Skip to main content

The Way Home (2002) - கொரிய திரைப்படம்



நாம் சிறுவர் பிராயத்தில் கடந்து வரும் நபர்கள் , உறவுகளில் எம் மீது அதீத அன்பு வைத்திருப்பவர்களை அடையாளம் கண்டு அவர்களின் அன்பை சரியாக புரிந்துகொள்வதில்லை.காலங்கடந்த பின்னரே இந்த உறவுகளின் அன்பின் ஆழம் எமக்கு தெரியவரும் . அவர்களின் இன்மையை உணரும் போது இது இன்னும் அதிகமாகும் .

அவர்கள் மீதான வெறுப்பிற்கு அவர்களின் தோற்றம் , நடத்தைகள் காரணமாக இருக்கலாம் . ஆனால் அவர்கள் வைத்திருக்கும் அன்பு ஆழமானது . எமக்கு எதுவெல்லாம் சின்ன சின்ன மகிழ்ச்சியை தருமோ அதையெல்லாம் அவர்கள் மனம் கோணாது செய்வார்கள் . அந்தளவு முதியவர்கள் எம் மீது வைக்கும் அன்பு சிறிது கூட சுயநலமில்லாத அன்பு எனலாம் .

ஆனால் அவற்றை நிறைவேற்ற அவர்கள் என்ன என்ன முயற்சிகள் மேற்கொண்டார்கள் என்பதை நாம் உணர்வதில்லை .எமது விருப்பங்களை அவர்கள் நிறைவேற்ற நிறைவேற்ற எமக்கு விருப்பங்கள் அதிகரிக்குமே தவிர அவர்கள் நிலையை புரிந்துகொள்வதில்லை .


அப்படிப்பட்ட ஒரு சிறுவன் பாட்டியுடன் தங்க வேண்டிய நிர்பந்தத்துக்கு உள்ளாகிறான் . அந்த சிறுவனுக்கும் அவனது கிராமத்து பாட்டிக்கும் இடையேயான பாசம் , வெறுப்பு ,கலந்த உறவுப்பயணம் தான் இந்த திரைப்படம் .

முதியவர்கள் இளம் சமுதாயம் மீது செலுத்தும் எல்லையற்ற அன்பை, சற்றும் தொய்வில்லாத நேர்த்தியான திரைக்கதையினூடு சொல்லியிருக்கிறார் அந்த பெண் இயக்குனர் .

தென் கொரியாவின் தலை நகர் சியோலில் இருந்து தொலை தூரத்தில் இருக்கும் ஒரு கிராமம் நோக்கி ஒரு தாயும் மகனும் பயணம் செய்வதோடு கதை ஆரம்பிக்கிறது . அமைதியற்ற ,குழப்படியான சிறுவன் என்பது அவன் நடத்தைகளை வைத்தே சொல்லப்படுகிறது . இருவரும் ஒரு கிராமத்தில் உச்சியில் தனியான இருக்கும் ஒரு வீட்டை அடைகின்றனர் .

அங்கிருக்கும் வயதான பாட்டியிடம் , தான் வேலை  தேடிக்கொண்டிருப்பதாகவும் அதுவரை தன்னுடைய பிள்ளையை பார்த்துக்கொள்ளும் படியும் சொல்லிவிட்டு தலைநகர் சியோலிட்க்கு செல்கிறார் தாய் .

முதல் சந்திப்பிலேயே 'என்னை தொடாதே அழுக்காக இருக்கிறாய்' என்கிறான் சிறுவன் . அவனுக்கு அந்த பாட்டி மீது விருப்பமில்லை . படிப்படியாக அவரது அன்பை எப்படி உணருகிறான் என்பதை நேர்த்தியான காட்சி அமைப்புகள் ,சம்பவங்களை வைத்தி சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குனர் . மிகுதியை படம் பார்த்து தெரிந்துகொள்ளுங்கள் .


இதில் வரும் ஒவ்வொரு காட்சிக்குள்ளும் எம்மை ஈர்த்து விடுவது தான் இயக்குனரின் வெற்றி. அதுவும் ஒவ்வொரு காட்சியும் எம்மை பிரதிபலிப்பதாக திரைக்கதையின் உதவியோடு கொண்டு செல்வது தான் படத்தின் வெற்றி .

இடையிடையே சிறுவனிடையே இருக்கும் ஈகோவையும் நகைச்சுவையான காட்சி அமைப்புகள் மூலம் காட்டியிருப்பார் இயக்குனர் .

எந்தவித ஆர்ப்பாட்டமும் , அழுது புரளும் காட்சிகளும் இல்லை . ஆனாலும் மனதை மென்மையாக வருடவும் செய்யும் , ஓங்கி அடித்தால் போல இறுக்கமாக்கவும் செய்யும் காட்சிகள் .

இப்போதிருக்கும் தலைமுறை இடைவெளியில் இது போன்ற படங்களை அனைவரும் நிச்சயம் பார்க்க வேண்டும் .

இந்த படத்தை ஆங்கில உப தலைப்போடு இங்கு பார்க்கலாம் ...

Comments

பாலா said…
இந்த படத்தை பற்றி கேள்வி பட்டிருக்கிறேன். ஆனால் இதுவரை பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. அருமையான பகிர்வு

Popular posts from this blog

கே வி ஆனந்தின் "கோ" -திரைவிமர்சனம்

கே வி ஆனந்த் அன் கோ வினுடைய வெற்றி கூட்டணியில் வந்துள்ள இன்னொரு திரைப்படம் கோ .வித்தியாசமான கதைக்களங்களை தேர்ந்தெடுக்கும் கே வி ஆனந்த் கோ வில் பத்திரிக்கை துறையை தேர்ந்தெடுத்திருப்பது மட்டுமல்லாது அதை திரைக்கதையாலும் தனது கமெராவாலும் சிறப்பாக கையாண்டிருப்பது பாராட்டப்படவேண்டியது  .  அரசன் (கோ) யார் என்பதை தீர்மானிப்பது பத்திரிகையாளன் கையில் என்ற கருவோடு நேர்த்தியாக நகர்ந்திருக்கிறது திரைக்கதை  . இப்போதையை சாதாரண அரசியல் சூழ்நிலை போல ஆளும் கட்சியும் எதிர்க்கட்ச்சியுமாக மோதிக்கொள்வது போல திரைக்கதையிலும் பிரகாஷ்ராஜும் கோட்டா சிறீனிவாச ராவும் மோதிக்கொள்ள இடையில் மூன்றாவதாக சிறகுகள் எனும் அமைப்பு மாற்றம் தேடும் புரட்சிகர இளைஞர் அமைப்பாய் உருவெடுக்கிறது . இரு முக்கிய கட்சிகளின் மீதும் இருக்கும் அதிருப்தியால் அவர்களால் எதிர்நோக்கிய பிரச்சனைகளால் தின அஞ்சல் பத்திரிக்கை சிறகுகளுக்கு ஆதரவாக இருக்கிறது .தின அஞ்சலில்  ஜீவா புகைப்படபிடிப்பாளராகவும் ,கார்த்திகாவும் பியாவும் நிருபர்களாக இருப்பதோடு  இந்த சிறகுகள் அமைப்பையும்  மக்களிடத்தில் சரியாக கொண்டு போய் சேர்க்கின்றனர் .  சிறகுகள் அமைப்பின்

நடுநிசி நாய்கள் - வீராவின் பக்கங்கள்

முதலில் பாலியல் தெளிவூட்டும் இப்படி மன பக்குவம் அடைந்தவர்களுக்கான(18 +) படங்கள் எடுப்பதற்கு தைரியம் வேண்டும்.அதுவும் முக்கியமாக எமது சமுதாயம் இன்னும் பகுத்தறிவு ,மனப்பக்குவம் அடையாத நிலையில் .ஆனாலும் கவுதம் தெளிவாக சொல்லியிருக்கிறார் பக்குவநிலையை அடைந்தவர்களுக்கான படம் என்று . பலரின் தவறான புரிதலுக்கு உள்ளான ஆரம்ப கதையின் சுருக்கம் . சிறுவயதிலிருந்தே பாலியல் துன்புறுத்தலுக்கு உள்ளாக்கப்படும் வீராவிடம் சில வருடங்கள்  கழித்து இளம் பராயத்தில் ஏற்ப்படும் மனோநிலை மாற்றமே பல பிரச்சனைகளுக்கு வழிகோலுவதுடன் வாழ்க்கையையும் புரட்டிப்போடுகிறது . சிறுவயதில் தாயை இழந்து ,தனது தந்தையால் பாலியல் வன்புணர்ச்சிக்கு,துஷ்பிரயோகத்திற்கு  உட்படுத்தப்படும் சமீரிட்க்கு(வீராவுக்கு அல்ல ) அவனது பதின்ம வயதில் (Teenage (13 )) அவன் மீது அக்கறை செலுத்தும் பக்கத்து வீட்டு பெண் மீனாட்சி என்பவருடன் பார்த்தவுடனேயே காதல் ஏற்ப்படுகிறது . இந்த கொடுமைகளை தெரிந்துகொண்ட மீனாட்சி சமீரை காப்பாற்றி தன்னுடன் வைத்துக்கொள்கிறார் .சமீரின் பெயரை வீரா எனவும் மாற்றி அவனை வளர்ந்தார் .வீராவும் மீனாட்சி அம்மா என்று அழைக்க வீரா மீனாட

மனித மனம் ,உயிர் -ஈகோ, சூப்பர் ஈகோ , இட்- சிக்மன் புரோயிட்

மனித அறிவின் அசுர பரிணாம  வளர்ச்சியில் விஞ்ஞானம் பல புராண கட்டுக்கதைகளையும் பல நம்பிக்கைகளையும் உடைத்தெறிந்து அனைத்திற்கும் காரணம் தேடும் பயணத்தில் நேரம் எனும் பாதையில் செல்கிறது . மனோதத்துவம் பல வகைகளில் விஞ்ஞானத்தோடு ,விஞ்ஞானத்தில் ஒரு பெரும் பகுதியாக செயல்ப்படுகிறது  என்றால் மிகையாகாது .  சீனாவில்  சீ  எனவும் இந்தியாவில்  பிராணா  எனவும் மேற்கில்  soul  எனவும் அழைக்கப்படுகிறது. பெரும்பாலானவர்கள் இறை நம்பிக்கையில் உள்ளவர்கள். ஆனால் அதற்க்கு எந்தவித விஞ்ஞான ஆதாரமோ இதுவரை கிடையாது . ஆனால் இப்போது சமயங்கள் நிறுவனங்கள் வேறு விதமாக கதையை மாற்றுகின்றன . அதாவது பிழைப்பு தொடர்ந்து நடக்க மனோதத்துவத்திற்கு மாறி விட்டன .உள்ளிருந்து இயக்கும் மனசாட்சி இறைவன் என்கிறார்கள் .  உயிர் ,மனது ,மரணம்,பயம்  இது மூன்றும் இறை நம்பிக்கையை தூண்டுவன . ஆனால் உயிர் ,மனது,மனசாட்சி போன்றன இருக்கின்றனவா ?  இது தான் விடயம் .......  முன்னர் ஒரு தனிமனிதனுக்கு ஏற்ப்படும் மனோதத்துவ  பிரச்சனைகளை தீர்ப்பதற்கு முயற்ச்சிகள் வேறு விதமாகவே நடந்தது . அவர்களை தனிமையில் வைப்பது ,இருட்டில் வைத்திருப்பது போன்றன . ஆனால்  சிக்மன்