Saturday, August 27, 2016

கண்ணாளனே...!

சங்க இலக்கியப் பாடலில் ஒரு காட்சியமைப்பு அழகாக விரிந்துசெல்லும். உள்ளே ஒரு கதை காட்சியாக ஒளிந்திருக்கும். மணிரத்னத்தின் 'பம்பாய்' படத்தின் காதல் காட்சிகள் ஒரு இலக்கியப் பாடலை நினைவுபடுத்தியது. அகநானூற்றுப் பாடலைப் பதிவின் இறுதியில் இணைத்திருக்கிறேன்.


அகநானூறில் இடம்பெறும் 32வது பாடல் நல்வெள்ளியார் எனும் பெண்பாற்புலவரால் எழுதப்பட்டது. இந்தப் பாடல் குறிஞ்சித் திணை வகையைச் சார்ந்தது.  மலையும் மலை சார்ந்த இடத்திலும்  நிகழ்கிற மக்களின் பண்பாட்டையும் காதல் வாழ்க்கையையும் சொல்கிற பாடல்கள் இந்த வகையைச் சாரும். ஆனால் இலக்கியம் அதன் பொதுத்தன்மை காரணமாக எல்லைகளைக் கடந்தது.  இந்தப் பாடல் காதல் வயப்பட்ட  பெண்ணின் உடல் மற்றும் உள உணர்வுநிலைகளைச் சிறப்பாகச் சொல்லுகிற பாடல். ஒரு பெண்பாற்புலவரின் கண்ணோட்டத்தில் எழுதப்பட்ட பெண்ணின் உணர்வுகள் என்பதால் அந்தக் காலத்துத் தாமரை என்றும் சொல்லலாம். இந்தப் பாடலை மேலும் எளிமைப்படுத்துவதற்காகச்  சில மேலதிக வசனங்களையும் இணைத்திருக்கிறேன். 

"நெருநல் எல்லை யேனல் தோன்றித்
திருமணி ஒளிர்வரும் பூணன் வந்து
புரவலன் போலுந் தோற்றம் உறழ்கொள
இரவன் மாக்களிற் பணிமொழி பயிற்றிச்
சிறுதினைப் படுகிளி கடீஇயர் பன்மாண்
குளிர்கொள் தட்டை மதனில புடையாச்
சூரர மகளிரின் நின்ற நீமற்
றியாரை யோவெம் அணங்கியோய் உண்கெனச்
சிறுபுறங் கவையின னாக அதற்கொண்
இகுபெயல் மண்ணின் ஞெகிழ்பஞ ருற்றவென்
உள்ளவன் அறிதல் அஞ்சி உள்ளில்
கடிய கூறிக் கைபிணி விடாஅ
வெரூஉமான் பிணையின் ஒரீஇ நின்ற
என்னுரத் தகைமையில் பெயர்த்துப்பிறி தென்வயிற்
சொல்ல வல்லிற்றும் இலனே அல்லாந்
தினந்தீர் களிற்றிற் பெயர்ந்தோன் இன்றுந்
தோலாவா றில்லை தோழிநாம் சென்மோ
சாயிறைப் பணைத்தோட் கிழமை தனக்கே
மாசின் றாதலும் அறியான் ஏசற்
றென்குறைப் புறனிலை முயலும்
அண்க ணாளனை நகுகம் யாமே"

தன் மகளைத் தினை விளையும் புலத்திற்குத் தாயார் அனுப்பியிருக்கிறாள். அங்கே பயிர்களை உண்ண வரும் கிளிகளை விரட்டுவது அவள் வேலை. இப்படி ஒருநாள் அவள் காவல் காத்துக்கொண்டிருக்கையில் அவளைப் பார்க்கிற தலைவனுக்கு அவள்மேல் காதல் வந்துவிடுகிறது. அவளுக்கும் அவன் மீது விருப்பம். ஆனால் அவள் அதை வெளிக்காட்டவில்லை. 


பெண்மையின் இயல்புகள் அவளைத் தடுக்கிறது. அவன் நெருங்கி வந்து மெல்லிய காதல் வார்த்தைகள் பேசுகிறான். பார்க்க அரசன் போல தோற்றமுடையவன் அவள் மீதிருக்கும் காதல் மிகுதியால் அவளிடம் பணிந்து பேசுகிறான். முதலில் அவள் அழகையும் மென்மையையும் புகழ்கிறான். "அருமையான கருவிகளை வைத்துக்கொண்டு இப்படி மென்மையாகத் தட்டினால் கிளி எப்படிப் பயந்து ஓடும்" என்று  அவள் கைகளின் மென்மையைப் பாராட்டுகிறான்.அப்படியே, "தேவலோகப் பெண்ணே! உன் அழகு எனக்குத் துன்பம் தருவிக்கிறது. நீ யார்! உன் பெயரென்ன?" என்று கேட்கிறான்.


அவள் சிறுபுறம் சேர்ந்து அவளை அணைத்துக்கொண்டு, "என்னை வருத்துகிறவளே உன் அழகை நுகரவேண்டும் போல இருக்கிறது" என்று தன் காதலை வெளிப்படுத்துகிறான். அவன் அப்படித் தீண்டியதும்,  ஒரு கடும்மழை பெய்தால் மண் எப்படிக் குழையுமோ அதுபோல இறுகிக்கிடந்த அவள் மனது குழைந்துபோய்விடுகிறது. கடும்மழை பெய்யும்போது  மழைநீர் எப்படி மண்ணின் ஆழமெல்லாம் சென்று சேருமோ அதேபோல அவன் அணைப்பு அவள் உணர்வுத்தளங்கள் எல்லாவற்றையும் இளகச் செய்துவிட்டது. தலைவன் அவ்வளவு மென்மையானவன்.

அதேநேரம் அவள் நடுக்கம் கொள்கிறாள். 'இவனை முன்பின் தெரியாது. இவனை நம்பலாமா' என்று சிந்திக்கிறாள். அப்படி நெகிழ்ந்து வருந்திய தன் குழப்ப நிலையை அவன் உணரக்கூடாதுன்னு அவள் முடிவு செய்கிறாள். அவனுக்குத் தன் காதல் தெரிந்துவிடக்கூடாதென்று வம்பு செய்கிறாள். எங்கள் குறைகளை  மறைக்கச் சிலநேரங்களில்  கோபம் வருவதுபோல நடிப்போம். அதே உத்தியை அவளும் கையாள்கிறாள். கைகளைத் தட்டிவிட்டு கடுமையான வார்த்தைகளைப் பேசி வெருண்ட பெண்மானைப் போல ஓடுகிறாள். 

இந்தச் செய்கையைப் பார்த்த தலைவன் மிரண்டுபோகிறான். அவன் இதைச் சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை. இவள் பார்வையிலே விருப்பம் இருப்பதை அறிந்துதான் அவன் நெருங்கினான். இவள் கடும் சொற்களைப் பேசியும் அவன் எதுவுமே பேசாமல் நிற்கிறான். "நீ வெடுக்கென்று ஓடினால் உயிர்ப்பூ சருகாக உலரும்" என்பதுபோல பேச வார்த்தைகள் இன்றி நிற்கிறான். பிறகு, கூட்டத்திலிருந்து பிரிந்த ஒரு யானை எப்படித் தனியாகப் பிரிந்துபோகுமோ அதைப்போல அவன் பிரிந்து போனான். உண்மையில் அவன் ஏமாந்தது அவளுக்குக் கவலைதான். அவள் நேசிக்கிறவன் ஆயிற்றே! அவனை  அவளே ஏமாற்றலாமா! உண்மையில் அவள் ஏமாற்றவில்லை. இந்த நிகழ்வுகள் அனைத்தும் முதல் நாள் நிகழ்ந்தவை. 

இரண்டாவது நாள், முதல் நாள்  நிகழ்ந்த அனைத்தையும் தன் தோழிக்குச் சொல்கிறாள். அவன் இரண்டாவது நாளும் வந்து தோற்காமலா போகப்போகிறான் என்கிறாள். உண்மையில் அவன் இன்றாவது தன்னை வென்றுவிடவேண்டும் என்பதுதான் அவள் எண்ணம். "இந்தத் தோள்கள் அவனுக்குத்தான் சொந்தம். அவன் கிடைக்க நான்தான் கொடுத்துவைத்திருக்கவேண்டும். ஆனா, இது புரியாமல் அவன் என்னிடமே வந்து என்னைக் காதலி என்று கெஞ்சுகிறானே என்று தோழிக்குச் சொல்கிறாள். இதை எண்ண அவளுக்குச் சிரிப்பும் வந்துவிடுகிறது. 

அவனை அவள் 'அண்கணாளன்' என்கிறாள் . அவன் எனக்கு அருகில் என் கண்களிலும் நெஞ்சுக்குள்ளேயும் இருக்கிறான் என்கிறாள்.

ஒரு பெண்பாற்புலவர் ஒரு பெண்ணினுடைய உணர்வை உடல் மற்றும் உளம் சார்ந்து வெளிப்படுதுவதுபோலவே வைரமுத்துவும் இலக்கிய நயத்தோடு 'கண்ணாளனே" என்கிற பாடலை எழுதியிருக்கிறார். அவள் கண்ணுக்குள்ளேயே இருக்கிறான் அவன். முதல் நாள் சந்தித்துக்கொள்கிறார்கள். அவன் பெயர்கூட அவளுக்குத் தெரியாது. அவன் பேசவில்லை . சங்ககாலத் தலைவி போலவே இரண்டாவது நாள்  அவன் பேசவேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறாள் இவள். பேசினால் இவள் வருத்தம் தீரும்.

"கண்ணாளனே எனது கண்ணை நேற்றோடு காணவில்லை.
என் கண்களைப் பறித்துக்கொண்டும் ஏன் இன்னும் பேசவில்லை.
ஆளான ஒரு செய்தி அறியாமலே அலைபாயும் சிறுபேதை நானோ 
உன் பேரும் என் பேரும் தெரியாமலே உள்ளங்கள் இடமாறும் ஏனோ
வாய்பேசவே வாய்ப்பில்லையே வலி தீர வழி என்னவோ"

வரண்ட மண் போல இருந்த சங்கத்தலைவியின் மனதை மழைத்துளிகள் துளைத்துச் சென்று குளிர்வித்து அவள் உடலை நடுங்கச் செய்ததுபோல மூங்கில் காடு போன்ற இவள் மனதில் தீ போல அவன் நுழைந்துவிடுகிறான். "நானாவது காதலில் விழுவதாவது. நான் மிகவும் உறுதியானவள்" என்று தலைவிகள் பொய் உரைப்பார்கள் என்று நினைக்கிறேன். அதன்பிறகு தோழியையும் தன்னையும் தேற்றுவதற்கு "நான் உறுதியாத்தான் இருந்தேன். அவன்தான் அதையும் மீறி வந்துவிட்டான்" என்று சொல்வது நயமானது. இதே உணர்வை, "எங்கே எனது கவிதை" என்கிற பாடலில் வைரமுத்து, "பாறையில் செய்தது  என மனமென்று தோழிக்குச் சொல்லியிருந்தேன். பாறையின் இடுக்கில் வேர்விட்ட கொடியாய் நீ நெஞ்சில் முளைத்துவிட்டாய்" என்று எழுதியிருப்பார்.

"இரத்தம் கொதிகொதிக்கும் உலை கொதித்திடும் நீர்க்குமிழ் போல 
சித்தம் துடிதுடிக்கும் புயல் எதிர்த்திடும் ஓர் இலை போல 
பனித்துளிதான் என்ன செய்யுமோ 
மூங்கில் காட்டில் தீ விழும் பொழுது 
மூங்கில் காடென்று ஆயினள் மாது" 

"இவனைத்தானே நான் இழந்துவிடக்கூடாது! இவன் என்னிடமே வந்து காதலை இரந்து கேட்கிறானே" என்று புன்னகை செய்கிறாள் சங்கத்தலைவி. வைரமுத்துவின் தலைவி கொஞ்சம் மேலே சென்று "உன்னை இழந்துவிட்டால் எந்த மலரிலும் தேன் இல்லை" என்கிறாள். நீயின்றி மலர்களைக்கூட நான் ரசிக்கப்போவதில்லை/ரசிப்பதில் அர்த்தம் இல்லை என்றும் அவள் எண்ணுவதாகப் பொருள் கொள்ளலாம். அதேநேரம், என் பெண்மை மலர்கள் எதிலும் தேன்/உயிர்  இருக்காது என்றும் கருதலாம். 

Sunday, August 21, 2016

வடமாகாணத்தின் நிலையான அபிவிருத்தியை நோக்கிய பயணம்




தமிழர்களின் பூர்வீகப் பிரதேசமான இலங்கையின் வடக்கு மாகாணம் புவியியல், அரசியல், கல்வி, பொருளாதாரம், சுகாதாரம் போன்ற துறைகளில் இன்னமும் பின்தங்கிய நிலையிலேயே காணப்படுகிறது. அத்தோடு நீண்டகால அபிவிருத்தி, ஆண்டாண்டு காலமாக அந்தப் பிரதேசங்களில் வாழ்ந்து வரும்  தமிழ் மக்களின் எதிர்காலம், கட்டமைப்பு ஆகியவை மிகப்பெரும் அபாயத்தையும் சந்தித்து நிற்கிறது.  இவற்றைக் கட்டியெழுப்பவும் தகர்த்து எறியவும்  வேண்டிய கடப்பாடு உலகெங்கிலும் வாழும் ஒவ்வொரு தமிழருக்கும் இருக்கிறது. புத்திஜீவிகள், கல்விமான்கள், அரசியல்வாதிகள், அரச அதிகாரிகள், பொருளாதார வல்லுனர்கள், தனியார் நிறுவனங்கள், சுயதொழிலில் ஈடுபடுவோர், சமூக நலன்விரும்பிகள், பிரதேச மக்கள், புலம்பெயர் தமிழர்கள்  எல்லோரையும் சந்தித்துப் பேசியதில் ஒரு பிரதான குறைபாடு ஒன்றைக் காணமுடிந்தது. இவர்கள் அனைவரையும் ஒரே புள்ளியில் இணைப்பதற்குரிய கட்டமைப்புகள் இன்னமும் சரியாக உருவாக்கப்படவில்லை. ஒவ்வொருவரும் தன்னிச்சையாகச்  சில முயற்சிகளை மேற்கொண்டு வருகிறார்கள். இந்தத் தனிமனித முயற்சிகள் ஒன்றாகச் சேரும்பொழுதே  பலம்பொருந்திய ஒரு கட்டமைப்பு உருவாக்கப்படும். அப்பொழுதுதான் ஒரு நிலையான அபிவிருத்தியை நோக்கிப் பயணிக்கமுடியும்.  ஒருவரையொருவர் புறந்தள்ளி தன்னிச்சையாகச் செயற்படத்தொடங்கியதும் நம்முடைய வீழ்ச்சிக்குக் காரணம் என்பது தமிழர்களின் வரலாற்றினை அறிந்தவர்களுக்குப் புரியும். இப்போதும் அரசியல்வாதிகளுக்கும் புத்திஜீவிகளுக்கும் இடையில் மிகப்பெரிய இடைவெளி காணப்படுகிறது.

நில ஆக்கிரமிப்பும் சிங்களமயமாக்கலும்

இறுதி யுத்தம் இடம்பெற்ற முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் செல்கிற இடமெங்கும் இராணுவ முகாம்களைப் பார்க்கலாம். முல்லைத்தீவினை இலங்கையின் மிகவும் வறுமையான மாவட்டம் என்று உலக வங்கி அறிக்கை வெளியிட்டிருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது. வட மாகாணசபை உறுப்பினர் துரைராசா ரவிகரன் அவர்களைச் சந்தித்திருந்தபோது சிவில் நடவடிக்கைகளில் இராணுவத்தினதும் அரசினதும் தலையீடுகள் பற்றிக் கூறியிருந்தார். ஒட்டிசுட்டான் பிரதேச செயலாளர் பிரிவில் A9 வீதியூடாகச் செல்லும்போது வலப்பக்க வனப்பகுதியில் 1703 ஏக்கர் நிலம் இராணுவத்துக்கான கிராம திட்டத்திற்கென ஒதுக்கப்பட்டுள்ளதைக் குறிப்பிட்டார். மேலும் புலிபாய்ந்த கல்லில் ஆழ ஊடுருவும் படையணி 170 ஏக்கர் நிலத்தினை ஆக்கிரமித்திருப்பது பற்றியும் குறிப்பிட்டார். இவை அனைத்தும் அரசின் உத்தியோகபூர்வ அறிக்கைகளில் உள்ளடக்கப்படவில்லை என்பதையும் சுட்டிக்காட்டினார். 

முல்லைத்தீவில் படுகாட்டுக் குளம், நாயாறு, கொக்கிளாய், கொக்குதொடுவாய் போன்ற பிரதேசங்களைத் திட்டமிட்டுச் சிங்களமயமாக்கும் வேலைகள் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கிறது. திருகோணமலையையும் முல்லைத்தீவையும் இணைக்கும் எல்லைப் பகுதிகளை இலக்காக வைத்து இந்தச் சிங்களக் குடியேற்றங்கள் நிகழ்த்தப்பட்டிருக்கிறது. படுகாட்டுக் குளத்தை அண்டிய பிரதேசங்களில் இருந்த தமிழ் மக்களுக்கு உரிமையான விவசாயக் காணிகளில் சிங்கள மக்கள் பயிர்ச் செய்கைகளை மேற்கொள்கிறார்கள். பெரும்பாலும் வளமிக்க இடங்களாகவும் வடக்கின் முக்கியமான இடங்களாகவும் பார்த்துச் சிங்களக் குடியேற்றங்கள் நிகழ்த்தப்படுகிறது. சிங்களக் குடியேற்றங்களுக்குப் பாதுகாப்பாக அவற்றை அண்டிய பிரதேசங்களில் இராணுவ முகாம்களும் காணப்படுகிறது.

கிளிநொச்சியில் இரணைமடு குளத்தின் அணைக்கட்டு அருகில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் புத்தர் சிலை 

இராணுவ வெற்றிக் காணொளியை ஆனையிறவில்  பார்வையிடும் சிங்கள மக்கள்  
முல்லைத்தீவு, ஆனையிறவு போன்ற பிரதேசங்களில் அமைக்கப்பட்டுள்ள இராணுவச் சின்னங்கள், யுத்த அடையாளங்கள், புதிதாக அமைக்கப்பட்ட புத்த கோயில்களைப் போன்றவற்றைப் பார்வையிடவே பெரும்பாலான சிங்கள மக்கள்  தெற்கிலிருந்து வருகிறார்கள். நினைவுச் சின்னங்களை அண்டிய பிரதேசங்களில் சிங்களக் கடைகள் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதில் சில இராணுவத்தால் நடத்தப்படுகிறது. பெயர்ப் பலகைகள் எல்லாம் ஏன் சிங்களத்தில் இருக்கிறதென வினவியபோது, "இங்கு சிங்கள மக்கள் மட்டுமே இவற்றைப் பார்வையிட வருகிறார்கள்" என்று அங்கிருந்த இராணுவ அதிகாரி ஒருவர் சொன்னார். மேலும் தினமும் நூற்றுக்கணக்கான சிங்களவர்கள் பஸ்களிலே யுத்த வெற்றிச் சின்னங்களைப் பார்வையிட வருகிறார்கள் என்றார். இவைதான் நல்லிணக்கத்தின் அடையாளமென்று இலங்கை அரசு சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறது.

முல்லைத்தீவில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் இராணுவ வெற்றிச் சின்னம் 
இந்த வெற்றிச் சின்னங்கள் எல்லாம் யுத்தத்தால் தமிழ் மக்கள் உயிர் உடமைகளை இழந்து திறந்தவெளிச் சிறைச்சாலைகளில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்தபோது அமைக்கப்பட்டவை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 


கல்வியும் வேலைவாய்ப்பும் 

முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் மொத்தம் 21,000 பேருக்கு வேலைவாய்ப்பு இல்லை என்று வடமாகாண சபை உறுப்பினர் ரவிகரன் அவர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள். பெரும்பாலும் யுத்தத்தினாலும் கல்வியைக் கைவிட்டவர்கள் அதிகம் பேர் இருப்பதால் இவர்களுக்குத் தகுந்த தொழிற்பயிற்ச்சியை வழங்குவதன் மூலமும், சிறு கைத்தொழில், சிறு தொழிற்சாலைகள் அமைப்பதன் மூலமும் சிறந்த எதிர்காலத்தை ஏற்படுத்திக்கொடுக்க முடியும். 

ஒருகாலத்தில் கல்வியில் சிறந்து விளங்கிய வடமாகாணம் தற்போது கல்வியில் மிகவும் பின்தங்கியிருப்பது அனைவருக்கும் தெரிந்தவிடயம். வவுனியாக் கல்லூரித் தலைவரைச் சந்தித்தபோது அங்கே கல்வி கற்கும் மாணவர்களில் 70 வீதமானோர் வெளி மாவட்டங்களிலிருந்து வந்த சிங்கள மாணவர்கள் என்று சொல்லியிருந்தார். தமிழ் மாணவர்களும் அவர்களின் பெற்றோர்களும் அரச வேலைவாய்ப்புகளை எதிர்பார்த்திருப்பதாகக் கூறினார். சிங்கள மாணவர்கள் புதிய தொழில் முயலுனர்களாக வருவதாகவும் குறிப்பிட்டார். தமிழ் மாணவர்கள் புதிய தொழில் முயற்சிகளில் ஈடுபடுவது குறைவு என்றும் அதற்கான காரணம் முயற்சிகளை ஊக்குவிக்கத் தகுந்த கட்டமைப்புகள் உருவாகவில்லை என்றும் கூறியிருந்தார். 

யாழ்ப்பாணத்தில் இயங்கிவரும் 'Managers forum' என்கிற அமைப்பின் உறுப்பினர் நிரஞ்சன் நடராஜாவினைச்(Manager, Consumer Credit and Risk, Asia Pacific Risk, HSBC) சந்தித்தபோது புதிய தொழில்முயலுனர்களை ஊக்குவிக்கும் செயற்திட்டங்களைத்  தாம் மேற்கொள்ளவிருப்பதாகச் சொன்னார். வடக்கிலிலுள்ள பெரும்பாலான தொழில் முயலுனர்களுக்கு வியாபாரத் திட்ட அறிக்கைகள் தயாரிப்பது போன்றவற்றில் பிரச்சனை இருப்பதாகச் சொன்னார். மேலும் புதிய தொழிலினை முயலும்போது அவற்றைச் சரியாக வழிநடத்துவதில் குறைபாடுகள் இருப்பதாகவும் அவற்றைச் சீர் செய்வதே தமது நோக்கம் என்றும் குறிப்பிட்டார்.

வினைக்குரிமை நாடிய பின்றை அவனை
அதற்குரிய னாகச் செயல் - குறள் 

பொருள்: ஒருவன் ஒரு தொழிலைச் செய்வதற்கு உரியவனாக இருப்பதை ஆராய்ந்த பிறகு அவனைத் அத் தொழிலுக்கு உரியவனாகும்படிச் செய்ய வேண்டும்..

பொருளாதார வளர்ச்சி  

வடமாகாணத்தின் பொருளாதார முன்னேற்றத்தினைப்  பொருத்தவரைக்கும் சர்வதேச நாடுகள் நிதி வழங்கத் தயாராக இருப்பதாகவும் அவற்றைப் பயன்படுத்தக்கூடிய கட்டமைப்பு இன்னமும் உருவாக்கப்படவில்லை என்றும் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட IRDG என்கிற Think tank அமைப்பினைச் சேர்ந்த எஸ். ரங்கராஜன்  அவர்கள் குறிப்பிட்டார். இவர் வடக்கு-கிழக்கு இணைந்த மாகாண சபையின் முன்னால் செயலாளர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. பின்னர் 2008-2011 வரை வடமாகாண ஆளுநரின் செயலாளராகவும் செயற்பட்டவர். 

வடமாகாணத்தைப் பொருத்தவரைக்கும் கிராமியப் பொருளாதாரம்தான் முன்னர் நல்ல திறமையான சமுதாயத்தை நமக்கு உருவாக்கித் தந்தது என்று சொன்னார். குறிப்பாக, 'Dual economy'யின்  அவசியம் பற்றிக் கூறினார். பெரிய நிறுவனங்கள் வரவேண்டியது அவசியமென்றும் அதேநேரம் அவை பிரதேச மக்களுக்கு நன்மை விளைவிக்கக்கூடிய வகையில் அமைக்கப்படவேண்டும் என்றும் கூறினார்.  வீழ்ந்திருக்கும் இலங்கையின் பொருளாதாரம் தலைதூக்கக் குறைந்தது மூன்று வருடங்களாவது ஆகுமென்றும், இந்தக் காலப்பகுதியை நாம் சரியாகப் பயன்படுத்தி எல்லாத் துறைகளிலும் முன்னேறவேண்டும் என்றும் கூறினார். இப்போதைக்கு இலங்கையின் பொருளாதார வளர்ச்சியைப் பொருத்தவரைக்கும் தமிழர்கள் இரண்டாம் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருப்பதாகவும் கூறினார். அதேநேரம் புவிசார் அரசியலைப் பொருத்தவரைக்கும் முக்கியமான கருத்து ஒன்றினையும் முன்வைத்தார். "இந்தியா தமிழ் மக்களைப் பயன்படுத்தத் தவறிவிட்டது என்றும், தமிழர்களும் இந்தியாவைப் பயன்படுத்தத் தவறிவிட்டார்கள் என்றும், ஆனால் சிங்கள அரசு இந்தியாவைப் பயன்படுத்தும் உத்தியை அறிந்துவைத்திருக்கிறது என்றும் கூறினார். 

சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு 

பிளாஸ்டிக் - கழிவு மீள்சுழற்சி மையம் - வடமாகாண சபை 

அபிவிருத்தி என்று வரும்போது அவை சுற்றுச்சூழலுக்கு பாதிப்பு ஏற்படாத வகையில் நிகழ்த்தப்படவேண்டும். யாழ்ப்பாணத்தின் தீவுப் பகுதிகளுக்குச் செல்லும்போது கடலின் இருமருங்கிலும் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளைக் காணலாம். பெரும்பாலும் சுற்றுலாப் பயணிகள் வீசிச்செல்லும் பிளாஸ்டிக் பைகள் நிறைந்து காணப்படுகிறது. பிளாஸ்டிக் - கழிவு மீள்சுழற்சி மையத்தில் உக்கக்கூடிய கழிவுப்பொருட்களைக் உரமாக்கி விற்கிறார்கள். அதேநேரம் பிளாஸ்டிக், பொலித்தீன்  கழிவுப் பொருட்களை வெளி நிறுவனமொன்றிற்கு விற்கிறார்கள். பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை சரியாக மீள்சுழற்சி செய்யும் பொறிமுறை இல்லாததால் இப்போதைக்கு வெளி நிறுவனமொன்றிற்குக் கொடுத்திருப்பதாக அதன் நிர்வாக அதிகாரி தெரிவித்தார். வடமாகாணத்தில் நீர்ப் பிரச்சனை மிகவும் முக்கியமானதொரு பிரச்சனை. ஆழ்நீரினைப் பாதுகாக்கச் சரியான பொறிமுறை ஒன்று  இல்லையென்றும் கூறினார். இதே கருத்தினை Think tank அமைப்பின் எஸ் ரங்கராஜன் அவர்களும்  தெரிவித்திருந்தார். கடலை அண்டிய பிரதேசங்களில் இருக்கும் கிணற்றில் உப்புநீர் கசிவு மிகப்பெரும் பிரச்சனையாக இருந்து வருகிறது என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

கிராமப்புற மக்களுடன் பேசியதில், அவர்களுக்கு அரசு உதவிகள் மற்றும் அரச செயற்பாடுகளிலிருந்து நன்மையைப் பெற்றுக்கொள்வது குறித்த அறிவூட்டல் நிகழ்ச்சியும் அவசியம் என்பதைப் புரிந்துகொள்ளமுடிந்தது. ஒரு நிலையான அபிவிருத்திக்கு எல்லாவிதமான மக்களினதும் பங்களிப்பு மிகவும் அவசியமானது.