திருமணமும் எப்படி முடிவு செய்யப்படுகிறதென்பதை நகுலனும் தன் கதை ஒன்றில் இப்படிச் சொல்கிறார்: "காதலைப் பற்றி என் விசாரணை தொடர்ந்தது. குடும்பத்தின் நிலையை அறிந்து, அப்பா, அம்மா செல்வாக்கிற்காக, ஆரோக்கிய ரூபத்திற்காக, அடிப்படை அவசியங்களுக்காக ஒரு துணையைத்தான் நாம் நாடுகிறோம். ஆணும் பெண்ணும் இருதனி விசேஷந்தாங்கிய கொள்கை ரூபம் பெற்ற, காதல் பெற்று வாழும் முயற்சி இந்நாட்டில் இல்லை"


Wednesday, July 13, 2016

கவிப்பேரரசு வைரமுத்து

இன்று கவிப்பேரரசு வைரமுத்து அவர்களுடைய பிறந்ததினம். இதுவரை  வைரமுத்துவின் வரிகளின் தனித்தன்மை பற்றி நிறைய எழுதியிருக்கிறேன். சொற்கள் மீதான எனது காதலை வைத்துக்கொண்டு எத்தனையோ இன்னல்களைக் கடந்து வந்திருக்கிறேன். அதற்கு வைரமுத்துவினுடைய சொற்களும் மிகுந்த உறுதுணையாக இருந்திருக்கிறது. சொற்களுக்குள் இசையும் இருக்கிறது. அதைக் கேட்பதற்குச் சிந்திக்கவேண்டும் என்று சொல்லுவார்கள். சொற்களுக்குத் தப்பிக்கவைக்கத் தெரியாது. உணர்வுகளை நெகிழவைக்கத் தெரியும். தவம்போல் இருந்து யோசித்து, சொற்களைத் தவணை முறையில் நேசிக்கும் அன்புள்ளங்கள் எவராலும் இந்தப் பெயரை விரும்பாமல் இருக்கமுடியாது.

கவிதை என்பது மொழியின் முதிர்ச்சி. சொற்களின் ஒழுங்கமைப்பு. அதேபோல, காதல் என்பது மனித நாகரிகத்தின் உச்சம். இந்த நம்பிக்கையை நிஜ உலகம் தகர்க்கும்போதெல்லாம் கவிதைகள்தான் அவற்றைத் தாங்கிப்பிடித்திருக்கின்றன. இவை இரண்டையும் உயர்ந்த மென்சொற்களால் அனுகியவை நமது சங்ககால இலக்கியங்கள். இலக்கியக் காதலில் காமம் உண்டு. தற்போதைய எழுத்துகளில் பிரதிபலிக்கப்படும் அநாகரிகமான காமம் போலல்லாது தொழுகைக்குரிய காமமாக இருந்தது. சரணடைதல் இருந்தது. காமத்தையும் காதலையும் இயற்கையோடு பேசியதால் மென்தன்மை மாறிவிடவில்லை. காதலையும் காமத்தையும் பிரித்துப்பார்க்கவில்லை. உண்மைத்தன்மை இழைந்திருந்தது. "மெய்யில் தீரா மேவரு காமம்" என்று சொன்னார்கள். இந்த இலக்கிய நயத்தைக் கவனமாக உள்வாங்கிக்கொண்டு காதலுக்கு மரியாதை செய்யும்படி பாடல்கள் தரும் கலை அறிந்தவர் வைரமுத்து. அதனால்தான் "ஒரு கண்ணில் நீர் கசிய உதட்டுவழி உசிர் கசிய" என்றும் "பஞ்சுக் கால்களை நெஞ்சில் சூடவா" என்றும் எழுதமுடிந்தது.

வைரமுத்து எழுதிய பாடல்களில் காதல், காமம், வேட்கை, சரணடைதல், தொழுகை , உருக்கம், அழுகை, இயற்கை எல்லாவற்றையும் சொல்லும் பாடல்கள் ஏராளம் இருக்கிறது. அந்த வரிகளை எடுத்துக்காட்டப் போனால் நீண்டுகொண்டே போகும். "கடலிலே மழை வீழ்ந்தபின் எந்தத் துளி மழைத்துளி" என்பதுபோல வைரமுத்துவின் பாடல்களில் எடுத்துக்காட்டாக ஒன்றை எடுப்பதென்பது கடினமான காரியம். இருந்தாலும், "லவ் பேர்ட்ஸ்" படத்தில் இடம்பெற்ற "மலர்களே மலர்களே" பாடலைச் சொல்லலாம். காதலன் உயிரோடு இல்லை என்று கலங்கியவள் அவனை உயிரோடு காண்கிறாள். இது நிஜமா என்று இயற்கையிடம் கேட்கிறாள். இயற்கை எங்கும் அவன் நினைவே என்று உருகுகிறாள். காதல் நோய் வாட்டுகிறது. "மேகம் திறந்துகொண்டு மண்ணில் இறங்கிவந்து மார்பில் ஒளிந்துகொள்ள வா" என்று அழைக்கிறாள். காமத்தில் எவ்வளவு நயம்! இருவரும் உரையாடிக்கொள்கிறார்கள். "மலர் சூடும் வயதில் என்னை மறந்துபோவது தான் முறையா" என்று கேட்கிறாள். அதென்ன மலர் சூடும் வயது! பழைய தமிழ்க் கலாச்சாரத்தில் தாலி எல்லாம் கிடையாது. பெண்கள் திருமணமானவர்கள் என்பதைக் காட்டுவதற்காக சிலம்பைக் கழற்றி வைத்துவிடுவார்கள். பூக்கள் சூடிக்கொள்வார்கள். நான் மலர் சூடவேண்டும். திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் என்னை மறந்துபோனது முறையா என்று கேட்கிறாள் . பெண்களின் சார்பாக வைரமுத்து எழுதிய பாடல்கள் ஏராளம். வெறுமனே வர்ணனையாக இல்லாமல் பெண்ணின் உணர்வுகளின் ஆழத்தைச் சொல்லுகிற வரிகள்.

தற்போதைய பாடல்களிலும் எழுத்திலும் காதலையும் காமத்தையும் கொச்சைப்படுத்தியே எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். இதற்குக் காரணம் இலக்கிய வாசிப்பு இன்மையே என்று வைரமுத்து தனது சமீபத்திய நேர்காணல் ஒன்றில் சொல்லியிருந்தார்.

இலக்கியப் பாடல்களில் தொடர்ச்சிநிலை இருக்கும். சூழலை விளக்குவதற்கு இருக்கிற நிலையிலிருந்து ஒரு காட்சி விரிந்து செல்லும்.  அவற்றைத் தன் பாடல்களில் வைரமுத்து அதிகம் பயன்படுத்துவது உண்டு. "செண்பகப் பூவின் மடல்களைத் திறந்து தென்றல் தேடுவதென்ன?" என்று காதலன் இயற்கையைக் காட்டிக் கேட்க, " தென்றல் செய்த வேலையைச் சொல்லி என்னைப் பார்ப்பதென்ன" என்று  காதலி பதில் சொல்வதாக வரிகள் அமைந்திருக்கும். சில வரிகள் காட்சிப்படுத்திப் பார்க்கும்படி இருக்கும். 


ஒக்டோபர் மாதத்தில்
அந்திமழை வானத்தில்
வானவில்லை ரசித்திருந்தேன்
அந்த நேரத்தில் யாருமில்லை
தூரத்தில் இவள் மட்டும்
வானவில்லை ரசிக்க வந்தாள்
அன்று கண்கள் பார்த்துக்கொண்டோம்
உயிர்க் காற்றை மாற்றிக்கொண்டோம்
ரசனை எனும் ஒருபுள்ளியில்
இரு இதயம் இணையக் கண்டோம்
நானும் அவளும் இணைகையில்
நிலா அன்று பால்மழை பொழிந்தது.

*********************************************************
கும்பக்கரை அருவியில் நீயும்
குழைஞ்சு குழைஞ்சு ஆடி முடிச்சு
சொட்ட சொட்ட கரைவரும்போது
சொட்டும் துளியில் ஒருதுளி கேட்டேன்

***********************************************************
எந்தன் காதல் சொல்ல 
என் இதயம் கையில் வைத்தேன் 
நீ தாண்டிப்போன போது 
அது தரையில் விழுந்ததடி 
மண்ணிலே செம்மண்ணிலே 
என் இதயம் துள்ளுதடி 
ஒவ்வொரு துடிப்பிலும் 
உன் பேர் சொல்லுதடி 
கனகப்பூவே வருக 
உன் கையால் இதயம் தொடுக்க 
எந்தன் இதயம் கொண்டு 
நீ உந்தன் இதயம் தருக..

******************************************************************

எங்கே எங்கே 
விண்மீன் எங்கே 
பகல் வானிலே 
நான் தேடினேன் 
அங்கே இங்கே 
காணோம் என்று 
அடிவானிலே நான் ஏறினேன் 

***************************************************************************************
வனங்களில் பூந்தளிர்
தேடும்போதும்
நதிகளில்
நீர்குடைந்தாடும் போதும்
உந்தன் திசை தேடும் விழிகள் 

*************************************************************
காற்றில் ஓர் வார்தை
மிதந்து வர கண்டேன்
அதை நான் வாங்கி கவிதை செய்து கொண்டேன்
கண்களை தொலைத்து விட்டு
கைகலால் துலாவி வந்தேன்
மண்ணிலே கிடந்த கண்ணை
இன்றுதான் அறிந்து கொண்டேன்
உன் கண்ணில் தான்
கண் விழிப்பேன்

*****************************************************************************************************************

ஒரு சிறுகிளி பார்த்தேன் 
வானத்திலே 
மனம் சிக்கிக்கொண்டதே சிறகினிலே 
நான் வானத்தில் ஏறிய நேரத்திலே 
கிளி வண்ணம் மறைந்தது மேகத்திலே 
நான் வானம் 
என்ற ஒன்றில் இன்று 
காட்டில் வாழ்ந்து காதல் யோகி ஆனேனே 

*******************************************************************************************************************
அமைதியுடன் அவள் வந்தாள்
விரல்களை நான் பிடித்துக்கொண்டேன்
பல வானவில் பார்த்தே
வழியில் தொடர்ந்தது பயணம்
உறக்கம் வந்தே தலைகோத
மரத்தடியில் இளைப்பாறி
கண் திறந்தேன் அவளும் இல்லை
கசந்தது நிமிடம்
அருகில் இருந்தாள் ஒரு நிமிடம்!
தொலைவில் தெரிந்தாள் மறுநிமிடம்!
கண்களில் மறையும் பொய்மான் போல் ஓடுகிறாள் (இந்தப்  பாடல் நா. முத்துக்குமாரா என்கிற சந்தேகம்  இருக்கிறது)

**************************************************************************************************************
வானையும் வணங்கி 
மண்ணையும் வணங்கி 
உன்னை நான் தழுவிக்கொள்வேன் 
ஆயிரம் பூவில் படுக்கையும் அமைத்து 
உனையும் அணைத்து உயிர் தரிப்பேன் 
என் உயிர் மண்ணில் பிரிகிற வரைக்கும் 
உன்னுயிர் காத்து உயிர் துறப்பேன் 
*****************************************************************************************************

பஞ்சவர்ணக் கிளி நீ பறந்த பின்னாலும் 
ஐஞ்சு வர்ணம் நெஞ்சில் இருக்கு 
பறந்து வந்து விருந்து குடு 
மனசுக்குள்ள சடுகுடு 
மயக்கத்துக்கு மருந்து ஒன்னு குடுகுடு 

*********************************************************************************************************

நீ என்னைக் கடந்து போகையில உன் நிழலை பிடிச்சுகிட்டேன் 
நிழலுக்குள்ள குடியிருக்கேன் 
உடம்ப விட்டு உசிர் மட்டும் தள்ளி நிக்க 
கிழிஞ்ச நெஞ்சை எதைக் கொண்டு நானும் தைக்க 

*********************************************************************************************************
கால்களில் கிடந்த சலங்கையைத் திருடி,
அன்பே, என் மனசுக்குள் கட்டியதென்ன ?
சலங்கைகள் அணிந்தும்,
சத்தங்களை மறைத்தாய் – பெண்ணே
உன் உள்ளம் தன்னை ஒளித்ததென்ன ?

******************************************************************

உள்ளுக்குள் காதல் கொடி வளர்த்தாள் 
மொட்டுக்கள் முட்ட கண்டு துடித்தாள் 
மொட்டுக்கு மூடியிட்டு மறைத்தாள் 
இனி மேலும் திரை போட வழியில்லை
உன் காதல் பிழையில்லை


வைரமுத்துவின் வரிகள் வெறுமனே காட்சியைக் கண்முன்னே தருவது மட்டுமல்லாது உணர்வுகளையும் ஆழமாகச் சொல்லிச்செல்வது உண்டு. தற்போதைய பாடல்களில் இந்தத் தொடர்ச்சியான கவிதை அமைப்பைக் காண்பது அரிது. தொடர்ச்சியில்லாது அவை ஆழ்ந்த பொருளை உணர்த்துவது இல்லை.