அவள் தமிழ் நிறத்தினாள்





காலைக் கருக்கலில், 
மங்கும் பனிமதியில், 
சோலைச் செருக்கில், 
வண்டு சுழன்று ஞிமிறும் ஞால ஒழுங்கில் எல்லாம், 
நாளும் உந்தன் பேரழகு புலருமடி


விரியும் மலரில்,
தோயும் பனியில், 
தென்றல் அணவும் காரியத்தில், 
அமுதமாய் முத்தி விழும் மதுரம் அள்ளி 
உன்னைத் தமிழால் மட்டும் தொழுதிருப்பேனோடி

Comments

Popular posts from this blog

மலரினும் மெலிது காமம் 09 - வியர்க்கக் கொய்திடு

கண்ணாளனே...!

அவள் கவிதையானவள்